De Soefi-beweging

Vorige keer hebben we gezien, dat de Soefi-Beweging een eenheidsbeweging is, die alle religies wil verenigen tot één wereldgodsdienst, waarbij iedere religie in haar eigen waarde wordt gelaten. Het zal duidelijk zijn, dat men vele fundamentele leerstellingen van de verschillende religies geweld aan moet doen om dit.te kunnen verwezenlijken. Het streven naar één-wereldgodsdienst zal namelijk altijd gepaard gaan met het zoeken van de grootste gemene deler van de verschillende godsdiensten. Inayat Khan, de stichter van de Soefi-Beweging hield dan ook niet veel méér over dan 'de boodschap van de liefde, harmonie en schoonheid', drie woorden die we steeds in de Soefi-Beweging tegenkomen.

Doel

De Soefi-Beweging heeft haar doeleinden geformuleerd in drie punten, die ik volledigheidshalve wil weergeven:

1. 'Het verwezenlijken en verspreiden van de kennis der Eenheid, de Godsdienst van Liefde en Wijsheid, opdat de verdeeldheid van geloofsbelijdenissen en geloven vanzelf moge wegvallen, het menselijk hart moge overvloeien van liefde, en alle onenigheid, veroorzaakt door onderscheiden en verschillen, moge worden uitgegroeid'. In dit eerste doel valt dus de nadruk op de eenheid der religies, waarbij als kern overblijft, dat het menselijk hart overvloeide van liefde.

2. 'Het ontdekken van het licht en de kracht, sluimerend in ieder mens, het ontdekken van het geheim van alle godsdienst, van de macht der mystiek en de kern der wijsbegeerte, zonder in te grijpen in bestaande gebruiken en geloofsvormen'. Ook hier ligt de nadruk op de eenheid van alle religies, waarbij valt op te merken, dat met 'het licht en de kracht, sluimerend in ieder mens' bedoeld wordt, dat de mens van zichzelf uit vooruit kan komen op zijn geestelijke levenspad.

3. 'Mede te helpen om de beide tegengestelde polen der wereld, het Oosten en het Westen, dicht tot elkaar te brengen door uitwisseling van gedachten en denkbeelden, opdat de universele broederschap van zelf tot stand moge komen en de ene mens de andere mens tegemoet moge treden, vrij van de enge beperkingen van natie of ras'. Men lette op de uitdrukking 'broederschap der mensheid', een uitdrukking die we in vele brochures van de Soefi-Beweging tegenkomen.

Wie deze drie doeleinden goed op zich laat inwerken ziet dat de Soefi-Beweging voornamelijk opkomt vanuit de mens. Het is de mens, die voor het licht en de kracht van de godheid ontvankelijk is, het is de mens die moet streven naar liefde en wijsheid en naar de broederderschap van alle mensen, het is de mens, die tot het inzicht moet komen van het goede in alle religies en zijn menselijke beperktheid moet overwinnen om te komen tot de kennis van de ene ware God. Zo begrijpen we ook het symbool van de Soefi-Beweging: een hart met vleugels, symbool van het opwaarts stijgen van het menselijk hart tot God; in het hart een wassende maan, symbool van de ontvankelijkheid van het menselijk hart voor het goddelijk licht; boven die wassende maan een vijf-puntige ster, symboliserende dat goddelijk licht zelf.

Kort samengevat: het menselijk hart, dat ontvankelijk (de wassende maan) is voor het goddelijk licht (de ster) stijgt op tot de hemel (de vleugels).

Denkbeelden

Naast bevengenoemde drie doeleinden kent de Soefi-Beweging ook nog een soort 'geloofsbelijdenis' bestaande uit tien artikelen waarin de hoofdzaken van haar leer zijn weergegeven. De Soefi-Beweging spreekt echter bij voorkeur niet van geloofsbelijdenis, omdat dit teveel zou doen denken aan de dogma's van de godsdiensten. Daarom worden deze tien artikelen de tien Soefi-Denkbeelden genoemd. Alle tien denkbeelden beginnen steeds met de woorden: 'er is één' Er is één God, de Eeuwige, het Enige Wezen; niets bestaat dan Hij luidt denkbeeld één. Daaruit blijkt de pantheïstische achtergrond van de Soefi. Pantheïstisch wil zeggen: God is in alles en in ieder aanwezig; Hij is niet God-boven-ons, maar God-in-alles, in de zon, in de maan, in de natuur, in de mens zelf enz. Van daaruit is de eerbied voor de natuur en de mens bij de SoefiBeweging te begrijpen. Inayat Khan heeft gezegd: 'De enige werkelijke godsdienst is onze eerbied voor de mens en zijn gevoelens'.

Denkbeeld twee is: 'Er is één Meester, de Leidende Geest van alle zielen, die zijn volgelingen voortdurend voert naar het licht'. Vanuit dit tweede denkbeeld komt de Soefi-Beweging tot de gedachte, dat God zich geopenbaard heeft in Boeddha, Mozes, Christus, Mohammed en vele andere meesters. Wie zich openstelt voor de Geest van de Meester, mag verzekerd zijn, dat de Goddelijke Geest in hem werkt.

Denkbeeld drie spreekt van de eenheid die er is te vinden in de heilige boeken der verschillende religies: 'Er is één heilig boek, het heilige boek der natuur, het enige geschrift, dat de lezer licht kan geven'. De heilige boeken openbaren niets anders, ieder op een eigen wijze, wat het boek der natuur ook reeds openbaart. Denkbeeld vier zegt: 'Er is één religie, het zonder afwijken voortgaan in de juiste richting naar het ideaal dat de vervulling is van het levensdoel van elke ziel'. Denkbeeld zes zegt: 'Er is één broederschap, de broederschap des mensheid, die de kinderen der aarde zonder onderscheid verenigt in het vaderschap van God'. Denkbeeld zeven spreekt van 'één zedelijk beginsel, namelijk de liefde, die uit zelfverloochening voortspruit en bloeit in goede daden...... '

Het zou té vèr voeren op alle tien denkbeelden van de Soefi-Beweging in te gaan. De lezer ontvange slechts een indruk. In ieder geval zijn de denkbeelden niet los te maken van het Oosterse denken, dat in veel opzichten vèr van ons Westerlingen afstaat, en wat méér is, ook vèr van de Schrift. 

Esoterische school

Vorige keer schreven we over de universele eredienst van de Soefi-Beweging. Naast deze universele eredienst kent de Soefi nog een hogere vorm van eredienst, namelijk'voor degenen die dieper in de waarheden van het Soefisme zijn ingewijd, de zgn. Esoterische of Innerlijke School. Onder leiding van een speciale guru (meester) wordt men o.a. door meditatie gebracht tot 'bewustwording van de goddelijke krachten, die in de mens sluimeren'; Op deze wijze ontvangt de meer ingewijde een diep inzicht in de geestelijke en wijsgerige idealen van het Soefisme, die niet allen kunnen worden toevertrouwd, ook niet door ieder kunnen worden begrepen. Deze bijzondere vorm van eredienst is dan ook alleen toegankelijk voor diegenen die lid zijn van deze Esoterische-of Innerlijke School. 

De ene naam

We kunnen bijbels en christelijk gezien de leringen van de Soefi-Beweging alleen maar als dwaalleer van de hand wijzen. Het christendom is niet tevreden met een plaatsje naast de andere godsdiensten, maar het belijdt Christus, naar Zijn eigen woorden, als de Weg, de Waarheid en het Leven. Het lijkt verheven om, zoals de Soefi-Beweging doet, achter alle vormen van religie de 'ware religie' te zoeken, maar het is niet anders dan een prijsgeven van wat in de verschillende religies zelf wordt geleerd. In diepste wezen is de Soefi-Beweging een weg van zelfverlossing, en die weg is in strijd met de Openbaring in de Schrift van de ene Naam van de Heere Jezus Christus. In de Soefi-Beweging is geen belijdenis van de mens die onbekwaam is tot enig goed en geneigd tot alle kwaad. Daarom is er ook geen prediking van genade en verzoening door het bloed van Christus. Er blijft van de persoon en het werk van Christus niet veel meer over dan wat ik las in één van de nummers van Soefi-gedachte, het tijdschrift van de Soefi-Beweging: 'Na Jezus' dood hebben Zijn volgelingen hem ingekapseld in een aantal dogma's, die van deze geniale mens een onaanvaardbare godszoon maakten, die de mens, voor zover hij of zij tenminste Christen werd, verlossen zou van de zonde, door Adam en Eva in het paradijs begaan'. Even verder lees ik: Hij was een krachtige en toch beminnelijke man, die zijn vrienden had onder mensen van allerlei slag, van dieven en moordenaars tot hovelingen en koninklijke personen'.

Wie alle religies op één lijn wil stellen, houdt van de Bijbelse boodschap een mager aftreksel over. Wij belijden de Bijbel als Gods Woord. Die Bijbel wil óf helemaal geloofd worden, óf helemaal niet, maar dat laatste wordt door het zelfgetuigenis van de Schrift zelf uitgesloten.

Wij belijden ook tegenover de leringen van de Soefi-Beweging: Er is onder de hemel geen andere Naam, door Welke wij moeten zalig worden, dan de Naam van Jezus Christus. De zaligheid is in geen Ander (Hand. 4, 12).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen