Hier en heden

polio

Opnieuw sloeg de polio toe. Enkele jaren hoorden wij er niet van.

In 1971, ten tijde van de wereldschokkende explosie te Staphorst, ontstond een bewogen gedachtewisseling, die sporen naliet. Zelfs littekens bleven over. Misschien werkt de geestelijke injectie, die werd toegediend, nog genoegzaam na. De pers volstaat met sobere verslaggeving. Ingezonden stukjes herhalen wat in 1971 allemaal ter sprake kwam.

In kerkelijke kring was in de vorige eeuw de tegenstand tegen wat koepokinenting heette over breder front. Ik hoef te herinneren aan de beweging van het Reveil en aan de persoon van de arts Capadose o.a. De handeling was toen lang niet zonder levensgevaar. Juist die omstandigheid moet genoopt hebben tot het beroep op Gods genadige Voorzienigheid. Ongetwijfeld zullen verlichte lieden provocerend zijn opgetreden. Met hun progressieve wetenschap zouden ze wel eens even de Voorzienigheid opzij zetten. De wetenschap inplaats van de Voorzienigheid. Dat maakte het beroep van gelovigen op die Voorzienigheid dringender en inniger. Lieten sommigen zich niet te gauw en te goedgelovig in de vlucht van de zelfbewuste wetenschap meesleuren? Pas op met deze veronderstelling. Wij moeten wel ons realiseren wat wij hiermede losmaken. Immers later keert onze suggestie op ons eigen hoofd terug. Wanneer het wel zo is, dat wij te snel en te licht vertrouwen ons laten meeslepen, kunnen wij ook, zij zeer veel later, te lang en te achterdochtig ons blijven verzetten. Enigszins opmerkelijk dat beroep op de Voorzienigheid. Want voor mijn besef, en naar mijn ervaring, is Voorzienigheid dit, dat de Heere meermalen krachten gaf om te dragen en middelen ter genezing aanvoerde, aleer diezelfde Heere een last oplegde om te dragen. Ik wil maar antwoorden op de vraag: Wat gelooft gij van de Voorzienigheid Gods? Het is van belang waakzaam te wezen. In onze gedachten zou stilaan die vaderlijke Voorzienigheid trekken kunnen aannemen van barse Voorbeschikking, waarin alle dingen onwrikbaar en - sterker - onverbiddelijk vastliggen. Laten wij eens nadenken over Paulus' woorden: Want alle schepsel Gods is goed, en daar is niets verwerpelijk, met dankzegging genomen zijnde. Dankzegging is de toets.

wreed geweld

Er gebeuren toch al zo veel verschrikkelijke en huiveringwekkende dingen. Hoeveel afschuw riep niet de gewelddadige dood op van de prominente Italiaanse politicus Moro? De terroristen staan gekonterfeit als idealisten van wie de hoop werd uitgesteld. Zij zijn dan ook wel gekrenkt niet slechts in hun harten, ook in hun hersenen. De dichter ziet Moorenland zich haasten om de handen tot God uit te strekken.

Misschien hebben zij ginds van christenen te weinig winnends en wervends gezien om die handen uit te strekken. Wij zien in Afrika tenminste veel te veel handen met bloed bevlekt. Nu weer de opstand in Zaïre. Dat schokt tegenwoordig meer de wereld. Staphorst is allang vergeten terwille van andere evenementen. Wat gelooft gij van de Voorzienigheid Gods? Wanneer terroristen uw land in de greep van angst klemmen en wanneer opstandelingen hun bloedige spoor achter zich laten? Voorzienigheid is een ander woord voor Vaderhand.

Voorzienigheid houdt in dat niets van Gods en des Vaders liefde kan scheiden. Maar het is een zeer groot euvel en een zeer boos ding, wanneer de kinderen van die hemelse Vader weinig van die liefde uitstralen. Dan verkoudt de wereld in haat en wrevel. Als Vaders kinderen uit hun bank lopen is de verwarring compleet en het bloedbad daar.

particulier initiatief

Aan wie wijt de heer Den Uyl het eigenlijk dat zo weinig democratie is doorgedrongen in allerlei organisaties en besturen op terrein van onderwijs en aanverwante gebieden? De expremier zal wel bedoelen dat de sociaaldemocraten naar zijn gevoelen in deze structuren te weinig zijn doorgedrongen. Daarom ook de drang om ouders zoveel mogelijk bij het bestuur van scholen te betrekken. Ongeacht de vraag of zij op de grondslag staan van de schoolvereniging of de doelstelling onderschrijven van het verstrekte onderricht. Vanouds leefde de leuze in de kringen, waarin de heer Den Uyl opgroeide, dat de school aan de ouders moet zijn. Misschien zijn het ook wel eens bestuurderen, wier kinderen gingen of wier kleinkinderen komen? Mag dat? Iets gedistancieerder dan de ouders, wier kinderen gaan, kan vaak zijn nut hebben. Althans het hoeven niet exclusief alleen maar de ouders van de schoolgaanden te zijn. Uiteindelijk is het een samenlevingskring, een leefgemeenschap, die rondom de school staat. Die het vertrouwen genieten in deze kring vormen het bestuur. Zij zijn dikwijls ook nazaten van families die weet ik wat geofferd hebben voor dit onderwijs. In het nageslacht leeft de nagedachtenis, die vandaag effectief tot zegen kan strekken. Zulke dingen zeggen echter niks tegenwoordig.

Horizontalisme elimineert niet slechts de grote verticaal van de relatie met de hernelse Vader, maar even slecht de lijn van de geslachten, de lijn van historie en rechte traditie. Zo gaat het dikwijls met particulier initiatief. Op diverse terreinen. Er zijn er die geld en goed investeren, die liefde en krachten beschikbaar stellen en dat alles met vele risico's. Is het gelukt dan willen ineens vele anderen graag meedoen. Wanneer de gevarenzone en het offergebied zijn gepasseerd. Dank is er niet bij, enkel zijn het rechten, die eensklaps moeten gelden. Ook in dit opzicht blijkt: Men weet niet wie het naar zich nemen zal.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen