En toen de engel

En toen de engel bij Maria kwam. De heilige Geest haar in Zijn hoede nam, vroeg zij beschroomd en stil: 'Hoe zal dat zijn? God is zo gróót - Zijn dienstmaagd is zo klein'; Toen sprak de engel: 'God, Die 't hart doorziet Zegt u: - Vrees niet. Mijn kind, vrees niet! - ’

Toen herders schrokken van Uw licht, (de aarde zag de hemel in 't gezicht) Toen Gij met eng'len, stralend als de zon, Uw hemels vrede-offensief begon. Toen klonk, vóór 't machtig overwinningslied: - Ik breng u grote vreugd; vrees niet! -

En als ook wij in onze donkerheid Bevreesd zijn voor Uw lichte heerlijkheid; Wanneer ons ongeloof Uw wondren niet aanvaardt. Ons hart zich blind op eigen zonde staart, Dan zegt Gij nóg, als Gij ons knoeien ziet: - Vrees niet, Mijn kinderen, vrees niet! -

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen