Hier en Heden

voor straf de dood

Enige weken geleden werd in de Verenigde Staten, en wel in de staat Utah van die, aan de zesendertigjarige misdadiger Gary Gilmore de doodstraf voltrokken. Een executie-peloton bestaande uit vrijwilligers maakte een eind aan zijn leven. De terechtstelling vond plaats op zijn eigen verzoek. Weliswaar wilde hij niet dood maar van het martelende wachten word je gek-, vond hij. Zijn benadering verraadt het ongeduld dat vele mensen tegenwoordig kenmerkt. Hoewel destijds de omzetting van de doodstraf werd beschouwd als een belangrijke verlichting lijkt het erop of voor sommigen de onmiddellijke terdoodbrenging een mildere sanktie is dan het jarenlang afwachten van het einde, alhoewel wij niet moeten vergeten dat levenslang vrijwel nooit levenslang is. In de technische zin is het een zaak van jaren.

Na deze dodelijke schoten verwacht de publieke opinie in Noord-Amerika meerdere executies onder andere in Georgia.

Na de afschaffing van de doodstraf in verschillende staten in de tweede helft van de vorige eeuw is de discussie over het al of niet voltrekken van deze straf nimmer verstomd. Soms laait de gedachtewisseling hoog op zoals tijdens en vooral na de laatste wereldoorlog. De natuur blijkt in zulke perioden in sterkte de humane leer te overtreffen. Ook wanneer weerzinwekkende misdaden hebben plaats gevonden worden spontaan de gemoederen opgezweept ter hoogte van de eis dat de doodstraf opnieuw moet worden ingevoerd. Het is de stem van het bloed. Voor wie de belijdenis vasthoudt is de beslissing, hoe zwaar naar inhoud, niet moeilijk. Om de doodslag te weren heeft de Heere de doodstraf bevolen. Men heeft het afschrikwekkend aspect dat wil dus zeggen het weren van de doodslag gedocumenteerd in twijfel getrokken. Doch hierbij komt heel wat meer te kijken dan statistieken.

Trouwens wat dan nog. De fundering en de motivering voor deze straf liggen aanmerkelijk dieper.

Het argument contra dat het de ene mens niet geoorloofd is om aan de andere het hoogste dat is het leven te ontnemen komt allereerst rijkelijk laat. Want indien dit dermate zwaar weegt moet het bovendien de weegschaal diep neerdrukken als het gaat om de strafbepaling van de doodslag. Het argument is evenwel volstrekt onterzake. Immers het is niet de ene mens die de andere van het leven berooft. Dat was het geval wel bij de moord of doodslag, die worden berecht. Thans echter is het God zelf die het vonnis voltrekt of doet voltrekken. Evenals naar Calvijns typerende uitspraak de prediker zijn stem aan de God des Woords leent zo stelt de gerechtsdienaar zijn hand ter beschikking van God, Die de wraak toekomt. Beiden zijn zij liturgen van de Heere. Ook het verhaaltje van het verkorten van de genadetijd behoren tot het duister rijk der fabelen. Indien wij het willen laten gelden moet opnieuw een vaststelling komen hoe loodzware schuld drukt op het geweten van al wie 's mensen bloed vergiet.

Hierboven kwam ter sprake de eventuele loop van het recht in de staat Georgia. Het gaat daar mogelijk met voorrang over bedrijvers van 'n afschuwelijke moordpartij. Het kostte de politie uiterste inspanning om de cynische moordenaren aan de wraaklustige volksoploop te ontrukken. Eens was het objectief overheidsoptreden een weldadige bevrijding van het huiveringwekkend instituut van de bloedwraak. Wanneer de overheid door ten on­ rechte humaan genoemd optreden van de democratie haar roeping ongehoorzaam is, zal het bedoelde instituut herleven. Dan zal blijken hoe wreed de clementie is van het goddeloze humanum. Humaan is per definitie goddeloos, want het ware menselijke of humane bestaat slechts waar de mens zich mens Gods openbaart en gedraagt.

Het feit dat alle jaren door de afschaffing ten spijt de discussie over de doodstraf niet sterft bewijst de hoge ernst van het vraagstuk. O ja, er zijn talloze ontwikkelingen vandaag en die zijn voor ons besef in stroomversnellingen begrepen, waaruit zonneklaar blijkt dat de bijbelse goddelijke ordening van het maatschappelijk en staatkundig leven roekeloos terzijde wordt geschoven. De moderne mens weet het immers duizendmaal beter. Maar juist deze kwestie van leven en dood is fundamenteel voor de hele samenleving. Een grondvest. Dat bewijst de voortdurende gedachtewisseling daarover. Gods goede levensordeningen hebben van Zijnentwege het karakter van onsterfelijkheid.

Daarom is het goed en veelbelovend om het in deze wereld op te nemen voor de structuren die God heeft ontworpen tot bestwil. Laat men suggereren, zodat wij het bijkans geloven, dat sprake is van overwonnen en overlang achterhaalde standpunten er is ook nog een zaak, die de zaak van de Zoon Gods heet. Ofschoon dat algemeen belang hier en heden dikwijls vernietigend is veroordeeld en diep in de historie begraven, eens rijst de dag dat de zaak van de Zoon van God en de zaak van God Zelf triumferen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen