Wel mager maar het mag

De Hervormde synode heeft met tien stemmen tegen (voornamelijk van G.B.ers) een 'Gemeenschappelijke verklaring over de viering van de maaltijd des Heren', opgesteld door een interkerkelijke commissie, bestaande uit Hervormden, Gereformeerden en Rooms Katholieken, aanvaard. Zo ook een rapport uitgaande van de commissie Geloof en Kerkorde van de Wereldraad van Kerken, waarin het over dezelfde zaken ging: 'Eén eucharistie.'

Is zo'n oecumenische verklaring van protestanten en rooms-katholieken wel mogelijk ? Verschillende synodeleden stelden, dat het onderhavige stuk inhoudelijk mager was. De algemene indruk was, dat het hoofdzakelijk meditatief en niet leerstellig is. Maar het verweer daarop was weer, dat zo'n oecumenisch stuk nu eenmaal noodzakelijkerwijs mager moet uitvallen. Er is een gemeenschappelijk taalveld gevonden. Ieder kan daarin nu eenmaal niet z'n theologische stokpaardjes berijden, en eigen uitdrukkingswijze terugvinden.

Wat zulke stokpaardjes en eigen uitdrukkingswijze dan betreft: ds. H. Binnekamp miste de bijbelse notie van de zelfbeproeving; ds. J. Vroegindeweij miste het element van het 'moeten lijden en sterven van Christus', hij miste ook de verbinding van het avondmaal met de prediking; prof. dr. H. Jonker miste eveneens het noodzakelijke element van de - zelfbeproeving (hij achtte het oude avondmaalsformulier ook 'vertroostender'), hij miste ook de 'uit vele bezien samengeperste éne drank en het uit één meel gemalen brood'.

Bij het tweede stuk (van de Wereldraad) ging het met name over de daarin voor-komende gedachte van het offer, waarbij gevoeld werd de gedachte van de herhaling van het offer van Christus in de viering, zoals de Rooms Katholieke kerk dat altijd heeft beleden.

De verklaring van de interkerkelijke commissie is vaag en mager. Het verhinderde de synode niet deze aan te nemen. In experimentele gemeenschappen wordt het open oecumenisch avondmaal al gevierd. Daarop moeten we zuinig zijn, zei ds. F. H. Landsman (commissielid) nog.

Het is niet zeker of de Rooms Katholieke kerk de verklaring óók zal aannemen. Want 'Rome schakelt duidelijk terug' (aldus dr. v. d. Heuvel). Maar wij moeten ons — aldus dr. Van den Heuvel — door dit terugschroeven niet in de afzijdigheid laten dringen.

Me dunkt echter, dat ds. C. van Sliedregt de koe bij de horens pakte toen hij vroeg of de gemeenschappelijke beleving van de gemeenschap aan het avondmaal niet volgen moet op de overeenstemming (consensus) in de leer inplaats van eraan vooraf te gaan. Is die overeenstemming er ? Onzes inziens ligt tussen Rome en de Reformatie nog de diepe kloof, die er in de zestiende eeuw óók was. Vandaar dat deze gemeenschappelijke beleving voor ons ook nu niet mogelijk is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen