Barre tijden

We beleven politiek gezien barre tijden. Het mag opmerkelijk heten dat de regeringscrisis, die we beleven, zich voltrekt rondom ethische vragen. En bij dit alles hebben we in hevige mate te maken met een dubbele moraal. Degenen, die zo hard tegen de levering van de kernvaten aan Zuid Afrika waren, kantten zich al even fel tegen de sluiting van de Bloemenhove kliniek in Heemstede. Degenen, die meenden dat levering van kernvaten aan Zuid Afrika (niets te maken overigens met kernwapens) een pistool op de borst van zwart Z.-Afrika was hadden kennelijk geen moeite met de kindermoord te Heemstede, waarbij de kindermoord te Bethlehem kinderspel lijkt te zijn. Ware het niet, dat het toen om de Koning ging, maar nu gaat het toch ook om het schepsel van de Koning.

De dubbele moraal blijkt ook hieruit, dat er geen regeringscrisis was wanneer het ging om steun aan Noord Vietnam (wat inmiddels miljoenen weggegooide guldens kostte) of om investeringen in communistische landen, of om steun aan Afrikaanse landen, waarvan de heer J. J. G. Boot, oud burgemeester van Hilversum, dezer dagen in een grote advertentie onder de titel: 'Hetze tegen Zuid Afrika' zei:

'Na de „bevrijding" van het westers kolonialisme vindt men in Afrika, inplaats van de gehoopte en verwachte democratie, in 18 landen een militaire en in 28 landen een burgerlijke diktatuur, gepaard gaande met verdrukking van de volkeren die in hun land niet aan de macht zijn, met éénpartij-stelsel, geknevelde pers, en niet zelden met opheffing van kerkelijke en missionaire instituten. Die „bevrijding" heeft bovendien in vele Afrikaanse landen aan honderduizenden, ja miljoenen, het leven gekost (b.v. in één jaar over 100.000 Hutu's in Burundi) —daarover wordt in Nederland nauwelijks gerept'.

Hoe komt het intussen, dat het kabinet Den Uyl gedoogd blijft worden ook vanuit de confessionele partijen ? Den Uyl is kennelijk ieder te slim af. Jawel er was kritiek vanuit het confessionele kamp, felle kritiek zelfs, maar kritiek zonder consequenties en kritiek na schouderklopjes door de jaren heen.

Het kabinet mocht niet vallen, want het had nog zulke belangrijke beslissingen te nemen, zo werd geoordeeld. Welke beslissingen mogen dat wel zijn waarop we mogen wachten als we zien wat er al niet beslist is of niet beslist kon worden ? Wanneer het kabinet na deze weken nog kon blijven zitten is de baan dan niet vrij voor steeds erger zaken ?

Moeten er nog belangrijke economische beslissingen vallen ? Hoe ernstig is het bedrijfsleven niet gedupeerd in de laatste weken door de uitgestelde beslissing over de intussen daardoor verspeelde Zuid Afrikaanse order ? Wat te denken van personen — het is me bekend — die handelsbetrekkingen onderhouden met Zuid Afrika en zich nu al terughoudend tegemoet getreden gevoelen vanuit Zuid Afrika vanwege gevreesde overheidsinmenging in de handelsrelatie ? Moeten er nóg belangrijker ethische beslissingen worden genomen ? Zelfs onder minister Van Agt — die op de bres stond voor het ongeboren menselijk leven — was het niet mogelijk de bezetting van Bloemenhove ongedaan te maken (terwijl men het daar N.B. nog wél verwachtte). Onder leiding van Anneke Goudsmit, parlementariër van links, voltrok zich het schandaal van revolutie met medeweten van politiek verantwoordelijke personen.

Waar ligt in vredesnaam; een christelijk motief om dit kabinet te blijven gedogen ? Laten Aantjes en Andriessen het me duidelijk maken. Ik heb geen overtuigend antwoord gelezen. Zullen over enkele tientallen jaren — zo God ons die nog geeft — christelijke, dit kabinet gedoogd hebbende politici, zich misschien verbijsterd mee moeten afvragen waar ze ons land hebben gebracht ? Het mag opvallend heten hoe politici als oud-burgemeester Boot, die in de oorlog niet fout waren maar goed, nu ten strijde trekken tegen de vigerende politiek. Evenwel het kabinet, het regeerde voort, de confessionelen, ze gedoogden voort, Den Uyl, hij lachte voort, en het volk, het kwijnde voort.

Woede of lijden ?

Wanneer men intens de gebeurtenissen in het politiek en maatschappelijk leven meebeleeft kan een gevoel van machteloze woede zich van ons meester maken. Hebben de god-lozen het dan tóch voor het zeggen ? En waarom onderkennen zo weinigen écht de gevaren ?

Totdat men beseft: Waar is de stem der profetie ? Binnen de Geref. Kerken, waar gelukkig pas op de plaats gemaakt werd t.a.v. steun voor het P.C.R. (fonds tot bestrijding van het rascisme) ontstond een actie-groep die opriep tot het geven van spijtgiften. Ligt de situatie binnen de Hervormde Kerk anders ? Machteloos verdeelde kerken niet op bij zaken maar om hoofdzaken !

En daarom, beter dan machteloze woede is het dat we ons verootmoedigen over de oordelen, die over onze natie gaan, waarbij ook behoort de geest van diepe slaap, die zovelen bevangen heeft. Hosea zegt vanwege de zonde van het volk: 'Geef hun een misdragende baarmoeder en uitdrogende borsten'. Wat bij Hosea straf is wordt in onze samenleving deugd. En waar is de profetie ? Christen politici, die een politiek als thans te onzent vigeert gedogen laden een geweldige verantwoordelijkheid op zich. Maar daar waar de profetische stem van de kerk verstomt en zij haar stem leent aan vreemde goden, de goden van de tijd, daar is helemaal géén dageraad.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen