Bedreiging aan de grenzen

7

4 mei — Kaapstad ligt aan de scheepvaartroute van het Westen naar het Verre Oosten. De meeste olietankers doen Kaapstad aan, (1/3 van de wereldolie). Deze havenplaats is van vitaal belang voor de westerse economie. Het is ook een uiterst belangrijk strategisch punt. Wie Kaapstad bezit kan met een grote vloot zowel de Atlantische als de Indische Oceaan beheersen. De Sovjet-Unie weet dat. Het Westen, nog steeds doof voor de waarschuwingen van Solsjenitsin ('Goelag Archipel'), onderschat de betekenis. En daarom gaat Rusland rustig door met infiltraties in de zwarte republieken van Afrika, met militaire steun aan Angola, met economische hulp aan Mozambique. Maar voor wat hoort wat, de prijs is de toepassing van de communistische ideologie met één-partij-staatsbestel in meer dan 30 zwarte landen. Zo wordt Afrika een werelddeel van het communisme. Het middel is de bevrijdingsbeweging, het doel is het wereldcommunisme. En Kaapstad kan prachtig dienen als uitvalbasis om de doelbewuste communistische penetratie in de wereld, in Amerika en in het Westen voort te zetten. Dat is de politieke en eventueel militaire strategie van Moskou en wel met conventionele wapens, omdat nucleaire wapens geen politiek en militair voordeel bieden.

Aan het woord is een doctor in de politicologie en wetenschappelijk onderzoeker van de internationale betrekkingen. Hij werkt met een kleine staf ergens in een stille villa. Zijn taak is een documentatie op te zetten en alle gegevens te verzamelen en te rubriceren om de legpuzzle van de internationale politiek zo realistisch mogelijk in elkaar te zetten. Hij wist te vertellen dat Fidel Castro onder pressie van Rusland 13, 000 man troepen naar Angola had gezonden. De verhouding tussen Cuba en Rusland was in juli 1969 nog niet zo vriendelijk toen er een wereldconferentie in Moskou werd gehouden. Maar sindsdien heeft Rusland Cuba financieel geholpen met twee millioen dollar per dag! En voor wat hoort wat. Er waren in januari 1976 Russische afgevaardigden op Cuba. Daarna kwam de interventie van Cuba in Angola. Liever had Castro in Zuid-Amerika bij revoluties willen helpen om als een groot man voor den dag te komen. Want hij lijdt aan een persoonscultus evenals Lenin, Mao en Stalin. Maar Angola moest vóórgaan. Daarom onder pressie van Rusland de hulp aan de M.P.L.A.

De K.G.B.

Het Westen heeft te weinig door op welke indringende en geraffineerde manier Moskou in eigen land en in het buitenland te werk gaat, aldus onze zegsman. Ze onderschatten de kwalijke invloed van de K.G.B., een nieuwe naam voor de Russische geheime politie. Dit instituut heeft honderdduizenden functionarissen in dienst, zowel in het binnenland als in het buitenland. In het binnenland is er het toezicht en de controle op de eigen bewoners. Handlangers van de staatspolitie geven alles door wat hen ter ore komt. En alles wordt genoteerd in dossiers. Computers doen de rest. Is het dossier groot genoeg dan wordt de betrokkene ingerekend. Zelfs kinderen hebben hun ouders aangegeven uit eerbied voor de staat en ter wille van de staatsveiligheid. Het instituut heeft vele bureau's met verschillende doeleinden en werkterreinen, maar allen met één hoofddoel: infiltratie in de wereld, met ondermijning, propaganda en terrorisme. Daarvoor heeft Rusland miljarden beschikbaar.

De buitenlandse politiek van Moskou concentreert zich heden ten dage op twee hoofddoelstellingen: infiltratie binnen de Verenigde Naties om de V.N. te gebruiken ten bate van hun eigen ideologie en communicering van zwart Afrika. Beide doelstellingen liepen prachtig samen bij de regeringswisseling yan Angola. De M.P.L.A. was vergeleken met de twee andere partijen de F.N.L.A. en de Unita een minderheid zowel wat betreft grondgebied als inwoneraantal. Rusland' zorgde ervoor dat Cuba met 13.000 man intervenieerde en zond zelf oorlogsmateriaal. Tegen dit militair geweld konden de F.N.L.A. en Unita niet op en ze verloren de strijd. Zo maakte Rusland gebruik van het Afrikaanse vrijheidsstreven en van de V.N., want deze liet alles maar begaan. Angola, Afrika is de sleutel tot Ruslands plannen om controle over de wereld te krijgen.

Angola

Toch heeft Zuid-Afrika ook zijn troepen gestuurd naar Angola ?

Niet om partij te zijn in de Angolese burgeroorlog, want Zuid-Afrika staat een beleid voor van niet-inmenging in andere staten, maar ter verdediging van de Zuidwestafrikaanse grens en de dam bij Caluque aan de Kunenerivier, de rivier die de grens vormt tussen Angola en Zuid-West-Afrika. Langs de Kunenerivier zijn zo'n 4 miljard gulden kostende hydroelektrische en waterleveringsprojekten ingericht voor irrigatiewerkzaamheden zowel ten dienste van Angola als van Zuid-West-Afrika. Die werden bedreigd en die moesten verdedigd worden anders zaten de Ovambo's zonder water. Het was onder meer ook op hun verzoek dat we troepen zonden, omdat ze zich bedreigd voelden door de optrekkende M.P.L.A; en de Cubanen.

Later sprak ik een Zuidafrikaans legerpredikant, die met de troepen was opgerukt. Met afgrijzen sprak hij in weinig woorden wat hij op Angolees grondgebied had aangetroffen. Hele dorpen had de M.P.L.A. verwoest, vrouwen en kinderen waren vermoord en hun lijken lagen nog onbegraven op de dorre vlakten. De oude bloeddorstigheid van de stammenoorlogen. Anderen waren naar Zuid-West-Afrika gevlucht, waar ze door Zuidafrikaanse militairen in kampen werden opgevangen en in leven gehouden. Niemand heeft ooit daar Zuid-Afrika voor bedankt. Volgens deze predikant zijn 100.000 mensen om het leven gekomen. Ik vond dit getal wat hoog en vroeg andere instanties naar hun schatting. Zij antwoordden dat het aantal doden moet liggen tussen de 100.000 en de 250.000.

Mozambique

Jullie zijn niet binnengevallen in Mozambique ?

Neen, omdat daar de regering werd overgedragen aan één groepering, het Frelimo.

’Of Zuid-Afrika het met die regering eens is of niet, doet niet ter zake. Zuid-Afrika treedt niet in oorlog met regeringen die het niet aanstaan, zolang er een stabiele regering is, die zijn land niet gebruikt als uitvalsbasis tegen Zuid-Afrika. Langs de Zuidafrikaanse grens met Mozambique zijn geen wapenarsenalen opgebouwd en er bestonden geen plannen om Zuid-Afrika aan te vallen. Ik heb reeds eerder gezegd dat, indien er sprake zou zijn van een aanval, Zuid-Afrika die zou afslaan'. (Premier B. J. Vorster, 30 januari 1976 in het Parlement van Zuid-Afrika).

Kort daarop sprak mijn vrouw met een Zuidafrikaanse familie, die een nicht hadden, wonen in Mozambique. Haar man overleed jong en zij bleef met vier kleine kinderen achter. Ze stak haar handen uit de mouwen en begon van haar hobby een baan te maken: bloemenkwekerij. Na enige jaren had zij een prachtige orchideëen-zaak opgezet met verschillende verkooppunten. Ze had hard gewerkt en het was haar gelukt een goed stuk brood te verdienen voor haar en haar kinderen. Na de gezagswisseling kwamen zwarten haar huis binnen, taxeerden de woning, het bedrijf, het meubilair tot linnengoed en keukengerei toe en bepaalden dat ze zo lang in het huis mocht blijven wonen mits ze een bepaald procent betaalde over haar eigen bezit dat nu aan de staat was gekomen. Dat is de 'bevrijding' van Mozambique. De vrouw, nu 52 jaar oud, liet alles achter en vertrok met haar kinderen straatarm naar Brazilië om in hetzelfde klimaat opnieuw met haar orchideeënkwekerij te beginnen.

In Zuid-Afrika kon ik weinig informaties over Mozambique verkrijgen. De grenzen zijn gesloten. Wel is het zeker dat de economie in elkaar is gestort en dat er honger-heerst. Zwarten komen over de grenzen en bestelen Zuidafrikaanse boeren, die hun boerderijen dicht bij de noordelijke grenzen hebben liggen. Deze vragen op hun beurt hulp van politie en militairen.

Kerken

Kerken spelen hun clericale partij mee in de meningsvorming van de grillige internationale politiek en hebben, niet door dat ze Rusland in de kaart spelen. Een steunfonds voor 'bevrijdingsbewegingen'. Erkenning van de M.P.L.A. Afwijzing van de te bouwen kernreactor ten noorden van Kaapstad. Boycot van banken. Niet-erkenning van Transkei, dat al 13 jaar bezig is zonder bloedvergieten een eigen staat van 3'/2 millioen inwoners te gaan vormen. En prof. Kuitert zegt op de Gereformeerde Synode dat waar blanken te kort schieten om zwarten te verzorgen de communisten die taak wel over zullen nemen. Verblinding en onwetendheid allerwege.

Toen wij in oktober 1971 het Getuigenis het licht deden zien hadden wij nooit kunnen vermoeden dat onze uitspraak 'om deze redenen verwerpen en bestrijden wij de ideologisering van het christelijk geloof, die dit geloof laat samenvallen met een ideologie der revolutie' na vijf jaar zo'n bittere werkelijkheid zou kurmen worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen