De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Hier en Heden

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Hier en Heden

5 minuten leestijd

Angstig tussen wetteloosheid en wetticisme

Spannende dagen liggen achter ons, maar de tijd van die dagen is niet voorbij. De ontzetting van liet gekaapte lijntoestel van de Lufthansa te Mogadeshu in Somalië was geen punt, geen puntkomma zelfs, hoogstens een kommaatje. De Armee draagt zijn rusting nog van gruwel en geweld. Verbeten en verbitterd gaan de ondergrondsen voort.

De welvaart bracht niet het heerlijk welbevinden. De ziel kan walgen van het zeer lichte brood. Dat kennen wij uit de geschiedenis van de kinderen Israels in de woestijn. De ziel kan walgen van de schamele boterham. Die tijden hebben de ouderen onder ons beleefd. Voor de oorlog tijdens de crisis, omdat er niet naar verdiend was en tijdens de oorlog, vanwege schaarste en gebrek. Aan de verwoestende waanzin kwam een eind. De lieflijke vrede brak aan en wij dachten dat in die vrede alles zat wat zich onder dit woord laat verstaan. De kaviaar kwam dankzij maatschappijwonderen op tafel. Je moet echter wel de handen uit de mouwen stekers en tot behoud van het levenspeil moeten vele relaties onderhouden worden en zijn sociale verplichtingen verscheidene. Dat komt neer op uithuizigheid. Vaak niet eens altijd tot displezier. Maar de gezinnen leden schipbreuk, de kinderen kwamen wellicht in niets en toch in werkelijkheid aan alles tekort. Want de homp extra kaviaar kon geen surrogaat zijn voor de moedermelk van de liefde. De ziel walgt van kaviaar. De leegte van de overvloed kan afschuwelijk zijn. Vette vretende rupsen op de koolbladeren van de welvarendheid. De ouders aten onrijpe druiven, de tanden van de kinderen werden stomp. De verachtelijke rupsen moeten verdelgd. De maatschappij kan nog veranderd worden maar voor een aantal mensen is geen verandering mogelijk. Grote kwalen vragen ingrijpende operaties. Het is evenwel een heilloos spoor om de Beëlzebul van het zielloos Wirtschaftswunder uit te werpen door de satan van de maatschappijverandering. In de wetteloosheid van het terrorisme openbaart zich een duivel, die als een God is neergezeten in zijn tempel. Als een god verdelgt hij die hij goddeloos vindt en als een god zoekt hij het heil van zijn eigen uitverkorenen. In de greep van de anarchie verkeren wij. De uiterst geperfectioneerde samenlevingsmachinerie in letterlijke en overdrachtelijke zin is uiterst kwetsbaar. Zandkorrels tussen de fijne raderen ontregelen het geolied verloop. Paniekgeruchten vliegen als vlijmscherpe pijlen door het donker. Die zijn ook soort bestuurde verre afstandsprojektielen. Schaamteloze leugens doen de ronde en gehuichelde verontwaardiging zet een pistool op de borst. 'Je instemming of je leven'.

Hij zeide: Een zeker mens had twee zonen.

Welk geweer is er in de strijd tegen de meedogenloze vernietiging van het terrorisme? Van de Overheid worden krachtige maatregelen verwacht. Wet en rechtsorde moeten een redelijk vredig samenleven garanderen. Als het niet anders kan moet het aldus in vredesnaam. Alleen de verlammende gedachte kan ons bevangen dat je zodoende de terreurmakers in de kaart speelt. Zij willen de mitrailleur op elke hoek van de straat en op elk uur van de dag de kille sommatie om je papieren te tonen. De acupunctuur van de revolverprik op alle bloedbanen van de samenleving. Het zwaard, waardoor je grote kans loopt te vergaan, krijg je eenvoudig in de hand gedrukt. Nog wel door de man die je juist met dat zwaard moet ombrengen. Afschuwelijke keus van twee alternatieven, die wedijveren in onaantrekkelijkheid. Want wie wenst dat het wapen in ons midden vlees wordt? In die gespannen sfeer leven wij. Tussen wetteloosheid en wettischeid. Het klinkt: Alarm; en men is gedwongen zich in één van beide richtingen te begeven. Zo is de situatie. In West-Duitsland, in heel West-Europa. In Zuid-Afrika ook, ja. Waar niet? Overal ter wereld gaat het er egelstellingachtig uitzien. Alarm. Of in de ene richting, óf in de andere. De hoogconjunctuur van het lekker - genuanceert - standpunt - innemen is verleden tijd. In het niemandsland is het onbehagelijk. Van beide kanten vliegen de projektielen om je oren. Voor beide fronten immers ben je verdacht, alleen omdat je je daar ophoudt.

Per definitie zouden daar christenen zich moeten bevinden. In de middelaarspositie op alle slagvelden, waar ideële en andere geschillen worden uitgevochten met kracht van argumenten en straks met dodelijke wapens. Want wat de mond niet wint, moet na verloop de vuist gedaan krijgen. Elke extreem probeert daarenboven christenen aan zijn kant te krijgen. De ene pool vanwege het pacifisme. Tot vrede is immers de kerk geroepen. De andere pool uit hoofde van wet en regel. Tot orde immers is de overheid geroepen en de ongebondenheid mag en behoort beteugeld te worden. Het wanhopig verscheurde christendom.

Ja, afschuwelijker nog. Binnen kerk en christendom vinden deze processen van verharding plaats. Of de richting uit van de wetteloosheid of die van de wettischheid. Binnen de kerk en christendom beleeft de duivelse polarisatie florissante tijden.

En Hij zeide: Een zeker mens had twee zonen. In wezen zijn het loten van dezelfde stam. Beide standpunten zijn hard als graniet. Meedogenloos hardvochtig. De vrienden mogen alles doen, zolang zij als vrienden zich gedragen. Voor de vijanden is er geen enkel pardon. Zij worden of wel doodgeschoten óf tenminste ijskoud en gevoelloos veroordeeld tot het eeuwige vuur. Wetteloosheid en wettischheid, hoe gebeten op elkaar, zijn broeders. Loten van dezelfde stam. Ik denk alleen juist broeders kunnen op zo'n manier elkaar genadeloos naar het leven staan. Klassestrijd is broederstrijd. Het is een verwereldlijking en goddeloze nabootsing van de vijandschap die de Heere uitriep tussen zaad van vrouw en van slang.

Wetteloosheid, mens der zonde en wettiscisme, mens van de eigengerechtigheid geef én maak mij niet. Ook dit is een bede van Agur. Twee dingen heb ik van U begeerd, onthoud ze mij niet, eer ik sterve. Wetteloosheid noch wettischheid. 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 3 november 1977

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's

Hier en Heden

Bekijk de hele uitgave van donderdag 3 november 1977

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's