'Hier en Heden'

De mooi benoemde pluriformiteit van kerken bezorgt ons in korte spanne tijds zo maar een handjevol synodeverslagen. De hoge kerkelijke vergaderingen volgen elkaar soms met tussenpozen van enkele weken en naar inhoud met marges van enige tientallen vanjaren. Het kan overkomen dat je ergens kerkklokken hoort slaan, even later andere en uit de verte daarop nogmaals gebengel. Het zitin de lucht. Hoe kom je daar vandaan, van zo'.n synode? De oude kerkvaders hadden er allang weet van. Een van de grote Cappadociërs, als u het precies wilt weten: Gregorius van Nazianze, moet gezegd hebben datje nooit beter van dit soort samensprekingen terugkomt. Ik weet dat weer van Jelle Hotzes, beter bekend onder de naam Gellius Snecanus. Die was het namelijk roerend eens met de Cappadociër.

Wel fijn dat we die Cappadociërs gehad hebben in de kerk. De drie K's waren berucht in overoude tijden. Met de 'drie boze K's' bedoelde men Kappadociërs, Kilikiërs en Kariërs. Ik denk dat de inwoners van Kappadocië die op de Pinksterdag in hun taal van de grote werken Gods hoorden met zegen hebben verhaald. En dat werd vertaald in bekering van hen en hun nageslacht.

Synode chr. geref.

Hoe zullen de ambten teruggekeerd zijn van de dezer dagen gehouden synode van de christelijke gereformeerden? Ik vernam dat het ter synode soms leek dat men, alhoewel in éne taal, elkaar toesprak als vanuit twee verschillende werelden. Over alle punten klonk dat dubbele geluid. Over jeugd-en evangelisatiewerk, over contacten met buiten-Verbanders en over het zingen van gezangen. Ds. J. H. Velema beaamde niet de grote Nazianzer. Hij schreef nog al goedsmoeds over verbondenheid die bleek op 'bijna mystieke wijze'. De liefde tot de Koning van de kerk bond samen en kennelijk liet de Heere deze broeders niet los. Hij werkte door Zijn Geest. Gelukkig maar. Wat kopen wij voor scheiding der geesten? Vooral, wanneer die binnen dezelfde geloofsgemeenschap opdoemt. Wie hoort niet als Johannes graag dat broeders welvaren?

Eén ding vroeg ik me af. Misschien wil ds. Velema daar ook eens over nadenken? Kunnen wij binnen dezelfde kerk méér van elkaar hebben dan wanneer een kerkelijke demarcatielijn tussen ons door loopt? Zou kerkelijk denominatie-bloed als gewoon bloed kruipen waar het niet kan gaan?

Tijden geleden heb ik me in dit kolommetje immers al eens afgevraagd of het een ander soort vrijzinnigheid was dan die verfoeide hervormde, toen deze binnen de gereformeerde kerken zich presenteerde. Van eigen is hetzelfde toch anders. Raar maar waar.

vrijgemaakten

De artikel 31-ers hadden geen synode. Wel een hoge schooldag. Dus toch een plechtige samenkomst. Prof. Douma mocht zeggen wat zijn liefste (kerk) meer was dan een andere. Hij vond dat alle andere scholen, dies ook kerken, zich op de bodemgesteldheid van de respektievelijke akkers toelegden, terwijl zijn liefste zich slechts bekommerde om de kwaliteit van het zaad. Van deze juiste gedragslijn zag hij dan toch maar de rijke vruchten. Ik ben een beetje bang, dat prof. Douma met deze vergelijking en gebruikmaking van een gelijkenis een andere gelijkenis naar zich toehaalt, die geadresseerd is aan hen, die zichzelf rechtvaardigen en die anderen niets achten. Kalmpjes aandoen is verstandig. In deze dingen althans.

synode van een zeventigjarige

In 1907 kwamen Kruisgezinden en Ledeboerianen samen in één kerkelijke gemeenschap. Aan de zeventig jaren werd gepaste aandacht geschonken. Zeventig is zeker een bijbels getal. De gereformeerde gemeenten kwamen op hun beurt in synode-vergadering tezamen. Blijkens de summiere verslagen kon evenmin van deze gemeenten voor volle honderd procent gelden: 'De gemeenten hadden vrede en werden gesticht; en wandelende in de vreze des Heeren en de vertroosting des Heiligen Geestes, werden vermenigvuldigd'. Juist de vermenigvuldiging baart moeite, wijl baren smart is. Evenals bij de christelijke gereformeerden liepen de besprekingen over jeugd-en evangelisatiewerk. De wijze waarop moet naar het Woord zijn, zei de synode. Een kerk, die niet werft, sterft. De vermenigvuldiging evenwel geeft spanningen. Tussen griekse en hebreeën, besnijdenis en heidenen, tussen oude zakken en nieuwe wijn. Pas stond in deze rubriek: Het komt er op aan te weten waar de wereld eindigt en waar de kerk begint. Dat geldt zeker bij toestroom. Maar het mes snijdt tegelijk naar de andere kant. Binnen de kerk kan de wereld overnieuw beginnen. De normen scheppen vormen, maar daarom hoeven die vormen zich niet te verbeelden dat zij voor alle tijden normen zijn. Het gaat er beshst niet om dat wij stad en land afreizen om jodengenoten te winnen. Evangelisatie is geen kerkelijke ledenwerfactie. Het gaat er om broeders tot Christus te leiden. Om lidmaten van Christus te wekken.

Een kerk die niet werft sterft. Doch ook een kerk die werft sterft. Sterft echter anders namelijk aan wat eigen wordt en niet steeds het alleenzaligmakende hoeft te zijn. Handelingen 15 kan ons leren dat niet alle lasten hoeven opgelegd te worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen