Openbaring
'Want de rechtvaardigheid van God wordt in hetzelve geopenbaard...' Rom. 1 : 17 'Want de toorn van God wordt geopenbaard van de hemel...' Rom. 1 : 18
Een halve waarheid is vaak erger dan een hele leugen. Zo is het ook met de eerste tekst die boven deze meditatie geschreven staat. Het is de tekst die heel vaak in verband met de Reformatie wordt aangehaald, omdat Paulus op deze woorden laat volgen: '... gelijk geschreven is: Maar de rechtvaardige zal uit het geloof leven'. Een prachtige tekst, die helemaal volgt uit de twee voorafgaande teksten, ook door het woordje 'want' ingeluid: 'Wantik schaam mij het Evangelie van Christus niet; want het is een kracht van God tot zaligheid...'
Toch dreigt hier de halve waarheid te ontstaan. Immers, Paulus laat op die prachtige tekst (vers 17) nog één keer 'want' volgen: Want de toorn van God wordt geopenbaard van de hemel'. En ook al uit het werkwoord openbaren, dat in beide teksten voorkomt, blijkt dat vers 16-18 in één adem gelezen moet worden.
Openbaren. God openbaart Zich en Zijn eigenschappen en werken. Dat Hij dat doet, is een groot wonder. Maar juist wanneer Zijn openbaring voor ons een wonder is, laten wij het uit ons hoofd om Hem voor te schrijven hóe Hij Zich moet openbaren. Zijn komen tot ons verstoort alle voorstellingen, die wij ons van Hem gevormd hebben. God ontmoeten is iets anders dan eigen theoriën bevestigd zien en zeggen: Jazeker, zo had ik Hem mij ook gedacht. God is anders! Dat is het eerste dat wij uit onze dubbele tekst leren.
Betekent dit dat Hij onkenbaar is? Neen, Hij openbaart Zich juist. Hij geeft Zich te kennen. Onze tekst zegt twee dingen.
Hij openbaart Zijn gerechtigheid in het Evangelie, Gods recht, wordt blijde boodschap uit geloof van wie het Woord prediken, tot geloof van wie het horen. Dat is het eerste. En het tweede is: Hij openbaart Zijn toorn van de hemel over alle goddeloosheid en ongerechtigheid. Die twee moeten we samen-lezen en samen-vatten, op straffe van de halve waarheid!
Maar waarom laat God in Zijn openbaring op Zijn recht als Evangelie, nu ook nog Zijn toorn volgen? Neemt Hij met de ene hand weg wat Hij met de andere geeft? Komt Zijn toorn in mindering op het Evangelie van Zijn gerechtigheid? Neen. Maar onze tweede tekst geeft aan de eerste scherpte. Het is de beslissende tijd, het uur U. Nu is het de welaangename tijd, nu is het de dag der zaligheid, schrijft Paulus verderop in deze zelfde Brief. Het is opvallend hoe Paulus hier en elders de heidenen met hun wat tijdloze godsdienst bepaalt bij het karakter van God heilsgeschiedenis. Op de Areopagus zegt hij: God dan de tijden der onwetendheid overzien hebbende, verkondigt nu alle mensen alom, dat zij zich bekeren, daarom dat Hij een dag gesteld heeft... Het recht van God als Evangelie is aan tijd gebonden. Zoals er ook voor de openbaring van Gods toorn een tijd en zelfs een dag gesteld is. Wie aan de ongerechtigheid vasthoudt, kiest niet een 'andere mogelijkheid', maar kiest een weg tégen het Evangelie in. En niemand kan nu of achteraf zeggen: Wij hebben het niet geweten.
In het licht van het Evangelie van Gods gerechtigheid krijgt al wat er verder op de wereld gebeurt, een bepaalde kleur: goddeloosheid en ongerechtigheid. Goddeloosheid is voornamelijk de zonde van de mens tegen God, en ongerechtigheid bepaalt zijn houding tegenover zijn medemens. Tegenover de God van Israël, Die Zijn recht in Schristus als Evangelie openbaart, is alle godsdienst niet slechts heidendom maar in de eerste plaats godloosheid. En het maakt niet uit of het nu onze eigenwillige godsdienst of een ons vreemde wereldgodsdienst betreft. Gods heerlijkheid wordt veranderd in de gelijkenis van een beeld van een mens of vogel of viervoetig dier of kruipend dier. Het schepsel wordt geëerd en gediend boven de Schepper. Paulus spitst dus de god-loosheid toe op het punt van de afgoderij, waarbij het schepsel vergoddelijkt en God 'onttakeld' wordt.
Wat die ongerechtigheid aangaat: die spitst hij toe naar de kant van de homosexualiteit, de tegennatuurlijke ontucht. Is onze tekst niet verrassend aktueel? En is het niet huiveringwekkend, waar een mensenwereld die weet, weet zich toe verlaagt om het Evangelie van Gods recht buiten de deur te houden? Dit hele gedrag vat de apostel samen met de woorden: '... als die de waarheid in ongerechtigheid ten onderhouden'. Stel u voor: een kind valt in het water. Een man springt erbij. Maar inplaats van dat kind te redden, duwt hij telkens wanneer het hoofdje bovenkomt, het weer onder water, tot het kind verdronken is. Zo'n man is een moordenaar! Nu, schrijft Paulus en zegt Gods Geest, dat doet ieder die niet van het Evangelie van Gods recht wil leven, met Gods waarheid. Hij probeert haar in zijn ongerechtigheid te laten verdrinken. Waarheid is zoveel als onthulling en trouw van God. Hij wil niet dat zijn kwaad wordt onthuld. En hij wil niet buigen voor Gods trouw. Daarom verandert hij Gods waarheid, Gods trouw in de leugen (vers 25) van de afgoderij.
Lukt dat? Wie van de twee wint het: Gods waarheid of mijn god-loosheid en ongerechtigheid? Het is van grote betekenis dat het laatste 'want' volgt op de drie eerste, en Gods toorn volgt op de drievoudige betekenis van het Evangelie van Gods recht. Ook overigens blijkt uit woorden als 'leugen' en 'God niet in erkentenis houden', en vooral uit de verzekering dat wie zulke dingen doen, het recht van God weten (vers 32), dat god-loosheid en ongerechtigheid niet het eerste en niet het laatste woord hebben. In de zonde zit niets origineels en geen bestand. Daarom is haar pover loon de dood: zij heeft niets te bieden, zij heeft geen toekomst. Daarom moet onze houding, ook jegens alle terreur in onze dagen, niet zo vreesachtig zijn.
Of betwijfelt u dat God het laatste woord heeft? Zoekt, u soms die wereld van godloosheid en ongerechtigheid buiten uzelf? En vergeet u dat uw eigenwillige godsdienst met als mom een gerechtigheid die vreemd is aan het Evangelie, door God als god-loosheid wordt bestempeld en tot niets anders leidt dan tot de ongerechtigheid van de tegennatuurlijke ontucht, tot pogingen om het kind te doen verdrinken en de waarheid te veranderen in de leugen van de afgoderij? Het is nu het uur U de welaangename tijd, namelijk zo'n tijd om uit de slaap te ontwaken. De Heere wil uw verlorenheid niet, maar Zijn gerechtigheid die alles bedekt en uw leven verlost van het ver derf en die Evangelie is in het dodelijkst tijdsgewricht.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 17 november 1977
De Waarheidsvriend | 12 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 17 november 1977
De Waarheidsvriend | 12 Pagina's