Grensoverschrijding
Bekend is het verhaal van de man die, op een toren staande, een zak met veren uitschudde. Het spreidingsgebied van de veren is zo groot dat ze onmogelijk meer te achterhalen zijn. Zo gaat het met de verbreiding van het gerucht. En zeker wanneer de communicatiemedia om zo te zeggen de rol van die man vervullen en halve waarheden of hele leugens rondstrooien dan is de reikwijdte intussen enorm. Wat dit betreft heeft de moderne communicatie iets demonisch. Bij bepaalde onderwerpen zijn de persmuskieten present en worden de verhalen, driftig geschreven, waarbij soms elke proportie zoek is. Zo'n onderwerp is zeker Zuid Afrika. Nu de delegatie van de Gereformeerde Bond terug is uit Zuid Afrika blijkt dit opnieuw. Men moet welhaast zélf verwoorden om nog goed verwoord te worden. Op één verhaal, dat middels de pers vleugeltjes kreeg, ga ik kort in. Het kan model staan voor andere verhalen.
Ds. Magagane en ds. Adonis
Toen de eerste berichten in de bladen verschenen met de mededeling, dat een delegatie van de Gereformeerde Bond naar Zuid Afrika zou gaan plaatste Hervormd Nederland een ingezonden stuk van twee zwarte predikanten, studerend aan de Vrije Universiteit, waarin zij de reis van de G.B. delegatie gelijkstelden met verraad aan de Zoon des mensen met een kus. Een niet mis te verstane beschuldiging. Het verhinderde de G.B. delegatie niet, om in de periode van voorbereiding voor het bezoek, ook een gesprek te hebben met deze twee predikanten, in aanwezigheid van prof. dr. J. Verkuyl, onder wiens leiding beide heren studeren.
We hadden aan het eind van de avond de idee dat we een goed, openhartig en eerlijk gesprek hadden gehad. Misschien mag daarvoor illustratief zijn de opmerking aan het slot van het gesprek van prof. Verkuyl, waarin hij tot uitdrukking bracht zijn dankbaarheid over het feit, dat de G.B. delegatie naar Zuid Afrika ging. Hij appelleerde namelijk op de theocratische visie binnen de Gereformeerde Bond en meende dat, waar de vertrouwensrelatie tussen de Zuid Afrikaanse Kerken en de Nederlandse Kerken verbroken is en zulk een vertrouwensrelatie er kennelijk met de G.B. wel is, er hoop mag zijn voor een nuttige dialoog. Ik zou dit hier niet publiek hebben gemaakt als niet de twee genoemde predikanten een onderdeel van het gesprek in de publiciteit hadden gebracht en daarmee een groteske vertekening hadden gegeven van de teneur van het gesprek, terwijl hierop doorprof. Verkuyl niet openlijk is gereageerd.
Gelijkheid en gelijkwaardigheid
De kwestie waarom het ging in het gesprek was de menselijke gelijkheid en gelijkwaardigheid.
Toen daarover gesproken werd gaf ds. W. L. Tukker te kennen, dat de Bijbel ook verschillen kent. Er is sprake van heren en knechten, van engelen en aartsengelen, zo stelde hij. Over deze verhoudingen onder mensen, zeg over gezagsverhoudingen, zijn hele verhandelingen te schrijven, maar om elke mogelijk misverstand te voorkomen werd stante pede, op staande voet ter correctie gezegd vanuit de delegatie, dat deze verhouding (van heren en knechten) niet zo maar slaat op de verhouding der rassen. Ook zwarten kunnen heren zijn en blanken knechten. Gegeven de teneur van het verdere gesprek was niet te vermoeden, dat éen en ander op zulk een wijze nu publiek gemaakt zou worden, dat uit die verhouding van heren en knechten tot een soortgelijke verhouding van blanken en niet blanken werd geconcludeerd. Nu het toch geschied is en daarmee 'pseudo-theocratische gedachten' uit de zestiende eeuw werden gesuggereerd (dat woord pseudo zit ons meer dwars dan die zestiende eeuw) nu moet deze methode van berichtgeving als misleidend van de hand worden gewezen.
Dat geldt ook op een tweede punt. De Nederduitsch Hervormde Kerk heeft in artikel III van de kerkwet de kerkelijke gescheidenheid van blank en niet-blank geregeld, een artikel dat herhaaldelijk in discussie is. Ondergetekende zou, aldus de twee predikanten, hebben beweerd, dat de niet-blanke kerken nimmer om wijziging van dat artikel hebben gevraagd. Feit is, dat ik prof. dr. J. P. Oberholzer, praeses van de synode van de N.H.K., citeerde uit Die Hervormer, waarin déze dit stelde. Mijn informatieve vraag aan de twee predikanten was wat zij dachten van deze uitspraak van prof. Oberholzer. Nu moet het als de visie van ondergetekende gelden, terwijl dit punt nu juist een punt van stevige discussie tussen de delegatie van de G.B. en vertegenwoordigers van de N.H.K. is geweest.
Genoeg hierover. Wanneer de predikanten Magagane en Adonis menen, dat ze na een binnenkamer-gesprek, dat door één van hen met gebed is beëindigd, nog zó in de publiciteit moeten komen dan hebben zij zich als gesprekspartners absoluut ongeloofwaardig gemaakt. Eerlijkheid is een groot goed. Hier zijn de grenzen van de eerlijkheid overschreden. Daarom mochten we niet zwijgen. Daarom moet deze ontboezeming voorafgaan aan wat we in de komende periode ongetwijfeld de lezers nog onder het oog zullen brengen.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 november 1977
De Waarheidsvriend | 14 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 november 1977
De Waarheidsvriend | 14 Pagina's