De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Ter bezinning

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ter bezinning

4 minuten leestijd

Bij de impressies over de Leicester predikantenconferentie, die in dit nummer zijn opgenomen, plaats ik graag nog enkele opmerkingen ter bezinning. Met 12 deelnemers uit Nederland bezochten we deze conferentie, een aantal dat groter was dan ooit in vorige jaren. Telkenjare is de vraag van de Nederlanders - zo ook nu - waarom dit zó niet kan in Nederland. Met dat 'zó' bedoel ik dan de geheel eigen sfeer en het geheil eigen karakter, die kenmerkend zijn voor een conferentie als deze, een sfeer en een karakter, die nooit in een verslag aan te geven zijn. In enkele punten wil ik daarvan iets verwoorden.

1. Meer dan discussieontmoetingen zijn deze dagen bezinnings en gebedsdagen. Op bepaalde momenten is de grote vergadering een tijd lang een gebedsgemeenschap, waarbij dan die en dan weer een ander een gebed uitspreekt, ingaande op concrete noden, geestelijk of in ander opzicht.

2. Een centrale plaats heeft de lofzegging op het werk van de Drieenige God. En toch is het geen oppervlakkig danken. God wordt geprezen om Zijn heils daden, in ootmoed en in eerbied. Dat is het dat deze 'worship', deze eredienst zo aansprekend maakt en zo indrukwekkend doet zijn.

3. Er is geen sprake van dogmatische en theologische scherpslijperijen, terwijl deze calvinistische evangelicals, toch ook onderling echt wel hun verschillen hebben. Bij alle verscheidenheid beleeft men samen het ene centrale: Jezus Christus en die gekruisigd! Bij deze eenheid verbleken verschillen in kleding, de soort bijbelvertaling die men bij zich heeft (men komt immers uit verschillende landen en situaties), de kerkelijk verschillen. De vergadering groeit in zulke dagen naar een gemeenschap , die werkelijk een gemeenschap der heiligen is, waarbij de vreugde over het heil aan de dag treedt, zonder oppervlakkig te worden.

4. Meer dan dat een theologische discussie wordt gehouden terzake van de verhouding van de rechtvaardigmg en de heiliging, worden de rechtvaardiging en de heihging op zulke dagen als het ware gepreekt en uit de Schrift geput en wat de heiliging betreft concreet geduid naar het leven van elke dag. Daardoor krijgen deze dagen voor de deelnemers het karakter van toerustingsdagen, om niet te zeggen dagen van revival voor het persoonlijk leven.

Ik besef, dat ik door het louter noemen van deze punten nog niet het eigen karakter van deze omtmoetingen kan overbrengen. Ik besef óók dat, je als Nederlandse deelnemers in je impressie moet verdisconteren een zeker nieuw-effect, het horen ook van de boodschap in een andere taal, waardoor de diepste zaken, die soms in eigen taal tot klanken zijn geworden, weer nieuwe kleur krijgen. Ik besef óók, dat we in zoverre ook moeten relativeren, dat het effect van deze wijze van bezig zijn ook niet altijd resulteert in opwekkingen als in de dagen van Spurgeon, Wesley e.a. het geval is geweest. Maar toch: er is hier iets, dat we op onze theologische bijeenkomsten, of het nu een predikantenconcio van G.B. predikanten is of b.v. een COGG conferentie, kwijt zijn. En dat is tóch het functioneren als geestelijke gebedsgemeenschap. Ik denk ook niet dat zoiets te organiseren is. Maar wie een conferentie als in Leicester bezoekt krijgt toch wel een beetje heimwee naar zulke samenkomsten in Nederland, waar kerkmuren wegvallen en de eenheid wordt beleefd, niet in discussie, maar in Schriftonderzoek, meditatie en gebed. Het is - zo blijkt steeds weer - de klacht van veel predikanten, dat er zo weinig geestelijke gemeenschappen zijn, zelfs in ringverband van eigen kerk, soms zelf in klein verband van de plaatselijke gemeente. En wat het interkerkelijke betreft, we houden ons graag op in de eigen hokjes, en de broeder elders zien we niet. Ik besef tenslotte óók, dat wij in Nederland weer veel hebben, waar predikanten, die zo als gezegd ergens in de wereld een minigemeente dienen, naar uitzien. Maar het goede bij anderen mag gewaardeerd worden en mag nopen tot bezinning. Retraites als in Leicester zijn goud waard!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 april 1978

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's

Ter bezinning

Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 april 1978

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's