Hier en heden

We hebben wel weer het een en ander gehad. De 31e oktober brak aan, dankstond voor gewas en arbeid vond plaats, geweld -inmiddels alledaags gebeuren - werd gepleegd en een hoognodig kabinet kwam er niet na vijf maanden moeizame onderhandeling. Kerk en Kerken gingen haarsweegs temidden van al wat er gebeurde.

Vergeefs

Nachten waren de onderhandelaars in de weer. Verschillende prenten van een kabinet, dat op ieders instemming zou kunnen bogen, gingen van de ene hand in de andere. Geen vond genade. Trouwens het gaat er hierbij vaak ongenadig naar toe.

Politici waren voor dag en nacht al of nóg in verweer, bij het vallen van de nacht werd er gruwelijk van de slaap gestolen, de maaltijden kregen niet waar ze recht op hebben. De kwaliteit hoeft het niet te doen om van ons brood brood der smarten te maken. Het is tevergeefs dat gijlieden vroeg opstaat, laat opblijft, eet brood der smarten. Het lukt niet langs deze route, al steken we er al onze tijd in die voor de slaap nodig is. Hoe is het dan? Het is alzo dat Hij het Zijnen beminden in de slaap geeft. Moet je kunnen slapen ook? Laat dan het eerste gebed zijn om te mogen slapen. Om gerust te slapen bewust van 's Heeren trouw en zorg. Heere U hebt beloofd dat U het geven zult als in de slaap. Dan staat U ook voor de voorwaarde. Geef mij, al woelend en prakkizerend, de slaap.

Is dat niet de fout dat we alles zonder God doen? Huis bouwen, stad bewaren. Het is wel van overlang, van in de beginne opdracht. Bouwen en bewaren. Met troffel en zwaard klaar staan. Ons ongeluk wil dat wij niet bouwen naast God en niet bewaarder naast God willen zijn. We zijn zelf God en dan moeten we natuurlijk ook als God sluimeren noch slapen. Dat is de ijdele droom waar de duivel ons in duwde. Als God zijn. Op die manier huis bouwen, stad bewaren, politiek bedrijven en kabinet formeren. Reformator Luther leerde ons dat psalm 127 gaat over politiek en 'huisreglement' .

Tot driemaal kort na elkaar de zware dreun. Vergeefs, vergeefs, vergeefs. Om ons uit de duivelse droom wakker te maken. Opdat we de slaap van de rechtvaardigen zullen vatten. De Heere moet het huis bouwen, het kabinet maken, de stad bewaren. Behoeden ook wanneer terrorisme b. v. hand over hand toeneemt. Dat wordt schromelijk vergeten. Dat alle dingen uit God en door God en tot God moeten zijn. Dat aan 's Heeren zegen alles is gelegen. Daarom die verbeten ernst, dat volslagen gebrek aan ware humor. Men is doodernstig, omdat men zichzelf God waant. Men heeft teiu hoogste verontwaardigd altijd last van de drup, die de emmer doet overlopen, terwijl er nooit het geringste bewustzijn leeft dat men zelf dat drupje aan de emmer is, dat achteloos in het zand valt en verdwijnt. We komen veel slaap te kort.

Nieuw Evangelie

We herdachten de Kerkhervorming. Als laatste jaren gebruikelijk nog al interkerkelijk. Gaat echter ook daar de gloed van af? Vooral nu in kerkelijke bladen met name op naaste buren gevit wordt. Men verlinkst en men verrechtst. In de wereld en in de kerk. Het is óf anarchie óf tyrannie, schreef Luther. De middenweg gaan ze niet. Ook in dezen de dodelijke ernst. Alsof de verantwoordelijke leiders in Gods plaats staan. Luther noemt de reformatie het nieuw opgegane Evangelie. Hij heeft daarover wel zijn zorgen. Namelijk dat het dit opnieuw opgegane licht weinig beter zal vergaan dan ten tijde van Christus en de apostelen, toen het voor het eerst verscheen.

Ja, het is bouwen en bewaren van kerken en gemeenschappen alsof het van ons allen en van 'ieder persoonlijk afhangt. Wat het persoonlijke heil betreft verloopt het evenmin anders. Dodelijke ernst. Ik ben zo'n vriend nog niet van ' werkzaamheden krijgen'. Dat ontaardt licht in vroeg opstaan, laat opblijven en brood der smarten eten. Weinigen verstaan de kunst van de gunst om de Heere te laten werken en zodoende de eeuwige sabbat te laten aanbreken. In een enkele pennestreek is heel veel gezegd over de stand van zaken van reformatie en kerk in de huidige verhoudingen. 'Op Wartburg - in de D.D.R. - spreekt men niet meer over Luther'. Wordt eerlang heel het gebied waar de Reformatie wortel schoot onder de voet gelopen? Om te beginnen overstemd?

De fout ligt hierin -dunkt me- dat er in de kerk enerzijds veel te veel en te vast wordt geslapen, en anderzijds niet of nauwelijks. Een diepe slaap zou in de kerk wel op zijn plaats zijn.

Gewas en arbeid

De dankstond behoort voor een jaar tot het verleden. De geruste landman van Hubert Kornehsz. Poot zal niet in de kerk geweest zijn. Hij zal nog nauwelijks leven. Zorgen genoeg in bedrijf, maatschappij, economie en samenleving. Ter gelegenheid van de dankstond nemen we dikwijls alles om ons heen goed in ons op. Geruststellend ziet het er nergens uit. Er mag veel vooruitgang wezen allerwegen, maar wijzelf zijn slaven van die vooruitgang geworden. En dat was weer achteruitgang. Er wordt veel gezwoegd, o arbeidsliên. Er wordt vaak gegeten met een angstig hart. Veel van 's morgens vroeg geslaafd tot 's avonds laat. God geeft het, hoe een ander schraap, dien Hij bemint, als in de slaap. Hoe een ander schraap. Een ander. Als ik nu die ander maar niet ben.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen