Bij het afscheid van ds. W. L. Tukker als voorzitter

Nu uw besluit het Hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond te verlaten is gerealiseerd, dominee Tukker, is een enkel woord ten afscheid op zijn plaats.

Wij weten, dat het u heel wat heeft gekost zich van dit werk te gaan terugtrekken, maar u meende, dat het, om redenen van gezondheid en leeftijd, zo het beste was. En toen de aandrang vanuit het Hoofdbestuur toch nog wat aan te blijven geen effect had, hebben wij ons bij uw beslissing neergelegd.

U laat in onze gelederen een lege plaats na. Sinds 1951 maakte u van het Hoofdbestuur deel uit, waarvan de laatste ongeveer acht jaar als voorzitter.

Sterk zijn wij getroffen door uw grote liefde voor de kerk. Uw werk in en voor de Bond was daaraan ondergeschikt. Hoe vaak heeft u erop gewezen, dat onze arbeid de kerk behoort te dienen. Wie zó in de kerk staat, is geen partijman. Dit voluit kerkelijk standpunt van u heeft men, tot uw verdriet, niet altijd begrepen, maar u heeft er steeds aan vastgehouden. De kerk was en is u lief, omdat wij door haar bemiddeling zo veel van onze God ontvangen mogen. Het woord van Calvijn, dat men God niet tot zijn Vader kan hebben, als men de kerk niet tot zijn moeder heeft, zou ook een uitspraak van u kunnen zijn. Want zó heeft u het beleefd en voorgeleefd en daardoor reikte uw stem veel verder dan de eigen kring alleen. Aan de kerk hebben wij het Woord te danken, de heilige sacramenten, de ambtelijke dienst, die de Heere wil gebruiken tot het werken en versterken van het geloof.

De kerk, niet zo zeer om wat zij in zichzelf is, als wel om hetgeen zij vanwege Gods beloften in Christus en de inwoning van de Heilige Geest is, heeft de liefde van uw hart. Dat hebben wij goed verstaan.

Wij zijn de Heere dankbaar, dat Hij u zo vele jaren in ons midden gaf, en dat u door goed gerucht en kwaad gerucht in deze kerkelijke weg is voort gegaan. Deze weg, de kerk steeds weer herinnerend aan haar leer, aan haar aan het Goddelijk Woord ontleende belijdenis, zal de Bond hebben te vervolgen, in het verlangen onder het beding van Gods zegen de hele kerk ten baat te zijn.

In uw leven, maar ook voor het Hoofdbestuur is een fase afgesloten nu u is teruggetreden. Wij zullen u zeer missen, want u was in ons midden als een vader, een aartsvader welhaast. U genoot vertrouwen en gezag.

Moge onze God met de Zon der gerechtigheid uw levensavond blijven verlichten en u met Zijn genade en vertroostingen nabij zijn!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen