Vragen van lezers

3

Hoofdlijnen in het laatste bijbelboek

Wanneer we ons in diepe afhankelijkheid van Gods leiding ertoe zetten na te gaan wat de Heere Zijn gemeente op aarde openbaart, is het goed de hoofdlijnen vast te houden. Na de openbaring aan en de roeping van Johannes volgen de zeven brieven aan de gemeenten in Klein Azië, beeld van de ganse Kerk in het strijdperk van dit leven. Daarna ziet de ziener op Patmos het hemels troongezicht en het Lam, dat het boek met de zeven zegelen ter hand neemt, opent en aldus volvoert. Vanaf hoofdstuk zes geschiedt dan de eigenlijke bekendmaking van wat haast moet geschieden, uitgebeeld in een schijnbaar bonte en afwisselende verzameling. Ik schrijf: schijnbaar. Voor ons natuurlijk oog en verduisterd verstand is er geen verband, maar de door de Heilige Geest gescherpte blik des geloofs ontwaart een heilige, goddelijke orde. Wel zij hier gezegd, dat wat van hoofdstuk zés tot en met twee en twintig geschreven is niet wil zeggen, dat dit alles na elkaar geschiedt. We zouden dan onder elkander kunnen . twisten over de vraag: 'waar zitten we met de geschiedenis ergens, in hoofdstuk twintig of daaromtrent' ? Neen, steeds wordt vanuit een andere gezichtshoek weergegeven wat gebeuren zal tussen hemelvaart en wederkomst. De Heere bevredigt geen menselijke nieuwsgierigheid maar vermaant en vertroost Zijn Kerk in de strijd.

Het belangrijke getal

Wie de hoofdstukken zes tot en met twee en twintig doorleest stuit telkens op het getal zeven. Ik dacht, dat we hier een belangrijke sleutel in handen krijgen. Uit het zevende gezicht van de ziener op Patmos vloeien steeds zeven andere gezichten voort. Bij elkaar ziet Johannes zeven maal zeven gezichten voor het einde-daar is. En dan gaat er wellicht bij u een lampje branden. Wacht eens, zeven maal zeven en dan de afsluiting, ja, zo was het ook oudtijds in Israël. Immers steeds na zeven maal zeven jaar was daar het Jubeljaar, de normale toestand werd hersteld. Slaven werden vrij, bezittingen kwamen terug bij de oorspronkelijke eigenaar, schulden vervielen. O, welk een heerlijk gezicht, straks, aan het einde het grote en eeuwige Jubeljaar der verlossing. Wat een uitzicht voor een arm en bestreden volk, wat een blijdschap voor Gods strijdende en lijdende Kerk. Mag u dat uitzicht ook hebben ? Niet om dan hier nog maar wat verder te tobben en te zwoegen, om het straks zoveel fijner te hebben. Ach, menigeen heeft meer op met de hemel dan met de God van de hemel. En dat is een reden tot nauwgezet zelfonderzoek bij ont'dekkend Geesteslicht. Maar hoe zalig zal het zijn voor elk, die God vreest om eens eeuwig bij de Heere te zijn. Alles van zichzelf kwijt te zijn en alles van God te zullen hebben.

Boeiende uitzichten

Stond u ooit op een hoge berg om vandaar uit een adembenemend uitzicht te hebben op heel het omliggende land, kilometers verweg, bij helder weer ?

Ziet nu hier het uitzicht van Johannes op de tijden en gebeurtenissen tussen hemelvaart en wederkomst.

Daar zijn de zeven zegelen. Ze gaan open. Door grote verschrikkingen heen komt de toekomst des Heeren steeds dichterbij. Daar zijn de zeven bazuinen. Gerichten en plagen tonen, hoe de goddeloze wereld rijp wordt voor het oordeel. Daar zijn de zeven draak-beelden. Heel de historie wordt bepaald tussen de worsteling tussen God en satan, tussen het vrouwenzaad en de oude slang. Daar zijn de zeven engelenstemmen. Zij spreken ervan, dat het grote Einde nabij is. Daar zijn de ze-

ven fiolen. De schalen van Gods oordelen worden uitgegoten, zoals eertijds de plagen in Egypte vooraf gingen aan de verlossing van Israël uit het diensthuis. Daar zijn de zeven beelden van de val vaii Babyion. Het loopt er op uit, dat de Godevijandige wereldmacht roemloos ten onder gaat. Daar zijn als laatste de zeven gezichten van het einde, uitlopend op het nieuwe Jeruzalem, de nieuwe hemel en de nieuwe aarde.

Nu moet u eens zeggen, of hier geen boeiende uitzichten worden getoond aan allen, die onder goddelijk geleide reizen en gevoerd worden op de berg des geloofs en der heilige verwachting..De klim is moeilijk. Maar het uitzicht alles overtreffend. De gang onder druk gebogen, evenwel wandelend, en niet moe wordend, lopend en niet mat wordend.

Toepasselijk besluit Johannes onder inspiratie des Geestes het boek der verborgenheid Gods.

Het duidelijk profetisch karakter:

Schreven we over zeven maal zeven taferelen, totdat het Jubeljaar daar was, er zijn zes profetische trekken. Vooreerst zijn daar de beelden die de auteur zag, in zijn tijd, oudtestamentisch voor een belangrijk deel, beelden ontleend aan de sterren kunde en de geschiedenis van toen. Daar is ten tweede de prediking der toekomst. Het gaat over 'dingen, die haast moeten geschieden'. Daar is ten derde de tijdbetrokkenheid, niet: -gebondenheid ! De toekomstprediking is middel. Daar is ten vierde de eschatologische strekking, dus het gaat over de eindverwachting.

Het wereldeinde .wordt getekend als 'nabij, weldra komend’.

Daar is ten vijfde het nauwe verband in taal, woordgebruik, tussen de Openbaring en het Oude Testament. Weet u dat er meer dan tweehonderd aanhalingen in dit bijbelboek voorkomen uit het Oude Testament, iets wat in geen geval Nieuwtestamentisch geschrift geschiedt ? Brengt het Oude Testament ons heel diep onder ^ de indruk van de majesteit en de heiligheid Gods, zo ook het laatste bijbelboek. Wel vijf en veertig keer wordt bijvoorbeeld de troon Gods genoemd. In het overig gedeelte van het Nieuwe Testament 'slechts' vijftien maal. Daar is ten laatste het besef bij de ziener onder de opdracht van de Heere Zelf te staan. Hij heeft geen eigen gedachten te berde gebracht. Het is al openbaring van de levende, waarachtige God en van de verheerlijkte Christus.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen