De charismatische beweging

(4)

Een 3e kritische vraag is: is het gevaar niet levensgroot dat men het doorgaande werk van de Geest, de continue lijn van de Geest niet minder acht dan (laat ik zeggen) het momentele, het incidentele werk van de Geest. Ik bedoel dit: dat de gaven van de Heilige Geest (en ik noemde er twee zoeven) het ware zijn, het kenmerk van de echte christen. En dat deze gaven van de Geest geaccentueerd worden ten koste van de vruchten van de Heilige Geest, waarover Galaten 5 zo duidelijk en indringend spreekt.

We leven in de tijd van het concrete, hetfunctionele. We hebben niets meer aan mooie en zelfs vrome woorden. Het gaat nu om daden. Welnu de charismatische beweging toont daden. Laat zien dat het geloof een kracht is en dat er op het gebed van de gemeente wonderen kunnen gebeuren. Dat trekt aan . . . Natuurlijk kent de Schrift de gave van de genezing, de gave van de bevrijding. En wij mogen ons zelf afvragen of we dat beseffen en beleven als gemeente . . . vandaag . . . Maar als alle accent hierop valt dan wordt de lichtbundel van het Woord versmald en verengd.

Een 4e kritische vraag: hoe is het met het besef van het zondaar zijn? Ook voor de kerk van Christus nu? Mij sprak uit het aan het begin genoemde boek een triumfantelijk geloofsleven tegen.

De schuld van de zonde wordt weggedaan. En de macht van de zonde gebroken. Dat is de ervaring van al Gods kinderen ... in de Schrift en vandaag. Maar zijn we bevrijd van alle macht van de zonde? Is er hier volmaaktheid? Paulus zegt: 'Ik ellendig mens, wie zal mij verlossen uit het lichaam dezes doods? ' En Hij voegt eraan toe: 'Ik dank God door onze Heere Jezus Christus.' De Heere leert zijn kinderen ootmoed, staan? twee woorden spreken.

De status van het zondaar zijn blijft gelden voor de kerk. Een christen is en blijft een twee-mens. Oude en nieuwe mens strijden bij hem om de voorrang. Calvijn - zelf een charismaticus - heeft dan ook sterke nadruk gelegd op het feit dat de kerk die ge-re-formeerd is, telkens weer gereformeerd moet worden. Ik vrees dat velen in deze kringen de diepten van de psalmen niet verstaan. En daarom ook vreemd zijn aan de hoogten van de psalmen.

Een 5e kritische vraag: komt de christen hier in deze beweging niet erg in het middelpunt te staan. Met z'n ervaringen en bevindingen? De charismatische christen. Is zo de charismatische beweging niet een moderne vorm van het oude subjectivisme?

Iets wat hier nauw mee samenhangt is de plaats en de betekenis van de ervaring. Men beperkt de ervaring tot de wereld van het gevoel. En de doop met de Heilige Geest wordt in die sector bijzonder ervaren. Maar ervaring is meer dan gevoel. Heel het bestaan van een mens raakt er bij betrokken. Er is de kant van de wil, de kant van het verstand, de kant van de gevoelens. De geloofservaring dringt door in al die gebieden. Ook in het verstand. Moet het niet geheiligd worden? Ook in de wil. Moet die niet omgebogen worden? En vanzelf ook in het gevoel. Moet het gevoel óók niet op de één of andere manier geheiligd, onder de tucht gebracht worden? Wat is het nodig dat de geloofservaring staat onder de kritiek van de gezonde leer. Anders is het gevaar levensgroot dat we wegzakken in het moeras van gevoeligheden en gemoedelijkheden. De vastheid van het Woord raken we kwijt. De ervaring dreigt in plaats van vrucht van het geloof tot grond van het geloof te worden. Christus alleen. Zijn werk en Zijn verdienste, dit alles raakt uit het middelpunt weg.

Een 6e kritische vraag (de laatste): komt de waarheidsvraag wel aan de orde? De charismatische beweging wil boven de verschillen Rome-Reformatie uitkomen. Door de geestelijke ervaringen en belevingen zegt men een eenheid te ervaren boven alle kerkmuren uit.

Men verzet zich niet tegen de hiërarchie. Men wil de paus erkennen en laat zich door hem zegenen. De charismatische beweging huldigt een zodanig vaag kerkbegrip dat de signatuur van de kerk er eigenlijk minder toe doet. Maar als we niet vragen naar de waarheid, naar de Schrift, dan kan dat alleen bevorderlijk zijn voor een valse oecumene . . . geheel passend in het kader van deze tijd. Hier wreekt zich, dacht ik, het feit dat de Heilige Geest losgemaakt wordt van Christus en Zijn Woord. Hier dreigen we terecht te komen in het vaarwater van het subjectivisme, waarin de mens met zijn gevoelens uitmaakt wat waarheid is, en wat waarde heeft. De kerk der eeuwen met haar belijdenis spreekt niet meer!

Ik wilde gaan besluiten . . . Laten we niet in een zekere zelfvoldaanheid deze vernieuwing van de tafel vegen. Laten we luisteren naar de stem van God die ook vanuit deze beweging tot ons komt. Wat vandaag voor ons allen uitermate belangrijk is, is dat we het Woord van God kennen, bestuderen, verstaan . . . beleven.' Dat we persoonlijk betrokken zijn op dat Woord. Dat er een leven is dat door de Geest gewerkt en gestuwd wordt.

Het beste antwoord op de charismatische beweging zal vandaag zijn een geloofsleven en een gemeentelijk leven dat gestempeld Wordt door de Heilige Geest.

Een leven waarin de vruchten van de Geest openbaar komen. Een leven dat een getuigenis is naar buiten ... en een samenbindende kracht naar binnen. Waar liefdeloosheid en harde kritiek plaats maken voor liefde, ootmoed en gemeenschap.

Werken wij de Heilige Geest tegen? Bedroeven we de Heilige Geest? Het is zaak dat we ons bekeren en laten corrigeren door het Woord van God.

Niemand verachte de gaven van de Geest. Laat ieder ijveren naar de beste gaven, en ik wijs u een weg die nog uitnemender is, of: die nog verder omhoog voert: de weg van de liefde.

Geeteswerking is nodig - 's zondags en in de week, 's morgens-'s middags en 's avonds. Op de preekstoel en in de kerkbank. Op de studeerkamer - in de kerken - en de gezinnen - overal!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen