‘Het Woord is vlees geworden’

In de advent van Christus gaan Gods liefde en Gods recht hand in hand. 'Dien, die geen zonde gekend heeft, heeft God zonde... gemaakt'. - Zo handhaaft de Heere Zijn recht. 'De straf... was op Hém' - Maar zo ook is er Gods liefde: 'de straf, die óns de vrede aanbrengt...' - En: 'Tot zonde gemaakt voor óns., .!' - Dat betekent dan wél voor de Zoon van God een via dolorosa, een smartenweg. En dat van méét af aan. -

Als Gods Zoon, die God is en blijft, een ware menselijke natuur aanneemt, dan trekt Hij niet alleen een lichamelijke natuur aan, maar ook en vooral trekt Hij om zo te zeggen onze zonden aan, 'niet alleen als een uitwendig kruis, maar ook als een innerlijke vloek, als olie in Zijn beenderen', zo is terecht gezegd.

Trouwens zo stelt het de Heilige Schrift zélf: God, Zijn Zoon zendende in de gelijkheid van het zondige vlees en dat voor de zonde, heeft de zonde veroordeeld in het vlees'. Dat is advent en kerst ten voeten uit. Van dit wonder moeten u en ik leven. Aan dit wonder hangt de vrijspraak. - Het is met name de brief aan de Hebreen, die met het oog op de diepte van de menswording van Gods Zoon belijdt, dat Hij óns vlees en bloed deelachtig is geworden, de broederen in alles gelijk geworden', is 'verzocht als wij...' En dan gaat het kennelijk niet over lichamelijke zwakheden, maar over geestelijke zwakheden. Hoort u maar: Die in de dagen van Zijn vlees gebeden en smekingen (heeft gedaan) tot Degene, die Hem uit de dood verlossen 'kon, met sterke roeping en tranen geofferd hebbende, en verhoord zijnde uit de vrees, hoewel Hij de Zoon was, nochthans gehoorzaamheid geleerd heeft uit hetgeen Hij geleden heeft' (Hebr. 5 : 7, 8).

Die gehoorzaamheid, dat geloof heeft Christus heel duidelijk betoond in de verzoeking in de woestijn. U kent die geschiedenis. Hij heeft toen Satan niét in het zand doen bijten uit kracht van Zijn goddelijke almacht en onaantastbaarheid, maar Christus heeft hem weerstaan in gehoorzaamheid, in geloof aan het Woord: 'daar staat geschreven...'! En dat wil dan weer zeggen: zó, in ons vlees en bloed - de vinger bij Gods Woord houdend, heeft Hij door de Heilige Geest over Satan getriomfeerd. Zo ook heeft Hij duivelen uitgeworpen, nog eens, doordat Zijn vlees Zich houdt aan de Geest.

Zijn komen in het vlees is geschied op een wijze, die letterlijk hemelsbreed verschilt van de manier waarop wij geboren zijn.

Wij hebben aan onze geboorte niets bijgedragen, - wij deden er niets aan toe of af. Ze vond buiten ons om plaats. - Christus heeft een ware menselijke natuur aangenomen; met andere woorden: Zijn geboorte ging niet buiten Hem om. Integendeel: 'Zie, Ik kom, o God, om Uw wil te doen...'. In dat overleg van Vader, Zoon en Heilige Geest, al ver voor de tijd begon, diep in de eeuwigheid heeft de Zoon nadrukkelijk om Zijn geboorte - in - de - tijd gevraagd, - Hij heeft die uitdrukkelijk gewild.

Nu zegt onze tekst, dat deze geboorte 'door de werking van de Heilige Geest' heeft plaats gehad. Wat betekent dat? - Heeft de Géést Christus - naar - Zijn - menselijke natuur verwekt? - Heeft zo de Geest de plaats van de man ingenomen?

Wie het op deze wijze stelt, denkt weer te fysisch, dat wil zeggen te lichamelijk over de vleeswording des Woords.

Kohlbrugge zegt in dit verband: 'Toen nu des Heeren machtwoord in Maria's hart gedrongen was ('en zie, gij zult bevrucht worden en een Zoon baren') heeft zij zich zonder terughouding aan het Woord onderworpen en toen was ze ogenblikkelijk zwanger. - In gelóóf dus is zij zwanger geworden, gelijk ook Elizabeth uitriep: 'Zalig is zij, die geloofd heeft'. - En de prediker uit Elberfeld vervolgt; 'Dat er nu geschreven staat: ' de Heilige Geest zal over u komen' en 'hetgeen in haar ontvangen is, is uit de Heilige Geest, is dus niet zó te verstaan, als had de Heilige Geest naar de wijze van een man gedaan, dat zij zwanger werd, - veeleer is het zo, dat de Heilige Geest Zich met haar geest verenigde om de boodschap aan te horen, het Woord in het hart op te nemen, zich daaraan te onderwerpen en zo in gelóóf zwanger te worden; - en dat, toen zij zwanger was. de Heilige Geest haar gedragen, ondersteund en de macht van de Allerhoogste haar in zijn schaduw genomen heeft, opdat zij geloofde en niet omkwam, maar volhield om de vrucht tot de geboorte te dragen...'

