De Indiërs: van contractarbeider tot permanent inwoner

11

13 mei — De heer K. Santhanam (81), een oud-minister van transport in India, die een kort bezoek bracht aan Kaapstad zei dat er iedere mogelijkheid was dat apartheid uiteindelijk uit Zuid-Afrika zou verdwijnen op dezelfde manier als het kaste-stelsel in India. Hij was onder de indruk van het hoge leefniveau dat vele Zuid-Afrikaners genieten met inbegrip van de Indiërs. Ik kwam naar Zuid-Afrika in alle openheid en slechts wanneer ik zelf de dingen gezien heb ben ik in staat de situatie te beoordelen. Apartheid, die ik niet accepteer, zou wanneer de waarheid prevaleert door integratie worden vervangen. Dit kan geen jaren duren. Ondertussen zou ik geweldloosheid willen verdedigen als middel om dit doel te bereiken. Ik had het voorrecht om de Zuidafrikaanse minister van binnenlandse zaken te ontmoeten. Dr. Mulder. Hij gaf mij enig inzicht in de politiek van de Regering om rassenproblemen op te lossen. Hij scheen veel vertrouwen te hebben in de thuislanden-politiek voor Afrikaners. Ik kreeg de indruk dat uiteindelijk de bedoeling zou zijn om 'de Indiërs en de kleurlingen met de blanken te integreren'. Aldus een bericht in The Natal Mercury van 15 mei 1976. De heer Santhanam, hindoe, is advokaat, schrijver en politicus en volgeling van Gandhi en bezocht Zuid-Afrika in dezelfde tijd als schrijver dezes. Nu eens geen beschouwing van een inwoner van Zuid-Afrika, maar van een gezaghebbend buitenstaander, die zijn volksgenoten bezocht.

Durban en Natal

Durban, de volgende plaats op ons reisprogramma, is een mooie bad-en havenplaats op de oostkust aan de Indische Oceaan. 's Zomers is het er erg druk omdat veel Transvalers weken doorbrengen in deze badplaats. Nu, in de Zuidafrikaanse winter, is het er rustig en stil. Wel was de permanente uitspanning Dixieland aan de boulevard open.

Durban is de hoofdplaats van de provincie Natal. Stad en provincie zijn nogal engels georiënteerd. Dat komt omdat in 1820, na de bezetting van de Kaap door de Britten in 1806, een 5000 Engelse 'settlers' zich hier gevestigd hebben. Ons hotel Edward was een typisch deftig hotel met de allure van het Engelse koloniale verleden.

- Natal was ook het eerste doel van de Voortrekkers van de 'grote trek' in 1836. Het wijde land werd bewoond door de Xhosa's en Zoeloes. De Boeren trokken er omheen en stichtten in 1838 hun Republiek van Natal Oin een eigen leven op te bouwen ver van de invloedssfeer van de Engelse regering in Kaapstad. Echter reeds in 1843 werd Natal tot Engelse kolonie geproclameerd. In 1910 werd het bij de stifchting van de Unie van Zuid-Afrika een provincie van de Unie.

Naast de Bantoes, vooral Zoeloe's, en de Afrikaans sprekende en Engels sprekende Zuid-Afrikaners bevindt zich ook een andere bevolkingsgroep in Natal en Durban en wel de Indiërs. Deze zijn bij enkele duizenden in 1860 geïmmigreerd uit India om als contractarbeider voor een jaar of drie tot vijf rondom Durban op suikerplantages te werken. De Zoeloe's, gebonden aan huis en grond, voelden nl. voor deze arbeid niets. Deze contractarbeiders zijn naderhand gevolgd door 'passagier-Indiërs', die als Britse onderdanen zich vrij konden bewegen in het Britse Rijk, waartoe ook Natal toendertijd behoorde. Deze Indiërs, India ontvlucht wegens armoede en ellende, zijn sindsdien in Zuid-Afrika gebleven en vormen een eigen onderdeel van het grote conglomeraat van volkeren in Zuid-Afrika. Pogingen om hen met subsidie van de Zuidafrikaanse regering te repatriëren zijn mislukt, omdat ze het in Zuid-Afrika beter hadden dan ze ooit in India zouden kunnen krijgen. Zelfs in 1949 is onder Malan nog geprobeerd hen met een grote bonus te laten repatriëren, wat ook toen niet gelukte. In 1961 — honderd jaar na hun aankomst in Durban — werd de knoop doprgehakt toen de regering onder Verwoerd besloot hen alleen als permanente inwoners van Zuid-Afrika te aanvaarden.

Momenteel bestaat de Indiër-gemeenschap uit een 800.000 leden. Van hen is 70 pet. Hindoe en 20 pet. Moslem, slechts enkele procenten is christen. De grote strijd tussen de Moslems en Hindoes in India bestaat in Zuid-Afrika niet, men leeft er tevreden en verdraagzaam naast elkaar. Hier en daar ziet men moskeeën en tempels van de beide godsdienstgroepen. Er worden vijf verschillende Indische talen gesproken en Engels. De meeste Indiërs hebben de suikerplantages verlaten en zijn nu werkzaam in handel en nijverheid. Het is een hardwerkende, beschaafde en sympathieke bevolkingsgroep, die aan het veelkleurig coloriet van de Zuidafrikaanse bevolking dat van oosterse charme toevoegt.

Universiteit van Durban-Westville

Ik bezocht de Indiër-universiteit van Durban-Westville, een prachtig gebouwencomplex gebouwd tegen de heuvels even buiten Durban. Ik zou de Uithof van Utrecht graag willen ruilen voor dit architectonisch juweeltje van bouwkunst. De universiteit bestaat nog maar 17 jaar en is onder de bezielende leiding van prof. S. P. Olivier van de grond gekomen. Momenteel zijn er 2580 studenten. Een kwart van het academische personeel van 221 personen is Indiër. Het is interessant op te merken dat naast theologie en moderne en klassieke talen ook Semitische en oosterse talen waaronder arabisch, perzisch, urdu, hindi en sancriet worden gedoceerd. De Indiër-studenten betalen voor colleges en logies de helft van wat de blanke studenten aan de oude universiteiten moeten betalen.

Met enkele blanke docenten van de theologische faculteit had ik een gesprek. Zij waren nogal onder de indruk van de verscherpte houding onder de jonge zwarte intellectuelen. Dezen hadden wel door dat de bevrijding in Angola en Mozambique geen betere situatie heeft gebracht. Toch moet er een weg komen waarop we van rassenstelsel tot klassestelsel geraken: aan de basis gescheiden en bij hogere ontwikkeling samen. De multiraciale opvatting heeft nooit gewerkt. Ze zeiden dat ze behoorden tot de progressieve vleugel van de Nationale Partij. Zo zien wij hoe ook onder de Nationalisten vele nuances van opvatting zijn. Het volkerenprobleem is in Zuid-Afrika niet eenvoudig. Het bezoek was maar kort en ik moest de groeten overbrengen aan enkele collega's in Nederland. Van prof. G. C. Oosthuizen kreeg ik een prachtig geschenk mee, zijn boek 'Pentecostal Penetration into the Indian community in Metropolitan Durban, South Africa' een evangelisatorisch onderzoek naar de arbeid van de Pinksterbeweging in een Indiër samenleving.

Politieke invloed

Op het ’streekkantoor' had ik een gesprek met een ambtenaar voor Indiër-zaken. Hij vertelde mij dat het de bedoeling is dat de Indiërgemeenschap op dezelfde wijze als de kleurlingenraad steeds meer zeggenschap zal krijgen over hun eigen zaken met inspraak op het hoogste niveau in een gezamenlijk kabinetscomité samen met de blanken over zaken van gemeenschappelijk belang. De Indiërraad bestaat sinds 1974 uit 30 leden van wie 15 verkozen en 15 benoemd werden. De bedoeling is dat de raad spoedig 40 leden zal tellen van wie 30 verkozen en 10 benoemd. In 1980 wil men een volledig yerkozen raad. Deze geleidelijke toename van politieke invloed is de wens van de Indiërs zelf. Momenteel functioneert de Indiërraad als een rechtstreekse schakel tussen de regering en de Indiërbevolking met adviserende bevoegdheid. Op den duur zal de Raad — in navolging van de Kleurlingraad — ook wetgevende en uitvoerende bevoegdheden verkrijgen. Op die wijze wil de regering langzamerhand volledige zelfbeschikking, los van enig beheer door blanke plaatselijke overheden, aan deze bevolkingsgroep verlenen.

Een Indiër-visie

Na dit gesprek had ik nog een onderhoud met twee leden van de Indiërraad, de heer Sultan, moslem, en dr. Naidoo, hindoe. Ze verklaarden zich zeer tevreden met de huidige gang van zaken voor de Indiërgemeenschap. De heer Sultan is president van het technisch college en dr. Naidoo is hoogleraar in opvoedkunde en cultuur. De laatste heeft gastcolleges in Amerika gegeven en vele landen bezocht waar populatiemoeilijkheden zijn. Twee zeer belangrijke vertegenwoordigers van de Indiërgemeenschap. Wij waren vroeger arm, nu delen wij in de ontwikkeling en de welvaart, wij krijgen allerlei mogelijkheden en faciliteiten voor behuizing, onderwijs en werkgelegenheid. Er is bij ons grote vooruitgang, een positief aspect van de gescheiden ontwikkeling van de regering. Het aantal universitair gevormden neemt snel toe. Er zijn al 900 fabrieken en bedrijven in onze handen. Wij kunnen wel zeggen dat onze bevolking welvarend is. Hebt u ook bezwaren tegen het beleid ?

Ja, de gebondenheid van woonplaats aan bepaalde gebieden. De verhoudingen tot de plaatselijke overheden geeft hier en daar nog wel eens moeilijkheden, meer dan die tot de algemene regering, de faciliteiten zijn lokaal niet overal gelijk. Wij zijn blij met onze Indiër-universiteit, maar op den duur moeten alle universiteiten open zijn, elke universiteit zal' toch haar eigen sfeer en identiteit behouden. Maar alles kan niet ineens. Wij zijn met de dialoog-politiek van de regering op de goede weg. Vanuit de binnenlandse toestanden gezien zijn er veel perspectieven voor de toekomst. Zorgen maken wij ons over de druk vanuit het buitenland. Wij vrezen het zwarte imperialisme. Nooit zullen wij ons voegen onder een zwarte meerderheid. Amiri heeft wel duidelijk gemaakt wat dat voor Indiërs betekent!

Maar ook zijn wij verontwaardigd over de manipulaties van, de Wereldraad. U bent Nederlander en christen mag ik aannemen, laten de kerken in Nederland eens ophouden zich met ons te bemoeien. Nederland weet niets van de praktische toepassing van het beleid over zoveel volkeren. Het is een schande dat christelijke kerken het terrorisme steunen.

De ogen van Dr. Naidoo schoten vuur toen hij deze woorden uitsprak.

Kunt u er in Nederland niet iets aan doen ? De kerken daar ondermijnen onze opbouw hier. Waar bemoeien zij zich mee ?

Hoe denkt u over de oppositie in het Kaapse parlement ?

De Verenigde Partij is engels georiënteerd. De Nationalisten komen eerlijk uit voor een gescheiden afzonderlijke ontwikkeling. De Engelsen zijn zogenaamd tegen de 'apartheid', maar ze hebben in de koloniale geschiedenis o.a. in India nooit anders dan 'separation' in de praktijk gebracht meer dan de Portugezen, de Fransen, de Nederlanders en de Duitsers ooit gedaan hebben.

Aldus een Zuidafrikaanse Indiër, een hindoe over zijn land, de Wereldraad en de Nederlandse kerken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen