Operatie Supermens

Mensen fokken — een fictie ?

In het vierde hoofdstuk vraagt de auteur zich af of men al in staat is de erfelijke aanleg van de mens volledig te controleren en menselijke wezens te creëren naar eigen smaak en willekeur.

Toegegeven moet worden, dat de vorderingen in de genetica alle verwachtingen hebben overtroffen, maar dit neemt niet weg, dat de vele resultaten vaak op een overdreven wijze worden ruchtbaar gemaakt, zodat een beeld ontstaat, dat niet waarheidsgetrouw is. De meeste genetici blijven toch zeer gereserveerd. De al eerder genoemde technieken als germinal choice (selectie van geslachtscellen) en genetic engineering (manipulatie met genen) bieden ontegenzegglijk geweldige, medische perspectieven. Maar het onderzoek kan niet voorbijgaan aan de verschillende beperkingen, die deze methodieken haar opleggen.

Onzekerheden

Aan de hand van enige voorbeelden wijst de auteur op de gevaren, die men oproept bij het ingrijpen in de menselijke genen. Het is juist van belang als de genetische variatie zo uitgebreid mogelijk is en blijft. Ook de ethische consequenties moeten worden bezien.

Opvallend is toch wel, dat de verschillende onderzoekers zelf allerlei bezwaren inbrengen tegen de technieken, die kunnen worden toegepast. Al lijkt het wetenschappelijk bezien aantrekkelijk grote talenten te copiëren, allerwege is men toch wel huiverig voor de gevolgen van dergelijke reproducties. En heeft men de invloed van het milieu veelal niet onderschat.

Maar Ouweneel noemt nog meer technieken, die de positieve eugenese ten dienste staan, zoals het ingrijpen in de ontwikkeling van de foetus of het pasgeboren kind benevens cel- en orgaantransplantaties en toepassing van kunstorganen. Vele vragen worden opgeworpen en de auteur gaat deze niet uit de weg. Om er eens één te noemen. Hoe zit het met de identiteit bij hersentransplantaties. (Is het dan nog dezelfde mens ? )

Het zal duidelijk zijn, dat hier belangrijke zaken aan de orde worden gesteld. En de wetenschap is al tot veel in staat. Zo lang deze kennis wordt aangewend om menselijk lijden te verlichten of te voorkomen, kunnen we er mee instemmen. Maar we moeten ook stellen, dat het niet is toegestaan verder te gaan. Hierbij hebben we op het oog het streven om normale genen te veranderen om zo de biologische eigenschappen te verbeteren. Dan rijzen zeer grote ethische bezwaren. Knoeien met gezonde mensen als proefkonijnen is niet geoorloofd en zal onherroepelijk tot misbruik leiden.

Nu moeten we niet denken, dat hersentransplantaties tot de onmogelijkheden behoren. Bij verschillende diersoorten zijn transplantaties verricht van gehele koppen.

Het meest specatulair zijn de proeven van de Rus Demikhov met honden. Deze geleerde is in staat een gehele kop op een andere hond over te zetten, waarbij deze kop na prikkeling zelfs bijtreacties kan vertonen. Hier liggen nog ongekende mogelijkheden en het is zonder meer noodzakelijk ons hierop nader te bezinnen. Het boek van Ouweneel helpt ons hierbij.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen