Boekbespreking

Feitse Boerwinkel: Meer dan het gewone. Over Jezus en Zijn bergrede. Ambo, Bosch en Keuning Baarn, 1977 143 blz. ƒ 12, 50

Dr. Boerwinkel, jarenlang directeur van de sociale academie De Horst maar sinds 1971 gepensioneerd, schreef dit boek als een vervolg op zijn veel verkochte, en waarschijnlijk ook veel gelezen boek Einde of nieuw begin.

Hoofdstuk I gaat over Het leven en de roeping van Jezus, hoofdstuk II over De Bergrede en hoofdstuk III over De bergrede in onze tijd.

In het eerste hoofdstuk vinden wij een beschrijving van Jezus' leven en roeping zoals die in onze tijd naar het schijnt steeds meer gangbaar begint te worden. Een profeet van het Rijk, die in eigen leven liet zien wat het leven in het Rijk inhoudt. Ook bij Boerwinkel komt Jezus hier niet boven uit.

Opvallend is dat als Jezus zelf sprekend wordt ingevoerd het woordje 'ik' niet met een hoofdletter maar met een kleine letter wordt geschreven. Zo ook wanneer over Hem in de derde persoon wordt gesproken, in 'hem' en 'hij', dus met kleine letters. Met een beroep op de oud-christelijke belijdenis pleit Boerwinkel voor een benadering van Jezus als 'vere homo' (waarlijk mens), maar dat de kerk ook van Hem beleed 'vere Deus' (waarlijk God) komt niet aan bod.

Met het bovenstaande voor ogen verwondert het niet dat Christus' verzoeningswerk geheel absent is. Hij heeft een nieuwe ethiek gebracht, radikaler dan die van Mozes, Hij heeft haar realisering op gang gebracht, har voorgeleefd, en daarmee uit!

Ik voor mij zie daar niet veel meer in dan een projectie van een eigentijds Jezus-beeld op het doek van enkele stukken uit Mattheus en Lukas.

Men zou de vraag kunnen stellen of naar deze visie Jezus' leven niet volkomen mislukt is. Immers, er is van een verandering van de wereld door zijn optreden niet veel te zien geweest.

De interpretatie van de Bergrede is geheel bepaald door deze visie op Jezus. De Bergrede is losgepeld uit het geheel van het Schriftgetuigenis. Ontaardt aldus tot een stel geboden, die dan wel heel deftig Weisungen worden genoemd, maar in feite toch harde geboden blijven, met sterke nadruk op het doen, zonder dat er fundament onder dit doen wordt gelegd. Zo blijft men steken in de 'oude' gehoorzaamheid en werkgerechtigheid. Wil men barmhartig zijn maar is men in werkelijkheid onbarmhartig. Hiermee correspondeert dat Boerwinkel iedereen, kerks en onkerks, ook de wereld kan oproepen tot een leven naar de Bergrede. Alsof de gezindheid, beter gezegd het gelóóf er niets toe doet. Pluk eens druiven van een doornstruik!

De Bergrede hoort ook in de Bijbel, wij denken er niet aan daaraan te tornen, maar dan ook in de Bijbel, in het geheel van het getuigenis der Schrift. En zij is onderricht niet van een profeet maar van de Zoon des Vaders, die ons daarin Gods wil openbaart. En die niet gekomen is om gediend te worden maar om te dienen en Zijn ziel te geven tot een losprijs voor velen. Als dat laatste, de verzoening, wordt vergeten baart de Wet ons niet dan angst en nood. Boerwinkels interpretatie van de Bergrede is zonder troost.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen