In memoriam

Een schok van diepe ontroering ging er op vrijdag 30 juni jl. door de harten van velen, die deze begenadigde prediker kenden. Ds. H. Stolk uit Scheveningen is overleden! De dagen daarna werd het bericht bekend, niet alleen in Scheveningen, waarbij 33 1/2 jaar bedienaar van het Goddelijk Woord was, maar ook in de vele gemeenten, waar in hij na zijn emeritaat op 1 mei 1966 nog het Woord Gods verkondigde. In deze tijd verleende hij ook bijstand in het pastoraat in de hervormde gemeenten van Gouda, Oud Beijerland en Bleskensgraaf. Tevens deed men in de hervormde evangelisatie te Scheveningen - die tot groot verdriet van hem wel moest ontstaan - steeds nog gaarne een beroep op hem.

Allereerst is zijn heengaan een groot verlies voor zijn kinderen, die binnen een halfjaar nu niet alleen hun moeder, maar ook hun vader moeten missen. Ons medeleven gaat naar hen uit. Moge de Heere hen nabij zijn in hun groot verdriet. Hun ouders hebben hun de weg gewezen om de 'enige troost voor het leven en voor het sterven' (H. C. vr. en antw. 1) te zoeken en te vinden. Wat een grote en dankbare herinnering!

Ds. Stolk werd geboren in Gorkum, woonde een groot deel van zijn jeugd in Geertruidenberg, later in Utrecht. Hier bezocht hij de HBS en het gymnasium. Hij werd student theologie. Studeerde in Utrecht en in Leiden. In 1925 werd hij predikant te Vierpolders bij Den Briel. In 1927 ging hij naar Goutum bij Leeuwarden, in 1931 naar Rotterdam-Chariois, gevolgd door Scheveningen in 1932. Hier bleef hij ondanks vele beroepen. In de oorlogsjaren woonde hij in Rijssen (Ov.), waar hij mét heel zijn Scheveningse gemeente was geëvacueerd. De gemeente, over bijna geheel deze provincie verspreid werd door hem geestelijk verzorgd. In 1950 vierde hij zijn 25-jarig ambtsjubileum in Scheveningen, met een gedachtenispreek in de Oude Kerk, en in 1975 herdacht hij met zijn eerste gemeente, aldaar zijn 50-jarige bediening. Meerdere publicaties van zijn hand zagen het licht.

We noemde de heengegane een begenadigde prediker. Dit was hij bovenal, omdat de Heere door de genadige werking van Zijn Heilige Geest, hét Woord bij hem werkelijk het Woord deed worden: Zelf spreekt hij daarvan in zijn gedachtenisrede op 23 april 1950 (in druk verschenen) Hij schrijft: - ik ging theologie studeren! Maar welke? De philosifie heeft de overhand. De wereld trekt met haar kunst en wijsheid en wetenschap. De gehoorzalen van de wijsbegeerte boeien mij met demonische kracht - en ongemerkt kom ik al verder van het bijbels geloof af. - Wat heeft God een geduld met mij gehad! Daar zal ik Hem eeuwig om prijzen! - De onvrede werd steeds groter in zijn hart. Hij schrijft: - ik kon het nergens meer vinden. - Maar spoedig gaf God het antwoord. Bij een gemeentelid krijgt hij het boekje van H. F. Kohlbrugge, 'aantekeningen bij de catechismus', in de hand. Hij schrijft: - mijn schrijvers waren Spinoza, Hegel, Schopenhauer, v., Hartmann, Bolland, Goethe, enz'.

Maar Kohlbrugge, wat had deze ouderwetse theoloog te zeggen? Precies het tegenovergestelde Ik wist niet, wilde niet weten, dat de hele wereld voor God verdoemelijk en verloren ligt. Maar toen sloeg ik dit boekje open, en daar las ik: - wat is eigenlijk uw zonde? antw. niet alleen uw zondige hartstochten, maar ook al het bedenken en streven van uw verstand, daar u altijd alles anders wil dan God, en alles, wat Hij wil verkeerd uitlegt: alles wat Hij goed en recht gemaakt heeft, bederft. - En als Kohlbrugge dan schrijft over zijn enige troost, die hij heeft in het Woord van God: het bloed van Jezus Christus, Gods Zoon, reinigt van alle zonde, dan schrijft de thans overledene: Toen zag ik het kruis. Het was of de bliksem was ingeslagen, en er een aardbeving had plaatsgevonden. God had tot mij gesproken.

En al mijn zekerheden wankelden. - Want niet de God van het wijsgerig begrip, niet de wereldgeest, maar de levende God, de Waarachtige, de God van Abraham, Isaak en Jacob, de God der Openbaring had het Woord tot mij gericht. Het kruis tevoren een ergernis en dwaasheid, was mij geworden tot kracht en wijsheid van God. Genade had getriumfeerd. Vanuit deze levenservaring heeft hij de gemeente met de diepste overtuiging van zijn hart voorgehouden: 'God rechtvaardigt goddelozen'. Vandaar een begenadigde bedienaar van het Goddelijke Woord.

Zijn nagedachtenis zij ter zegening.

T. van Delen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen