Boekbespreking

Theodorus van der Groe: Zestien Biddagspredikatiën. G. Kool, Veenendaal, 1975; 320 blz. Gebonden ƒ 29, 90.

Vele van onze lezers zullen wel eens gehoord hebben van de biddagspreken van Van der Groe. Al in de tijd dat zij uitgesproken werden genoten zij veel belangstelling en voor een deel is deze belangstelling er nog. Vandaar dat de heer Kool er blijkbaar wat in heeft gezien ze opnieuw te laten dinkken. Hij liet er een mooi en stevig boek van maken. Het is hier niet de plaats om op de inhoud van deze preken uitvoerig in te gaan. Zouden wij dat toch doen dan zou onze beoordeling tegelijk waarderend én kritisch zijn. Heel veel staat er in deze preken wat ook de christenheid van onze eeuw ter harte zou dienen te nemen. Er ligt in deze preken een dringend appèl aan het adres van land en volk om weder te keren tot God, en wie zou dat niet van harte willen onderstrepen ?

Van belang is verder ook het waarschuwen van Van der Groe tegen alles wat volgens hem schijnchristendom is. Niet voor niets is hij de man geweest van de 'ware en de valse genade'. Wat hij hierover zegt, ook in deze preken, mag echt wel eens gehoord en gelezen worden. En toch: juist hier rijzen ook bedenkingen. Van der Groe gaat naar ons gevoelen te ver. Verder dan de Schrift gaat. En het thema is te allesbeheersend. Zijn afsnijden is voor een, deel te eigenmachtig. Hij kiest te veel eigen weg en niet de Schrift als maatstaf ter beoordeling.

Er is bij hem geen ruimte voor een opvoeding in de vreze des Heeren, op grond van verbond en doop. Af en toe noemt hij het wel, maar het functioneert niet. Daarin staat hij ver af van de Reformatie en van onze oude gereformeerde belijdenissen en formulieren. Hij stelt ook de Wet teveel gelijkwaardig aan het Evangelie, ziet onvoldoende dat het Evangelie het doel van de Wet is, en dat dat doel bereikt is wanneer zondaren hoe dan ook ! tot Christus komen. Hij houdt de mensen te lang op onder de Wet. Niet alle mannen van de Nadere Reformatie hebben daarin Van der Groe geëvenaard, gelukkig niet. Misschien is dat de oorzaak dat er in 'bepaalde kringen' zo met Van der Groe gedweept wordt, als ware hij de énige rechte prediker die ooit geleefd heeft.

En dan: zijn profeteren!. Hij voorspelde een nabije ondergang van de Nederlandse kerk ten gevolge van het optreden van een 'paapse macht' (Frankrijk), en nog wel op korte termijn. Deze profetieën zijn, gehjk bekend is, niet uitgekomen. Men zal dan ook wel voorzichtig moeten zijn met hem een 'ziener' te noemen. Dit alles neemt niet weg, de preken mogen gelezen worden; zij, zijn het waard.

K. Exalto

Amoldus Cornelii: Christelijke overwegingen over het gebed van onze Heere Jezus Christus. Dordrecht J. P. van den Tol, 1975; 197 blz.; geb. ƒ 19, 50. 

Dit boek is een herdruk van de uitgave van 1636; herschreven door ds. J. van der Haar. De oude uitgave behoort tot de zeldzaamheden op de boekenmarkt. Daarom zijn wij des te meer verheugd met deze heruitgave. 

Cornelii zal velen onbekend zijn; in zijn eigen tijd was hij een heel bekend predikant. Een van die oude gereformeerde predikanten in ons land die zo­ he veel betekend hebben voor de doorwerking van de gereformeerde leer en het gereformeerde leven onder ons volk.

Een boek als dit moet men lezen en herlezen; zich erdoor laten voeden. Bij een vluchtige lezing lijkt het misschien wat droog, maar wie het 'verwerkt' ervaart welk een kracht en zegen erin ligt. Het is uitnemende 'stichtelijke' lectuur.

De discipelen vroegen: Leer ons bidden. De Heere Jezus gaf ze het Onze Vader. Daarin ligt ook nog onze leerschool voor het gebed. Wij hebben er een uitnemende verklaring van in onze Catechismus. Hier, in het boek van Cornelii eveneens, en nog vrij wat uitvoeriger. Van harte aanbevolen.

K. Exalto

H. Gollwitzer, De Kapitalistische Revolutie, 104 blz.. Ten Have, Baarn, 1975, ƒ 10, 90.

Over dit boekje is in de kerkelijke pers reeds het een en ander te doen geweest. Ik verwijs naar de affaire in Delft rondom de Academiepredikant R. Zuurmond. Het verbazingwekkende van dit boekje is niet, dat Gollwitzer hierin het kapitalisme kwalificeert als een revolutie, want daar zit nog een grote kern van waarheid in. Maar wat niet te begrijpen is, is dat de schrijver zo vergoeilijkend naïef kan spreken over het Oost-europese communisme, dat zijn harde gezicht gekregen zou hebben, omdat het westerse kapitalisme het daartoe gebracht heeft. Verder beschouw ik dit boek als een herleving van het oude sociale-evangelie (Social Gospel), alleen nu in een marxistisch gewaad. Alle kern-woorden van het Evangelie, zoals Koninkrijk Gods en bekering, worden in dit keurslijf gewrongen en komen daardoor en volkomen verdraaid uit. Ik kan me voorstellen, dat men ervoor waakt om de gemeente door zo'n voorlichting te laten dienen. Hier wordt het evangelie niet verkondigd, maar misvormd. En de Schrift is er niet onduidelijk over, hoe wij daarmee hebben om te gaan.

C. G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen