Revisie van de Statenvertaling

Eerste resultaat 'commissie Tukker'

Een geruim aantal jaren werkte een commissie van het N.B.G., bestaande uit predikanten en anderen uit Hervormd. Gereformeerde kring, de Chr. Geref. Kerken en de Geref. Gementen, aan een revisie van de Statenvertaling. De opdracht van de commissie bestond 'enerzijds uit het aanpassen van de huidige Statenvertaling aan de Ravesteijn-uitgave van 1657 (dit met het oog op fouten die in de loop van de jaren ingeslopen waren, v. d. G.), anderzijds uit een sobere vervanging van verouderde en in onbruik geraakte woorden en uitdrukkingen uit deze vertaling door thans meer gebruikelijke'.

Het was dus uitdrukkelijk niet de bedoeling een Nieuwe Vertaling te geven. Dan zou men uitgaande van een geheel opnieuw bezien van de grondtekst een geheel eigen vertaling hebben gegeven. De commissie heeft uitgaande van de oorspronkelijke Statenvertaling een aantal hoogstnoodzakelijke wijzigingen aangebracht. Dit in verband met woorden of woorduitgangen die in onbruik geraakt zijn. Maar het vertaalprincipe van de Statenvertaling (wel aangeduid met 'woordjes spellen') bleef onaangetast.

Marcusevangelie

Naar we vernamen is de commissie, waarvan ds. W. L. Tukker voorzitter is, thans nagenoeg met het werk gereed. Intussen werd een eerste resultaat van de werkzaamheden van de commissie gepubliceerd. De Hervormde Bond voor Inw. Zending op g.g. gaf in samenwerking met het Nederlands Bijbel Genootschap het evangelie van Marcus uit zoals de commissie deze bewerkt heeft. We hebben in deze weken te tekst ervan vergeleken met de inhoud van tot hiertoe in de handel zijnde uitgaven van de Statenvertaling. Ten behoeve van de lezers, die uiteraard voor eigen beoordeling de uitgave bij de I.Z.B. in Amersfoort (Joh. v. Oldenbarneveltlaan 10) bestellen kunnen, geven we hier weer wat de ervaring met deze uitgave is. 

Echt de Statenvertaling

Er behoeft geen twijfel over te bestaan of deze uitgave écht de Statenvertaling is. De Statenvertaling heeft zo een eigen toon en kleur dat men deze bij het lezen direkt herkent. De tekst van de Statenvertaling is naar zijn inhoud ongewijzigd. De wijzigingen betreffen inderdaad slechts hoogst noodzakelijk te vervangen woorden of woorduitgangen.

We noemen een aantal willekeurige wijzigingen:

lederen gordel wordt leren gordel nederbukkend wordt neerbukkend verzocht van de satan wordt verzocht door de satan.

dezelve wordt hen vraagden wordt vroegen henlieden wordt hen als het nog nacht was wordt toen het nog nacht was

geraakte wordt verlamde beddeke wordt bed

om der schare wil wordt om de schare. wederom wordt weer

niet konden broodeten wordt: geen brood konden eten

omtrent de zee wordt nabij de zee (in omtrent twee duizend blijft overigens omtrent staan)

Hij verklaarde alles Zijn discipelen in het bijzonder wordt: afzonderlijk. Landpale wordt gebied, vreze wordt vrees, bekommernissen deze wereld wordt: zorgvuldigheden van deze wereld.

We gaven van een aantal typen wijzigingen telkens één voorbeeld. Verder zijn uitgangen als 'lijk' (b.v. in alleenlijk e.d.) weggelaten, zijn tweede naamvallen des en der meestal vervangen door van de (uiteraard niet in uitdrukkingen als Zoon des Mensen) en woorden als zelve vervangen door zelf.

Het zal duidelijk zijn dat al deze wijzigingen vaak al bij het lezen van de tekst in de eredienst en daarbuiten zo functioneren. Meestal worden uitgangen als de genoemde toch al weggelaten en tweede naamvallen gelezen op de wijze zoals de commissie ze nu heeft weergegeven.

We kunnen intussen niet anders dan beamen dat de commissie sober te werk is gegaan. Consequent in b.v. zeide gebruikt i.p.v. zei; als hem hongerde, i.p.v. als hij honger had, en zo zou meer te noemen zijn, wat ook zonder aantasting van de tekst te wijzigen ware geweest. Slechts het meest nodige is gewijzigd zodat de taal van de Statenvertaling in feite ongewijzigd bleef. Er is de commissie Tukker van bepaalde zeide verweten dat ze zoveel wijzigingen heeft aangebracht. Welnu, het is duidelijk dat als men alle gelijksoortige wijzigingen als woorduitgangen en tweede naamvallen bij elkaar optelt men tot een groot aantal komt. Maar als het gaat om echt principiële wijzigingen dan is er maar één conclusie: geen enkele !

Noodzakelijk

We hebben wel eens onze vragen gehad bij een revisie van de Statenvertaling. Kon men de Statenvertaling wel reviseren ? Nu we het resultaat van de commissie van het N.B.G. onder ogen hebben zeggen we: het kan niet alleen, het moest ook zo. De commissie heeft respectabel werk geleverd om de Statenvertaling zo voor ons volk te behouden dat het enerzijds echt de Statenvertaling is en anderzijds van 'hout, hooi en stoppelen', wat gemakkelijk weg te snijden of te snoeien was zonder het principe van de vertaling te raken, ontdaan is. Wie de Statenvertaling in zijn oorspronkelijke versie als historisch document wil bewaren mag geen enkel woord wijzigen en ook geen enkele uitgang. Maar wie beseft dat taal levend is en tevens beseft dat ons tot heden geen betere vertaling als de Statenvertaling gegeven is zal met deze uitgave van de commissie Tukker gelukkig (kunnen) zijn. Bij een definitieve uitgave moeten overigens wel enkele drukfoutjes worden verwijderd (in het eerste hoofdstuk met name twee, t.w. bereiken i.p.v. bereiden en bedoopt i.p.v. gedoopt).

Maar al met al, we mogen met belangstelling uitzien naar de totaal uitgave van deze gereviseerde Statenvertaling.

Terstond; het heilig evangelie naar de beschrijving van Markus; Uitgave I.Z.B./N.B.G., Amersfoort, 41 pagina's.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen