Ik ben gedoopt!

(1)

Enige vragen...

Er kwamen bij mij een paar vragen binnen over de betekenis van de doop, met name de kinderdoop. Daarbij was een verzoek, of ik ook in het pastorale vlak er iets over wilde schrijven. Dat wil ik graag proberen. In elk geval bewijzen ook deze vragen weer, hoe ook door de pastorale rubriek een band groeit onder ons en dat vind ik uiteraard erg fijn. Als we in deze tijd van ook veel geestelijke nood, onkunde en ontreddering op pastoraal gebied iets voor elkaar mogen betekenen, elkaar een handreiking mogen doen, ben ik tevens dankbaar om daarvoor gebruikt te mogen worden.

Bent u gedoopt?

Nu kom ik eens met een vraag bij u binnen vallen. Trouwens, op huisbezoek zou een heel goed gesprek juist over dit sacrament gehouden kunnen worden. Als u op mijn vraag bevestigend antwoordt, ga ik, als u me dat toestaat, even verder, en vraag door zegt u dat nu iets, dat u gedoopt bent? Wat doet u daar nu mee? Wat betekent de Doop in uw leven'? Mogelijk zegt u: 'ja, mijn ouders hebben mij destijds wel laten dopen, maar als u mij nu persoonlijk vraagt, wat dit betekent, weet ik dat eigenlijk niet. Mijn kinderen heb ik het niet laten doen’.

Er blijken nogal wat mensen te zijn met twijfels over de noodzaak, het recht, het nut van de (kinder) doop. Is deze wel Bijbels? En... kun je niet veel beter de kinderen zelf laten beslissen, later...? Ze kunnen altijd nog gedoopt worden, als ze dat willen.

Er wordt een keuze gedaan

Ik denk zo, dat de ouders, die op het punt van de doop de kinderen vrij willen laten, zelf later willen kiezen, toch op andere terreinen wel beslissingen nemen. Ouders kiezen voor hun kinderen een kleuter-en basisschool uit, zo goed mogelijk natuurlijk, of... zo dichtbij mogelijk? Maar goed, aangenomen, dat dit een serieuze beslissing is, kiest u voor uw kind de school. Dat laat u niet aan uw jongen of meisje over, zo van: 'zeg eens, naar welke school wil jij nu het liefst'? En echte ouders laten hun kinderen in meer dingen niet de vrije hand. Telkens kiest u voor hen, dan dit, dan dat. Is het dan zo vreemd, dat u voor hen ook de keuze doet met betrekking tot de dienst des Heeren, het leven voor Gods aangezicht? Als u ervan overtuigd bent, dat uw kind u van de Heere werd geschonken als bekroning van uw huwelijk, dat Hij u dat jonge leven voor een tijd toevertrouwde om het groot te brengen voor Hem, heeft God dan niet als Eerste recht op dat leven? Hebt ge uw kinderen dan niet bij Hem te brengen? Doen ouders, die bij het doopvont staan met hun kleine eigenlijk geen grote stap terug... voor de Heere, om Hem voorrang te geven, om Hem de Eerste te laten zijn?

Ja, maar de Bijbel...?

Verschillende ouders zeggen 'dat is nu wel mooi gezegd, en ik begrijp wat u bedoelt, maar... waar staat nu concreet in de Bijbel, dat de kinderen gedoopt moeten worden’?

Daar stel ik een andere vraag tegenover. Wat is voor u de Bijbel? Leest u die ook, onderzoekt u die ook? Als u stelt, dat voor u de Bijbel het Woord van God is, is dat prachtig gezegd, maar handelt u er ook naar dan. Want... dan is de Bijbel niet maar voor ons als het ware een naslag-werk, zo van 'even kijken, wat er onder het trefwoord DOOP staat’.

Geen receptenboek met kant en klare voorschriften over allerlei. Het gaat er niet om zo maar een paar teksten uit het Grote Boek van God te plukken, los van elkaar, uit hun verband gelicht. Het gaat om heel de Bijbelse boodschap. En in die boodschap khnkt het telkens weer: 'God zoekt de mens'. Is dat niet geweldig? God heeft niemand nodig van ons. En toch zoekt Hij de mens, de kleine en de grote, de oude en de jonge. Hij zoekt... zondaren en zondaressen om ze thuis te brengen, bij Zich.

Geen kinderdoop-tekst

Van bepaalde kanten, bijvoorbeeld van buiten de kerk - terecht - gekomen - groepen, of vanuit sterk anti - kerkelijke - gerichte secten wordt nog wel eens, ik zou bijna zeggen, ermee geschermd, dat er dan toch maar geen enkele tekst in de Bijbel voorkomt, die de kinderdoop eist of verdedigt of ook maar noemt. En dus... Ja, wat dus? Dus... is de kinderdoop fout? Dan moet ik denken aan een opmerking van Guido de Brés aan het adres van de wederdopers, die met deze bewering hun gevoelens wilden staven. Guido antwoordt daarop, dat hij geen enkele tekst in heel de Schrift kan vinden, die met zoveel woorden eist, zegt, toelaat, dat een vrouw deelneemt aan de viering van het Heilig Avondmaal. En toch, zal niemand, die bij het Woord leeft, op grond daarvan een vrouw de toegang tot de Dis willen ontzeggen, is het niet? Dat er 'geen kinderdoop-tekst' zou zijn, maakt niet zoveel indruk, maar... er is wel heel wat meer naar voren te brengen, wat de Bijbel wel leert.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen