De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

In memoriam ds. Johan Jacob Timmer

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

In memoriam ds. Johan Jacob Timmer

5 minuten leestijd

Dominee Timmer is niet meer. Op 88-jarige leeftijd haalde God hem thuis. De behandelende arts van het ziekenhuis, waar hij enkele dagen verpleegd werd, deelde de familie mee, dat toen hij hem even opzocht om te zien hoe de situatie was, ds. Timmer als eenmaal vader Jacob zijn benen strekte op het bed. Zo ging hij heen, in alle rust. Toepasselijk, dat de familie op de rouwkaart plaatste, dat hij tot zijn vaderen verzameld werd. Zo spreekt de Schrift over het heengaan van vader Jacob. Dominee Timmer was een markante figuur. In zijn prediking hartelijk, geestelijk, warm en bewogen wist hij de mensen aan te spreken. Op eenvoudige wijze ontvouwde hij de boodschap van zonde en genade pastoraal afdalend naar de vragen van het hart. Hij kende de geestelijke nood en strijd. Daarom had zijn prediking een bevindelijke en tegelijk nodigende inslag. Voor de kleinste was er om zo te zeggen plaats bij God. Hij wist hoe hij zelf van genade moest leven. Toen hij ooit voor vijftien jaren voor de poorten van de dood lag kon hij zich zo geheel overgeven aan zijn God. Het maakte later wel eens zijn strijd uit, zijn heimwee naar die dagen. Maar we weten, dat God hem ook bij het klimmen der jaren nabij bleef.

Bijna spreekwoordelijk was de pastorale zorg van ds. Timmer. Men zegt van de overledene dat hij overal binnenkwam. En dat is in een kerk, die volkskerk heet te zijn met meelevenden en niet-nieelevenden, geen vanzelfsprekende zaak. Als iemand moeilijk deed bij zijn komst dan kon hij ontwapenend zeggen; maar mevrouw, u zou er met dit weer geen hond doorsturen, wilt u dan een herder de deur wijzen? En was hij eenmaal ergens geweest dan kon hij al even ontwapenend zeggen: nu ben ik bij u geweest, komt u nu zondag eens bij mij. En de praktijk in de gemeenten waar ds. Timmer gestaan heeft (Waarder, Montfoort, Ermelo. Harderwijk en Nieuwerkerk aan de IJssel) heeft geleerd hoe gemeenteopbouwend dit alles heeft gewerkt.

Secretaris

Temeer respect heeft men voor wat ds. Timmer in zijn gemeenten deed als men beseft hoeveel hij naast zijn gewone gemeentewerk deed. Landelijk gezien is ds. Timmer in de kring van de Gereformeerde Bond jarenlang een begrip geweest. Reeds in 1928 werd hij in het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond gekozen. Reeds in 1931 werd hij toen secretaris en hij is dat tot 1957 gebleven. Meer dan 25 jaar heeft hij zo een centrale plaats in de Gereformeerde Bond gehad, hetgeen resulteerde in zijn lidmaatschap van tal van commissies en hetgeen hem ook contacten van allerlei aard opleverde met de gemeenten allerwegen in den lande en met de organen der kerk. Vele jaren voerde hij zo ook de redaktie van de prekenserie 'Genade voor Genade'. Ook mag niet onvermeld blijven, dat ds. Timmer velen heeft opgeleid in de vooropleiding voor de predikantenopleiding (het zg. colloquium).

Moeilijke jaren

In de periode van crisis en controverse aan het eind van de dertiger jaren, toen de beweging kerkherstel ook binnen de Gereformeerde Bond een diepe kloof zichtbaar maakte en prof. dr. H. Visscher en ds. M. van Grieken scherp tegenover elkaar stonden had ds. Timmer in het bestuur geen gemakkelijke taak. Hoewel hij inhoudelijk meer aan de kant van prof. Visscher en prof. Severijn (de lijn na 1940) stond was hij een man van de vrede, die poogde tegenstellingen te overbruggen. De liefde voor de Hervormde Kerk als geheel stond daarbij voorop. Maar nooit los van het gereformeerde beginsel. De waarde van dat beginsel ging hem vóór alles. Vele artikelen van velerlei aard vloeiden uit zijn pen. Hij wond er in zijn artikelen geen doekjes om. Hij kon zich scherp keren tegen separatisme, valse lijdelijkheid, oneigenlijke bevindelijkheid. Maar evenzeer keerde hij zich scherp tegen wereldgelijkvormigheid, vervaging van de levensstijl, verwatering van het gerefor­ meerde beginsel. Niet zelden getuigden zijn artikelen ook van stille ironie, zich kerend tegen al te nadrukkelijke zwaarwichtigheid. Als geen ander heeft ds. Timmer de Gereformeerde Bond in al zijn geledingen gekend, in de organisatievormen en in de gemeenten, Het lag dan ook geheel voor de hand, dat het gedenkboek van de Gereformeerde Bond (1906-1956) van zijn hand was. Uit wat ds. Timmer bij dat 50-jarig bestaan zei citeer ik: 'De Heere roept ons op, om te waken en te bidden. Een gevaarlijke vijand is versaagdheid en laksheid, een geest van laat maar gaan. Wat liggen er ook aan ónze kant veel zonden van nalatigheid. Een andere vijand, die ons belaagt, is de eigengerechtigheid. 'Wij zijn de schare, die de Wet kennen en de anderen zijn van God vervloekt'.

Vrienden, ons past de taal van Ezra: Wij zijn beschaamd en schaamrood, om ons aangezicht tot U op te heffen, o, onze God. Met Daniël moeten we léren zeggen: Wij hebben gezondigd en wij en onze vaderen hebben gedaan wat kwaad is in Uw ogen.

Ik denk daar in eens aan die bouwers van de tempel in de dagen van Ezra en Nehemia. Wat hadden ze te worstelen met velerlei tegenspoeden: eigen ongeloof, tegenstand van Arabieren en Samaritanen, moeilijke levensomstandigheden, enz. Het stond er vaak zo hachelijk voor! Menigmaal heeft men smalend gevraagd, wat toch die amechtige Joden bezielde met hun dwaze pogingen om Jeruzalem en de tempel weder op te bouwen.

Maar Nehemia heeft het vol geloofsmoed uitgeroepen: God van de hemel zal het ons doen gelukken!

Velen trekken hun schouders ook over óns op, doch mogen wij maar gelijken op die amechtige Joden uit Nehemia's dagen'.

Ds. Timmer blijft in onze herinnering voortleven als een man, die zich geheel gegeven heeft in de dienst van zijn Zender. Hij heeft gewerkt zolang het dag was en langer nog. We weten dat God gedenkt aan de arbeid der liefde aan Zijn Naam bewezen en dat ds. Timmer zó het loon van een getrouwe dienstknecht ontving.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 december 1977

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's

In memoriam ds. Johan Jacob Timmer

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 december 1977

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's