Is hiermee de lijn, die de Reformatie trok, vanuit het bijbels getuigenis, niet doorgetrokken? Ik denk aan wat Calvijn schrijft in zijn commentaar op Lucas 1 : 45 'Zalig Maria, die de belofte Gods met het hart heeft omhelsd en de zaligheid voor zich en voor geheel een wereld heeft ontvangen en gebaard'. - 'k Denk ook aan Luther, die zegt: In de geboorte heeft noch Maria, noch enig mens er iets aan toegedaan, maar de Heilige Geest alleen is de Werkmeester geweest, zó, dat zelfs Maria niet is gewaar geworden hoé het is geschied. Maar de Heilige Geest brengt het teweeg door het geloof... Zo is Maria werktuig van de Geest en moeder Gods geworden'. -

'Moeder Gods', of zoals Elizabeth het heeft gezegd: 'de moeder mijns Heeren', dat is een uitdrukking naar bijbelse maat. In roomse ogen is Maria echter méér: heet zij: heilige Maria, moeder van God. Als maagd heeft zij, zo stelt men van roomse zijde, immers Gods Zoon ontvangen? - Trouwens, dat woord valt ook in onze tekst 'uit het vlees en bloed van de maagd Maria'. -

Is het mogelijk zo, dat Jezus daarom uit de maagd Maria is geboren, omdat een maagd heiliger zou zijn dan een gehuwde en ook, - nu Hij ontvangen is van de Heilige Geest, omdat het zondige en onreine met name in de man ligt? - Néé, zó is het beslist niet.

Waarom Jezus dan wél is 'geboren uit de maagd Maria', Kind is van een ongehuwd meisje? Kort en goed hierom: 't is de prediking van de onmogelijke mogelijkheid. - 't Is om u en mij te verkondigen, dat 'wat bij de mensen onmogelijk is, - nl. om de Zaligmaker voort te brengen, mogelijk is bij God'! - En bij de Heere alléén mogelijk. -

Dat is onder ons, mensen toch ook zo? Ik bedoel: de redding, de redder komt altijd van een andere kant.

Daarom geldt - wat we reeds eerder zeiden, van Jezus in voorbeeldige en oorspronkelijke zin, dat Hij niet 'uit de wil van de man, maar uit Gód geboren is'.

En dat, 'opdat Hij ook het ware zaad van David zij, Zijn broederen in alles gelijk, uitgenomen de zonde', - zegt dan onze tekst tot slot. - Een heerlijk slot, want als het 'ware zaad van David' (als Zoon des mensen) is Hij ook 'het zaad der vrouw'. En zo komt in het vizier dat barre gevecht, die hevige strijd tussen het slangenzaad en het vrouwenzaad, - tussen Christus en Satan. - De laatste heeft het geweten, - heeft geweten wat hem boven het hoofd hing. God had 'bij ene Held voor Isrêl hulp beschoren. Hem uit het volk verhoogd, Hem had Hij uitverkoren'. - En dat is Satan lelijk opgebroken, ook al heeft hij de eeuwen door en de tijden over pogingen in het werk gesteld om de vleeswording des Woords te verhinderen. - Het is hem niet gelukt en zo kon de blijmare worden gedaan: 'U is heden geboren de Zaligmaker, welke is Christus, de Heere'!

Ziet u wat in déze Zaligmaker, in déze Geborene? Is Hij u bij tijd en wijle het één al: 'De Heere onze gerechtigheid'?

Zeker, 'het Woord is vlees geworden', dat wil zeggen 'tot zonde gemaakt'. - Maar het wil niét zeggen, dat Gods Zoon zondaar werd. - Néé. 't Is erger, erger nog dan 'dat Hij Zijn broeders in alles gelijk geworden is, uitgenomen de zonde', dus, dat Jezus geen zonde dééd. - Hij werd 'vlees', zónde, vloek, maar dat dan op de wijze van de plaatsvervanging. - En dat 'meldt mij mijn heil, die van Gods tegenstander in vriend verander'. -

Dat kan een mens niet op: Hij mijn vlees en ik Zijn Geest; Hij mijn zonde en ik Zijn vergeving; Hij mijn vloek en ik Zijn zegen. - Dat noem ik - met Luther, een wonderlijke ruil!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen