Wereldwijde broederschap

Jaarlijks wordt in Leicester in Engeland een predikantenconferentie gehouden, belegd door de 'Banner of Truth Trust', waarvan ds. lan Murray te Edinburgh de bezielde secretaris is. Elk jaar komen daar predikanten uit allerlei landen van de wereld, hoewel uiteraard de meeste bezoekers uit Engeland, Schotland, Ierland en Wales komen. Velen komen uit kleine gemeenten, behorend tot de baptisten (in Engeland ook de Strict Baptist), de Free Presbyterians, en ook de Pree Churches. Maar ook ontmoet men er predikanten, die tot de Anglicaanse kerk behoren en daarin de orthodoxe vleugel vertegenwoordigen. De bezoekers aan de conferentie hebben één ding gemeen, ze keren zich tegen de Liberals (de vrijzinnigen) en de Arminians (de Arminianen, wat meestal een verzamelnaam is van alles wat niet leeft uit de Free Grace; de vrije genade). Verder is er ook verscheidenheid. Men ziet er ds. Sinclair, tot enkele jaren geleden regelmatig de gast van de zendingsdag van de MBUMA zending in ons land, naarst Joel Nederhood, de radiopredikant van het Amerikaanse programma 'The back to God hour'. Men ziet er dominees in zwarte pakken (met ringboord) naast dominees in coltruien. Maar de sfeer is ongedwongen en open. Er is eenheid in de lezing der schriften, de gebeden (die beheerst worden door de lofzegging), kortom in de gemeenschap der heiligen. Jaarlijks gaan ook uit Nederland enkele predikanten daar heen. Dit jaar waren het er elf, allen komend uit Hervormd Gereformeerde kring, alsmede schrijver dezes. Van de conferentie volgt hier een globale impressie.

Zelfverloochening

De bezinning op een geestelijk thema; staat altijd centraal. Vragen van kerkpolitieke aard zijn nimmer aan de orde. Dat zal wel de reden zijn, dat de sfeer zo ontspannen en open kan zijn. Ditmaal was het thema voor de morgenoverdeningen selfdenial (zelfverloochening. Ds. Walter J. Chantry van de Grace Baptist Church in Pennsylvania sprak erover. Uitgaande van Lucas 9:23 (zo iemand achter Mij wil komen, die verloochene zichzelf en neme zijn kruis dagelijks op en volge Mij), benadrukte de inleider, dat het opnemen van het kruis universeel is. Het gaat alle christenen aan. Christus zei dit woord namelijk tot allen. Het kruis dragen behoort volgens Lucas 14:27 tot het dicipelschap. En hoeveel men ook al verdragen heeft in het levan, dan nog heeft de christen opnieuw het kruis dagelijks op te nemen. De christen krijgt als het goed is het kruis dan ook niet tegen zijn wil opgelegd. Hij néémt het op zich. Sterk trok de referent een en ander ook door naar het leven der heiliging. 'Wanneer een van uw leden u ergert houw hem af'. Zo kan men alleen het koninkrijk Gods ingaan. Een en andermaal werd de heiliging ook toegespitst, in de diverse referaten overigens, op het de ander uitnemender achten dan zichzelf.

Communicatie

Het is begrijpelijk, dat predikanten, die vaak een mini-gemeente dienen (wat we denken van een predikant, die we ontmoeten, die door 23 gemeenteleden wordt onderhouden? ) sterk bezig zijn met de vraag van het missionaire, het evangelisatorische aspect van de gemeente. Elk jaar vertellen predikanten dan ook over - hun ervaringen, waarbij ze verhalen van de 'Conversions', de bekeringen, die ze meemaakten in hun pastoraat. Toch heeft het ook te maken met de evangelisatorische instelling op zich van deze Calvinistische Evangelicals. Het is om zo te zeggen wezenlijk in hun christenzijn geïntegreerd. Daarin tekent zich af de erfenis van de Engelse opwekkings predikers als Spurgeon, Wesley, Whitefield. Dit jaar sprak de genoemde Joel Nederhood van de 'Back to God hour' over het onderwerp communicatie. Hoe benaderen we de mens van vandaag met het evangelie? Uitgangspunt voor de referent was 1 Cor. 9:18: Wat loon heb ik dan? namelijk dat ik het evangelie van Christus kosteloos stel, mijn macht in het evangelie niet te misbruiken'. Nederhood benadrukte, dat God in communicatie is met ons mensen. In het laatste der dagen heeft hij tot ons gesproken door de Zoon, zo stelde hij. Maar de christen heeft dan ook in communicatie te zijn met zijn medemens.:

Zo, dat hij verstaan wordt. Ieder woord, dat Petrus op de pinksterdag sprak, werd terstond verstaan. En de reden, die Stefanus hield aan het adres van zijn beschuldigers, werd ook direct verstaan. We moeten op elk moment op elke plaats als christen verstaanbaar zijn. Paulus sprak niet op elke plaats op dezelfde manier. Hij was de Joden een Jood geworden, om de Joden te winnen, degenen die onder de wet zijn 'als onder de wet zijnde' om die te winnen, die zonder de wet zijn 'als zonder de wet zijnde' om ook die weer te winnen, en de zwakken een zwakke om ook hen te behouden. Spreker vroeg aandacht voor het feit, dat het tijdbeeld nu zo verschilt van het tijdbeeld ten tijde van de Bijbelschrijvers. We hebben bijvoorbeeld te maken met de grote invloed van de niet-christelijke religies, verder de grote invloed van het onderwijs, waarmee de eigentijdse ideeën worden verbreid, en de geweldige invloed van de massa-media. In deze tijd staan we echter als christenen. Daar heeft God ons niet geroepen Zijn persagent te zijn, want Hij openbaart Zichzelf. God is namelijk Schepper, maar Zélf ook Herschepper. Ds. Sinclair, al eerder genoemd, merkte aan het eind van dit deel van de conferentie op, dat we niet krampachtig behoeven te zijn als het gaat om de vraag van de benadering van de mens. Als God een mens tot dienaar des Woord roept heeft hij ook een taak voor hem.

Verbreiding van het evangelie

Ds lan Myrray, de algemeen secretaris van de 'Banner of Truth Trust', pleegt jaarlijks een beschouwing te geven over de doorwerking van het evangelie in een bepaald deel van de wereld. Ditmaal besteedde hij aandacht aan de komst van het evangelie op de Hebridische eilanden in de Pacific, in het midden van de negentiende eeuw. Daaruit noteren we, dat in 1795 een zending van 17 missionarissen volkomen mislukte (na één jaar waren er nog zeven in leven), naar de mening van ds. Myrray, omdat een en ander met teveel publiciteit was gepaard gegaan, terwijl in het koninkrijk Gods de wel geldt: niet door kracht, noch door geweld maar door Mijn Geest zal het geschieden.

Pas met de komst van John Williams naar Tahiti (een man, die onder de prediking van Whitefield tot bekering kwam onder de tekst 'Wat baat het de mens als hij de hele wereld gewint en schade lijdt aan zijn ziel') kwam met voorzichtig werken een stuk kerstening op gang. Met name echter door het werk van John Cady en John Ingols is aan de verbreiding van het evangehe gestalte gegeven. Maar ook bij het zendingswerk op de Hebridische eilanden is gebleken, dat het bloed der martelaren het zaad der kerk was.

Oost-Europa

Op de Leicester conferenties komen, als gezegd, nooit politieke onderwerpen aan de orde. Wel gaat de belangstelling uit naar de positie van de christen in politiek moeilijke situaties. Zo gaf een Joegoslavisch predikant iets van zijn ervaringen door. Hij wilde liever niet over zichzelf spreken, omdat het belangrijker is te spreken over Jezus Christus en Die gekruisigd. Maar hij vermeldde wel, dat hij door lezing van de boeken van de Banner of Truth Trust (men heeft een omvangrijk boekenfonds met boeken van Spurgeon, Wesley, Bunyan en vele anderen voor uitzonderlijk lage prijzen) tot de gereformeerde religie was gekomen en dat toen mensen in zijn land hem zeiden, dat hij niet zoveel over de zonden en de wet moest spreken maar vooral over de liefde moest handelen; waarop hij antwoordde, dat hij dienaar van het hele evangelie moest zijn. Hij gewaagde ervan, dat in zijn land de velden wit waren om te oogsten, dat er een grote honger naar het evangelie was. Hij moest een keer zo vertelde hij, op een bijbelschool over Arminius spreken, terwijl een hoogleraar in de theologie over Calvijn zou spreken. De hoogleraar zei niet veel van Cavijn gelezen te hebben, waarop de bewuste predikant zei: dan kun je niet veel over Calvijn vertellen. Toen hij zelf over Arminius ging spreken, begon hij met een uitvoerige verhandeling te geven van de leringen van Calvijn, want - zo zei hij - je kunt niet over de dwalingen van Arminius spreken als je niet eerst over Calvijn hebt gesproken. De Joegoslavische predikant besloot met te vermelden, dat de christenen in Joegoslavië nog nooit zoveel vrijheid hebben gehad als thans het geval is. U.S.S.R.

Uitvoerig kwam op de conferentie ook aan de orde de positie van de christenen in Rusland. Uitgangspunt was Jesaja 57:1: De rechtvaardige komt om en er is niemand die het ter harte neemt'. Het referaat ging met name over de Russische baptisten. De inleider daarover stelde, dat in de vorige eeuw in het algemeen in de wereld weinig notie werd genomen van het lijden van de christenen in Rusland. Zo ook onder Lenin en Chroesjtsjov. De moeilijkheid om zicht te krijgen op de huidige situatie is, dat er grote onduidelijkheid bestaat ten aanzien van het aantal zogenaamde geregistreerde en ongeregistreerde baptisten. Er zijn informatiebronnen, die over 15.000 ongeregistreerden spreken (5 tot 8 procent van alle baptisten) en er zijn bronnen, die van 66 procent spreken, totaal ongeveer 1.800.000 ongeregistreerde baptisten. In een duik in de historie releveerde de spreker, dat er in de vorige eeuw een Duits sprekende kerk vanuit Duitsland in Rusland werd geplant, die.toegestaan was maar niet mocht preken tot de Russen. Belangrijk werk is van 1825 tot 1886 verricht door de Calvinistische puritein John Melville, die als colporteur 60 jaar lang de Kaukasus bereisde en wiens getuigenis veel zegen heeft gebracht. Verder werkte een zekere Lord Radstock onder de aristocratie van Leningrad met veel zegen. De vervolging van de christenen, die in de tweede helft van de vorige eeuw groot was, kreeg in 1905 een eind toen een periode van grotere vrijheid aanbrak. Met name de periode van 1917 tot 1928 was een tijd van grote mogelijkheden, omdat in de wet toen de scheiding kwam van kerk en staat en vrijheid van religieuze propaganda gegarandeerd werd. Er zijn dan in 1928 200.000 baptisten in 3200 kerken met 3700 voorgangers . Maar met Stalin verandert de situatie van de ene dag op de andere en breekt een tijd aan van grote vervolgingen. Ook in de oorlogsjaren is er even een adempauze. In 1944 wordt dan de All union Council of Evangelical Christians gevormd. De baptisten hebben dan een officiële status voor de staat. Maar sommigen aarzelen om aan te sluiten; wat zou de relatie immers zijn met de staat, welke compromissen zouden worden gesloten? Er komen ook vragen van de staat: hoeveel leden hebt u, hoeveel voorgangers, waar preekt men en wie preekt er? Het resultaat is, dat er ook ongeregistreerde baptisten blijven.

Inhakend op de huidige situatie stelde de inleider dat er volgens artikel 125 van de Russische grondwet officieel vrijheid van godsdienst is. 'In overeenstemming met het belang van de werkers en ten einde het socialistische systeem te versterken, wordt de burgers van de USSR gegarandeerd bij wet;

a. vrijheid van spreken, b. vrijheid van pers, c. vrijheid van vergadering en het houden van massa-meetings, d. vrijheid van straatprocessies en demonstraties'. Maar de kwestie is, dat door de woorden 'in overeenstemming met het belang van' vrijheid van interpretatie bestaat voor de autoriteiten. Wat is het belang van de werkers en van het socialistische systeem? De praktijk is dan ook, dat velen vervolgd worden en gemarteld zijn. In de jaren zestig verdwenen zo verschillende baptistenleiders. Men wordt ook bemoeilijkt in onderwijs en werkkringen.

Gebed

Men zou verwachten dat aan het eind van een dergelijk referaat vele vragen los komen. Maar tekenend is, dat dan op voorstel van de voorzitter de tweehondervijftig man tellende vergadering in gebed gaat, waarbij afwisseld hardop gebeden wordt voor concrete noden in Rusland maar ook voor andere landen waar christenen het moeilijk hebben. En de situatie in het Westen wordt niet vergeten. De inleider had namelijk gewaarschuwd tegen hooghartig oordelen over situaties elders, als we zien bijvoorbeeld hoeveel ongeboren leven in het vrije Westen geen kans van leven krijgt.

Inspirerend

De Leicester conferentie was ook dit jaar weer een inspirerende ontmoeting. Men vindt er iets terug van de evangelische approach (benadering) van de Erskines, Bynyan, Spurgeon en anderen, in wier lijn mannen als dr. Martin Lloyd Jones eigentijds gaan. Een centrale plaats neemt in de conversion, de bekering, maar tegelijk staat centraal The Free Offer of Grace, het onvoorwaardelijk aanbod van de genade. En daarbij de heiliging in het leven van elke dag, ook in de omgang met elkaar. Een referaat van Joel Nederhood op de laatste avond over de genade was daarvan een sprekend voorbeeld. God is liefde, maar het gaat niet aan om zo maar te zeggen tot ieder: God heeft u lief. Liefde staat niet los van het recht en daarom hebben we het kruis te preken waar Gods liefde voor ieder zichtbaar is en welmenend wordt aangeboden.

De conferentie wordt altijd besloten met een domineespreek. Ditmaal preekte dr. J. R. de Witt uit Amerika, (verbonden aan het Reformed Theological Seminary in Jackson (Mississippi) over Filippensen 2:9: Daarom heeft hem ook God uitermate verhoogd en heeft hem een naam gegeven welke boven alle naam is'. Een indrukwekkend slot ter bemoediging van de dienaren des Woords die waar dan ook ter wereld weer hun ministry ter hand gingen nemen. Indrukwekkend vooral door de lofzegging op het werk van de drieënige God.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen