Een beker koud water

1

Een golf van verontwaardiging trok er door ons land toen er tijdens de Tweede Wereldoorlog bekend werd dat Hitler een zogenaamd euthanasieprogramma in het leven geroepen had. 'Gij zult doden': de zwakken, de zieken; de bejaarden, de gebrekkigen, degenen die niet kunnen werken, degenen die niet gewenst zijn. Gij zult doden: de nutteloze eters. Terecht een golf van verontwaardiging, (volgens schatting zijn tenminste 275.000 personen met een spuit met dodelijke vloeistof vermoord.)

Prof. dr. v. d. Berg schrijft in zijn Kleine psychiatrie een in 1964 uitgegeven boek o.a.: Is het rechtvaardig de dood te weren, wanneer deze ziekte zich in eenvoud meldt ? Dat was 20 jaar na de oorlog. Heel voorzichtig stelt hij daar de vraag naar de zin van het leven. Prof. Dr. G. Th. Rothuizen schreef in 1974 in het contaktblad van 'Philadelphia' o.a. 'Ook zijn er mensen, die zich eenvoudig niet kunnen voorstellen, dat het leven van sommige gehandicapten beëindigd zou worden, vanuit hun geloof. Ze hebben het idee, dat daarmee iets dat van God is, kapot gemaakt wordt'. Vrijwel zonder gevoel en o.h.a. zonder te denken aan degene wie het aangaat wordt er gesproken over de beëindiging van het leven. En door hoevelen zal er worden gedacht over de Schepper van die personen. De Schepper, Die als de grote Pottenbakker kan doen met het leem wat Hij wil en Die niet ongestraft zal toelaten dat er door nietige schepselen over beschikt wordt.

De Bijbel

Wat zegt de bijbel over het doel van ons leven ? 

De wijze waarop wij met elkaar omgaan, ook waarop wij onze gehandicapte medemensen benaderen moet immers geleid worden door het doel dat aan ons leven is gesteld.

Het doel van ons leven vinden wij vermeld in Zondag 3 vraag 6. Wij zijn geschapen opdat wij God onze Schepper recht zouden kennen. Hem van harte liefhebben en met Hem in eeuwig zaligheid leven zouden, om Hem te loven en te prijzen. Het heeft dus niets te maken met het economische nut. Deze zin geven wij er zo vaak aan. Mensen die 65 jaar zijn en gepensioneerd worden uitgerangeerd genoemd. Zij doen niet meer mee, arbeidsongeschikt; minderwaardig geworden. Er zijn veel mensen met een minderwaardigheidscomplex. Het gevoel minder waard te zijn in veroorzaakt door de waardering van anderen. En daar doen we zelf ook aan mee. We hebben grote bewondering voor prestaties. Goede cijfers worden beloond, terwijl het kind, dat voor een voldoende erg zijn best heeft gedaan minder wordt gewaardeerd. Iemand die sterk is wordt verafgood. Iemand die veel verdient wordt naar de ogen gekeken. We leven in een prestatiemaatschappij. En we doen er allemaal aan mee on die verkeerde waardering in het leven te houden. Verkeerd, want de Heere legt een andere maatsstaf aan. De enige goede maatstaf. De zaligsprekingen staan dan ook lijnrecht tegenover onze waarderingen. Niet zalig zijn zij die het zelf zo goed kunnen, zo goed weten en zo goed doen in eigen oog. Maar zalig zijn zij die het niet meer weten, niet meer kunnen, die achteraankomen en die zonder die Overste Leidsman niets kunnen doen dan de schuld alleen maar groter maken. Leven uit Hem, door Hem en tot Hem, dat is het doel van ons leven. Het staat in de bijbel. En we zeggen dat we het geloven, maar is dat ook zo?

Welke zin?

Welke zin heeft het leven van een diep gestoord kind, dat niemand herkent en alleen maar vegeteert? Deze vraag werd gesteld door een in onze kringen opgevoed meisje, dat haar werk verricht in een inrichting waar o.a. deze kinderen worden verzorgd. Een heel serieus meisje, die zich dit in ernst afvroeg.

Wat heeft de Heere er mee voor dat dit kind leeft? Wat heeft 't ons, die er mee geconfronteerd worden, mede te zeggen dat er zulke kinderen zijn? Wat doen we er mee? Waar brengt het ons? Als het goed is in de binnenkamer op de knieën. Biddend voor hen die het zelf niet kunnen en dankend voor de gave van ons verstand met het gebed of wij dat verstand mogen gebruiken tot Gods eer, en tot nut van onze naaste.

Maar de Heere brengt onze gehandicapte medemensen ook op onze weg om hen tot een hand en een voet te zijn. Door hen te brengen waar zij niet kunnen komen, voor hen te doen wat zij zelf niet kunnen. Een klein verstand staat de Heere niet in de weg. Ook een diep gestoord kind kan door God van dood levend gemaakt worden. Dan zal ook dat leven aan Gods doel hebben beantwoord. En dan zal ook dat kind eens volmaakt eeuwig zingen van Gods goedertierenheid in die stad die niet met handen gemaakt is en waar geen inwoner zal zeggen: Ik ben ziek.

Gehandicapt

We zeggen het zo gemakkelijk, maar wat, betekent het eigenlijk ?

Het woord gehandicapt is een engels woord wat extra belasting betekent of belemmering. Vroeger werd vaak het woord 'misdeeld' gebruikt. Dat was een rechtstreekse aanklacht tot God. Mis - fout. Fout bedoeld; gelukkig is dat woord in onbruik geraakt. Wat doen wij, ook ondoordacht, veel zonden. We stonden er niet bij stil als we dit woord gebruikten. En durven we te zeggen dat God het 'fout' deed? Heeft de Heere er geen wijze bedoeling mee als Hij ons een kruis te dragen geeft ? Is het niet uit liefde als Hij óns een belemmering zendt op de weg naar de ondergang ? Hij heeft geen lust in ons verderf, maar daarin dat wij ons zouden bekeren en leven! Zie Matth. 18 : 8, waar o.a. staat: het is u beter tot het leven in te gaan kreupel of verminkt zijnde, dan twee handen of twee voeten hebbende in het eeuwige vuur geworpen te worden. We mogen dus nooit zeggen of denken dat de Heere het niet goed deed als Hij ons een kruis te dragen gaf.

Ook het woord 'gebrekkig' wordt niet meer gebruikt. Daarbij dacht men dan voornamelijk aan een zichtbare afwijking. Later werd dit woord vervangen door 'invalide', wat veel meer omvat, namelijk het niet valide zijn. Onder invaliden verstond men die mensen waaraan iets mankeert dat je wèl of niet kon zien, dus ook - mensen met bijv. een hartgebrek.

Het woord 'gehandicapt' wil echter zeggen, dat iemand bepaalde belemmeringen heeft en zonder aanpassing niet helemaal als 'volwaardig' mens kan functioneren. Let wel, 'volwaardig' tussen aanhalingstekens. Het komt niet altijd overeen met het gebrek dat iemand heeft. Iemand kan een duidelijk zichtbaar gebrek hebben, bijv. slechts één arm en kan toch een beroep uitoefenen, waarbij zijn gebrek geen belemmering is. Kunnen we in zo'n geval spreken van gehandicapt zijn ?

Velen van ons hebben geen aanwijsbare gebreken en zijn toch gehandicapt. Ik denk aan een 31 jarige jongeman in het bezit van een hoofdakte, die geen baan kan krijgen omdat hij de gave mist met mensen om te gaan en nu werkzaam is in W.S.W. verband (Wet Sociale Werkvoorziening) afd. hoofdarbeiders, maar zich daar niet gelukkig voelt. Is deze man niet gehandicapt ? De grens tussen wel en niet gehandicapt zijn is dus moeilijk te trekken.

Gezegend

Er zijn er die een zichtbare handicap hebben, maar die dit mochten aanvaarden als door God 'geschonken' om terug te houden van allerlei kwaad, waar we zo voor open liggen, die in hun gebed weleens kunnen zeggen: Dank U, Heere, dat U toornig op mij geweest bent en dat U mij niet overgeeft aan het goeddunken van mijn eigen hart. Als dat zo is, dan zijn we gelukkig, omdat onze handicap in het graf achterblijft.

Er zijn ook mensen die, ondanks een lichamelijke handicap, nog zo veel presteren. De Heere gaf hen een goed verstand en wellicht veel doorzettingsvermogen, waardoor zij een goed belegde boterham kunnen verdienen.

Maar er zijn er ook, ogenschijnlijk zonder gebreken, die hun goede verstand niet goed gebruiken en hun weekgeld voor een groot deel verspillen aan rookgerei, alcohol of andere onnuttige of schadelijke zaken. Niet gehandicapt ?

Er was een jongen in de bus; 12 jaar oud? of 20 of 35 ? 't Was niet te schatten. De buschauffeur vloekte na een onhandige manoevre van een medeweggebruiker. De jongen stond op, ging naar de chauffeur toe en sprak hem heel vriendelijk aan; zei hem dat hij aan de Heere moest vragen om een nieuw hart, want dat hij zo niet sterven kon. Wim, zo heette de jongen, was 'verstandelijk' gehandicapt; Nu niet meer. Hij is nu volmaakt. Ook volmaakt gelukkig. Hij heeft geen verdriet meer over vloekende chauffeurs. We kunnen toch moeilijk deze jongen gehandicapt noemen ?

Terecht werd er enige tijd geleden in het Contaktblad van Philadelphia gepubliceerd dat de meeste mensen geestelijk blind zijn, dus gehandicapt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen