Een tragische ontwikkeling

Het jaar 1948 was hét jaar van de oecumene. Amsterdam bleek in dat jaar, aldus de kerkelijke pers, 'het wereldcentrum 1948' te zijn. Drie wereldcongressen werden er gehouden, nl. 'het internationaal Calvinistencongres', het congres van, 'de eerste wereldraadassemblee' en het congres van de Amsterdamse Raad van Christelijke Kerken (A.C.CC), die later de Internationale Raad van Christelijke Kerken (I.C.C.C.) werd. De laatstgenoemde raad zou de rechtzinnige tegenhanger van de Wereldraad zijn. Het congres van de A.CC.C vond plaats in de Christelijke Gereformeerde Kerk aan de Lauriersgracht. Van meet af aan hebben de christelijke gereformeerden zo de I.C.CC gedragen en zijn toegetreden tot deze raad. Maar ook vanuit andere kringen was er verwachting ten aanzien van de I.C.C.C.  Aan de toen geformuleerde grondslag van de I.C.C.C, werd meegewerkt door dr. C Ch. Aalders (Geref.), prof. dr. J. J. van der Schuit (Chr. Geref.), prof. dr. J. Severijn (Geref. Bond in de Ned. Herv. Kerk) en prof. C Veenhof (Vrijg. Geref.).

De door hem opgestelde grondslagformulering luidde:

Naardien het de roeping is van allen die geboren in de Heere Jezus Christus een gemeenschappelijk getuigenis af te leggen van hun geloof in Hem, inzonderheid in deze zo donkere dagen van toenemende afval, willen de kerken van onderscheiden naties en talen als een werkgemeenschap samengebracht in deze Raad, tot een getuigenis van het ware geloof, eenmaal de heiligen overgeleverd, zonder voorbehoud of compromis, uitspreken dat zij nevens andere evenzeer Schriftuurlijke waarheden het volgende belijden:

'De goddelijke inspiratie van de gehele Heilige Schrift haar daaruit voortvloeiende onfeilbaarheid en haar volstrekte autoriteit als het Woord van God, en mitsdien als de enige regel voor geloof en leven.

De Drie-eenheid Gods: Vader, Zoon en Heilige Geest.

Zowel de waarachtige Godheid, als de waarachtige maar zondeloze mensheid van onze Heere Jezus Christus.

Zijn geboorte uit de maagd Maria.

Zijn plaatsbekledende zoendood waarin Hij Zijn leven gaf tot een rantsoen voor velen.

Zijn opstanding uit de doden in hetzelfde lichaam, waarin Hij gekruisigd werd, en de wederkomst van dezelfde Jezus in macht en heerlijkheid.

De behoudenis van de zondaar uit genade alleen, niet uit de werken, in de weg van wedergeboorte door Geest en Woord.

De eeuwige zaligheid der verlosten en eeuwige rampzaligheid der verlorenen.

De ware geestelijke eenheid in Christus van al degenen, die door Zijn dierbaar bloed gekocht zijn.

De noodzakelijkheid van de handhaving der tucht over leer en leven in de Kerk des Heeren, naar het Woord van God.

Onverzwakt handhaven zij de Apostolische Geloofsbelijdenis als weergave van de waarheid der Heilige Schrift.

Deze duidelijke rechtzinnige verklaring was even duidelijk onderscheiden van de vaag-oecumenische eenheidsformule van de Wereldraad van Kerken. Als zodanig mocht er verwachting zijn. Daarom temeer moet echter gezegd worden, dat de ontwikkeling binnen de I.C.CC uiterst tragisch is te noemen.

De Christelijke Gereformeerde Kerken

De Christelijke Gereformeerde Kerken hebben op de nu aan de gang zijnde synode officieel het lidmaatschap van de I.C.C.C, beëindigd. Ook al waren er stemmen, die nog een laatste poging wilden wagen om het schip van - de I.C.C.C, weer in het normale vaarwater te loodsen, de teneur van de bespreking was duidelijk zó, dat bij allen die het woord voerden de ontwikkelingen van de laatste jaren als verontrustend, negatief, of zorgelijk werden ervaren.

In feite is de hele problematiek van de I.C.C.C, sinds de zestiger jaren geweest, dat het een éénimanszaak, zeg een twéémanszaak is geweest. De l.C.C.C. was de president, dr. Carl Mc. Intire met daarnaast de internationaal Algemeen Secretaris, dr. J. C Maris. Als het dan met de organisatiestructuur bovendien nog mis gaat dan zijn de conflicten onvermijdelijk.

Bovendien heeft prof. dr. W. H. Velema terécht erop gewezen op de Chr. Geref. synode, dat het optreden van Mc. Intire niet verschilt van 'links politiserende christenen', al liet hij de scherp anti-communistische opstelling even - terecht-onverlet. Hier wrong ook inderdaad de schoen. Wie bezwaar maakt tegen het politiek theologiseren en handelen in Wereldraadkader, kan er niet omheen dit ook te laten wanneer een organisatie als de I.C.C.C, zich op amerikaanse wijze weliswaar - met vliegend vaandel en slaande trom op de amerikaans-politieke toer begaf. Teveel werd de I.C.C.C. een tegenhanger van de wereldraad, die niet alleen haar agenda door de we­ reldraad liet bepalen, maar ook haar methode overnam.

De verwikkelingen, die zijn opgetreden rondom de organisatiestructuur zijn daarbij de aanleiding geworden, dat een kerk als de Christelijke Gereformeerde Kerken, de grootste kerk in ICCC verband, heeft afgehaakt.

Twee mensen bepaalden het financiële beleid. Gelden voor bepaalde doelen bestemd, kregen andere bestemmingen. Niemand kreeg in feite inzage in de bestedingen. Het bestuur van ICCC Nederland stond in feite buitenspel. En de eerlijkheid gebiedt te zeggen, dat de ICCC functionarissen, die de dienst uitmaken, doof geweest zijn en nog zijn voor alle waarschuwingen.

De hartverscheurende verhalen over en de verzoeken om geld voor de verdrukte kerk achter het ijzeren gordijn werden door de praktijk van de uitvoering der organisatie in feite ongeloofwaardig.

Op de christelijke gereformeerde synode koos niemand voor het alternatief van de wereldraad, al zijn alle gevoelens ten deze uit een synodeverslag niet te peilen. De stemmen als van prof. Velema en prof. Van Genderen in deze zijn tekenend. Prof. Van Genderen merkte op - zo lazen we - dat de zaak alleen nog maar te redden was met een nieuwe ICCC. Ik denk, dat we daar maar niet meer aan moeten beginnen. Het is te betreuren dat wat een rechtzinnige tegenhanger moest zijn van de Wereldraad -een raad waartegen wij niet- aflatend hebben gewaarschuwd en welks beleid wij volstrekt afwijzen-in feite in het slop gekomen is en het vertrouwen is gaan verliezen van hen die haar van het eerste uur gedragen hebben.

Ik denk dat het advies van prof. Velema het beste is. Laten de internationale gereformeerde contacten maar lopen via de Gereformeerde Oecumenische Synode (GOS). En wat de hulpverlening aan de christenen in Oost Europa betreft, daarvoor zijn gelukkig ook goede kanalen aan te geven.

Maar spijtig blijft deze hele ontwikkeling wel.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen