Hier en heden

'Het vliegveld Los Rodeos op Tenerife is gisteren weer voor het normale luchtverkeer opengesteld. Het Spaanse leger heeft de wrakstukken van de Boeings 747 van KLM en Panam opgeruimd. Het beschadigde wegdek van de startbanen is hersteld. De stoffelijke resten van de 325 Amerikaanse slachtoffers zijn gisteren naar de luchthaven Dover in Delaware gevlogen.'

Dat wist de krant zoeven. Indien een afgrond de muil met zwarte diepte opensperde, lijkt nu weer heel veel toegedekt en dichtgegaan. Mensen, die in het felle licht van de publiciteit stonden, zijn weer bedolven in de menigte. Hoevelen ook getroffen werden en betrokken waren; op de hele bevolking van de wereld en zelfs van eigen land waren het toch slechts enkelen. Het beschadigde wegdek van de startbanen is hersteld. Wat niet hersteld werd, in geen jaren nog, tijdens mensenlevens nooit, gaat schuil en laat zich soms raden achter gelaatstrekken, die het niet verhelen kunnen.

In feite was Tenerife nauwelijks een vliegramp. Eer een verkeersongeval, waarvan zovele plaatsgrijpen. Samen opgeteld geven die aantallen per jaar, die het getal slachtoffers, hoe verdrietig hoog, ver achter zich laten. Tenerife was bovendien een gevolg van de rusteloze onvrede die de hele aarde vervult. Was die bom van actie maar niet ontploft in het stationsgebouw van Las Palmas!

Een ramp als deze doet apocalyptisch aan. Als signaal laat zich haast niet in te voelen vermoeden wat een explosie van onverhoopt oorlogsgeweld eventueel zal aanrichten. Wij leven in de eeuw van mateloze schaalvergroting. Wat kan er allemaal nog gebeuren? Want men zint op nog meer en nog groter. Trouwens ook de consumptiedrang als factor is onstuitbaar. De vakantie-aspiraties nemen steeds groter en hoger vlucht. Kennis, inkomen en macht moeten gespreid, ook de eisen voor de ontspanning.

De wereld wordt te klein voor zovelen die zoveel noten op hun liedje van verlangen hebben. De ruimtevaart lijkt vanuit dit aspect het uitbreken uit de cel, die aarde heet. Er kan van de ontwikkeling besef zijn. Bijvoorbeeld het protest tegen de ultracentrifuge. De demonstratie in Almelo had een rustig verloop. Ook dat wist de krant. Zijn de betogingen wel eerlijk? Of is de angst slechts selectief? Want het is niet uitgesloten dat wij protesten ontwikkelen tegen dreigingen, die last en gevaar opleveren en niet tegen faciliteiten, die lust en vermaak bezorgen, hoewel deze om te kunnen voldoen afhankelijk zijn van opgevoerde energiebronnen.

Komt het omdat wij alles willen wat anderen genoten en genieten? Allen willen iedereen zijn. Dat is de trend van de tijd. Allen willen iedereen zijn. Wie is iedereen? Nauwelijks nog een mens, eerder een gemanipuleerd ding.

De techniek valt niet tegen te houden. De mensheid bediende zich dankbaar van 'handlangers', die de smartelijke arbeid vergemakkelijken. Intussen is de mens zelf ingeschakeld in processen en operaties. Hij mag nog 'bemannen'. Bemande ruimtevaart, bemand wapentuig. Weldra is hij alleen nog maar bij de perfectionering van de techniek de saboterende zandkorrel in het mechaniek. Die tijd is nabij. De mens de storende factor. Kan menselijk falen volledig worden uitgesloten? Het lijkt me van niet. Want dan zou hij er ook helemaal niet meer aan te pas moeten komen. Dat lijkt onwaarschijnlijk zolang de techniek is uit en door en voor de mens.

Menselijk falen hoeft niet direct geïdentificeerd te worden met moedwillige zonde. Maar dit falen valt ook niet los te maken van de zonde, die de wereld is binnengedrongen. Vrijwaring van ramp en ongeluk ligt buiten bereik. Zeker zolang de driften van Babels torenbouwers inspireren en stimuleren. De wereld is door 'Tenerife' doorgegaan. Deze ramp is gepasseerd. Nog is het einde niet. Geldt wat van vele catastrofes van de laatste periode gezegd wordt: En zij bekeerden zich niet en gaven God geen heerlijkheid?

Naar de belofte verwachten wij een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Tot een nieuwe hemel en een nieuwe aarde daar zijn moeten wij wachten. Tot zolang. Om ontheven te zijn. Ontheven van angst, van smart, van ramp, van benauwdheid. Ontheven van straf. Ontheven door Hem die verheven werd. Verheven op het kruis. Maar ook verheven ten leven en dra ten hemel. Waar Hij regeert. Mede over alle rampen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen