De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Evangelisatie en Zending in België

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Evangelisatie en Zending in België

(1)

8 minuten leestijd

De Belgische Evangelische Zending

De stichter hiervan was Ralph Norton, geboren in de Verenigde Staten. Hij werd - zo is zijn getuigenis - bekeerd op 19-jarige leeftijd en kreeg zijn opleiding aan het bekende Moody Instituut in Chicago. In 1902 huwde hij met Edith Fox. In 1914 brak de eerste wereldoorlog uit en richtte hij in Londen een foyer op om belgische militairen op te vangen. Hij en zijn medewerkers deelden evangeliën uit op straat en later in de loopgraven aan het front. Het grootste deel van België werd bezet gebied; slechts een smalle strook achter de frontlijn in het uiterste westen bij de zee bleef vrij. Al deze arbeid onder de soldaten droeg naar zijn getuigenis rijke vrucht en in 1919 werd een franse bijbelschool gesticht, gevolgd door een vlaamse afdeling in 1922.

U kunt over dit alles uitvoerig lezen in het verhaal van de journalist Rik Valkenburg, in zijn boek 'België, kent u het zo?  een uitgave van het Goede Boek in Turnhout, waaruit wij het een en ander willen citeren.

De Belgisch Evangelische Zending is altijd een geloofszending geweest, maar men adviseert wel een minimum salaris uit te keren. In 1962 werd de Bond van Vrij-Evangelische gemeenten opgericht, toen een aantal evangelisatieposten rijp waren voor zelfstandigheid. Er zijn ecliter ook een aantal vrije gemeenten, die niet bij de Bond zijn aangesloten.

Het doel van de B.E.Z. is intussen duidelijk gericht op de evangelisatie en het stichten van nieuwe gemeenten. Zij heeft een geloofsbelijdenis van 11 artikelen, waarvan art. 4 luidt: 'Ik geloof dat de ganse Bijbel (de 66 boeken van het Oude en Nieuwe Testament) is voortgekomen uit en geïnspireerd door God en aldus een onfeilbare openbaring is, die de enige regel is voor het geloof en het leven.

De meeste gemeenten kennen de praktijk van de volwassendoop op belijdenis. Toch maakt men daarvan geen hoofdzaak, indachtig Paulus woord: Want Christus heeft mij niet gezonden om te dopen, maar om het evangelie te verkondigen.' 1 Corinthe 1 : 17.

Centrum?

België neemt een strategisch centrum in in Europa heeft iemand gezegd. De Rooms Katholieke kerk is op de terugtocht en kent een grote afval; de midden-klasse, aldus de direkteur van de B.E.Z., ds. Russel-Jones zoekt een christelijk alternatief. Anders gaan ze over naar het materialisme. Wat een geweldige uitdaging voor de protestantse kerken! Zij zien zich vooreen ontzaglijke taak geplaatst, zoals bijvoorbeeld de kleine gemeenten in de grote steden.

Zeer interessant is dan ook de arbeid van ds. Lukasse, die in 1972 met evangelisatie-teams startte met het oog op de stichting van nieuwe gemeenten. In de Bijbel zien wij het teamwork van Paulus, Silas en Timotheus. Een team functioneert volgens Johannes 13 : 34 en 35 als een kleine cel van liefde. In de prediking van de vrij-evangelische gemeenten neemt het offer van Christus een grote plaats in. Wat in het interview met ds. Lukasse opvalt zijn zijn uitspraken over de relatie tussen de B.E.Z. en de belijdenis: We citeren die heel weinig, omdat we in de situatie waarin we in België zijn, heel voorzichtig willen zijn met allerlei menselijke geschriften.... Wij voelen ons net als de reformatoren teruggeworpen op alleen het Woord van God, omdat dat uiteindelijk alleen het laatste gezag heeft.', (pg. 58). De reformatoren hebben echter - zo willen wij daar tegenover zeggen - hun eigen belijdenisgeschriften opgesteld naast de bijbel om verantwoording af te leggen van hun geloofsinzichten.

Een kenmerk van de vrij-evangelische gemeentenis ook het sterk leven vanuit de eschatologische verwachting. De Maranathaboodschap maakt deel uit van de volle raad Gods, die gepredikt moet worden!

Evangelisch

In een ander interview, n.l. met ds. A. Kleijne valt het gebruik op van de term 'evangelisch', in plaats van het woord 'protestants'. Dit laatste woord heeft vaak een negatieve klank, daarom spreekt men liever over 'evangelische christenen' met de duidelijke bijbetekenis van 'bijbelgetrouw'. Dit is een ontwikkeling die zich ook in Nederland voordoet, waar men vandaag heel wat 'evangelische organisaties' aantreft. Het getuigenis van mevrouw Veenstra, nauw verbonden met de school van de bijbel in Genk valt op: 'Ik vond dat de B.E.Z. directer aandrong op persoonlijk geloof in de Here Jezus dan ik gewend was in de Gereformeerde kerk.', pg. 81. Men legt een sterke nadruk op de uitnodiging om tot Jezus te komen en Hem aan te nemen als persoonlijke Verlosser.

Mej. O. Dale houdt zich bezig met schriftelijke bijbelcursussen. Interessant is wat zij opmerkt op pg. 96: 'Ik vind het noodzakelijk, dat men naast de kennis van het evangelie ook kennis neemt van diverse leerstellingen. Het is een bezwaar naar mijn mening, dat men hier in België bijna overal hetzelfde antwoord op geeft. Graaft men namelijk theologisch wat dieper, dan is men meest niet in staat uitleg te geven.' Hier zien wij een wat ander geluid dan bij ds. Lukasse, namelijk een duidelijk pleidooi voor het kennis nemen van een stuk geloofsleer. Daarbij zouden de verschillende belijdenisgeschriften van de Reformatie, waarmee de calvinistische kerken sinds lang vertrouwd zijn, een uitstekende dienst kunnen bewijzen. Wij denken met name aan de nieuwe herziene uitgave van de belijdenis van de Nederlandse Hervormde Kerk, die goed leesbaar is voor de mensen van deze tijd.

Rasechte Vlamingen

Het is goed ook belgische stemmen te beluisteren van rasechte Vlamingen zoals de heer Olaerts van St. Truiden: 'Na 20 eeuwen christendom wordt door buitenlanders nog steeds de grootste inspanning geleverd op het gebied van evangelisatie in ons land. Het is een duidelijk bewijs, dat de vlaamse evangelische kerk nog onmondig is, geen eigen kweek kent en hoofdzakelijk afgestemd is op amerikaanse of hollandse import... De oorzaak van dit falen ligt waarschijnlijk in de eigen aard en mentaliteit van de belg... De zaaier moet weten, dat vooraleer hij Gods Woord uitdraagt heel wat vooroordelen bij de vlaming als onkruid moeten gewied worden... Over het algemeen is de Vlaming teleurgesteld in zijn geloof (R.K.) maar dat is nog geen reden voor hem om te breken met zijn kerk. Van het moment, dat hij gedoopt is is hij lid van de kerk en weet hij zich opgenomen in de gemeenschap der heiligen, de vergiffenis der zonden, de verrijzenis van het vlees, het eeuwig leven, amen. Zelfs al zien ze hem niet meer terug voor zijn begrafenis... De Belg en zekerde vlaming voelt zich nog met de navelstreng aan zijn moederkerk verbonden, waardoor het rijke Roomse genadeleven tot hem komt. Hij is Roomskatholiek zoals hij belg is. Hij is erin geboren, hij was al christen voor hij het zelf wist...' (pg. 116 e.v.). Tot slot zegt Jan Olaerts: 'De toestand in de Roomse kerk in ons land is van dien aard, dat een wedergeboren mens die een nieuw leven met Jezus gaat aanvangen nooit aan deze 'kraaminrichting' mag toevertrouwd worden en beter is het onmiddellijk de navelstreng door te knippen en hem de kans te geven zelfstandig een geloofsleven te laten ontwikkelen in een beschermde 'couveuse-afdeling', namelijk de gemeente, waar de nieuwe christen alle nodige zorg, aandacht en voeding krijgt, dan dat hij verkommert door ondervoeding, omdat hij in de Roomse kerk geen bijbels onderricht krijgt.' (pg. 118). Dat laatste is vanzelfsprekend van zeer groot belang! De evangelische gemeenten in dit land staan dan ook in toenemende mate voor de taak om hun nieuwe leden met een roomse achtergrond op te voeden en te onderrichten in de evangeli­sche waarheid en geloofsleer waarbij de Nederlandse Geloofsbelijdenis en Heidelbergse Catechismus als rijke erfenis van het verleden ook in onze tijd belangrijke bronnen zijn, waaruit men tot dit doel kan putten.

Verdeeldheid?

Gaat de protestantse verdeeldheid van Nederland ook overwaaien naar België? Het lijkt daar wel op. In Genk zijn al een vijftal protestantse gemeenten en groepen. De Christelijk Gereformeerde kerk is begonnen met haar arbeid in Antwerpen-Borgerhout, die inmiddels werd uitgebreid naar de grote randgemeente Deurne, waar een kerkzaal en winkel werden geopend. Vanuit de gemeente Zaamslag in Zeeuws Vlaanderen gaat men nu werken in Oost-Vlaanderen. De Vrijgemaakte Gereformeerde Kerken hebben België ook als zendingsveld ontdekt en gaan op de evangelisatietour vanuit hun gemeente in Axel. De Gereformeerde gemeenten stichtten reeds in 1962 een evangelisatiepost in de randgemeente Merksem ten noorden van Antwerpen. Allemaal kerken die de Gereformeerde belijdenis liefhebben en toch gescheiden optrekken.

Als christen leven

Protestanten en Rooms Katholieken ondervinden, dat het vandaag moeilijk is om als christen in een welvaartsstaat te leven. Daarvan ziet men in België ook overduidelijk de tekenen. Om maar een ding te noemen: Nog nooit werden er zoveel auto's verkocht als de laatste tijd en dat ondanks de energiekrisis. De auto is in dit land koning; waar maar een stuk grond vrijkomt, wordt dit gebruikt als parkeerplaats. De beide Scheldetunnels kunnen het verkeer op piekdagen nauwelijks verwerken, zodat binnen afzienbare tijd een derde oeververbinding gerealiseerd zal worden.

Opmerkelijk zijn de uitlatingen van de R.K. professor Lamberigts over de vastentijd: ' Deze dreigt op het ogenblik de grootste feesttijd van het jaar te worden, tegenwoordig is er over de gehele vastenperiode wel ergens op zondag een carnavalsviering.' (aldus Rik Valkenburg op pg. 174). De Rooms Katholieken kennen wel hun vastenakties en campagnes voor humane doeleinden zoals 'geluk voor allen' of 'broederlijk delen'. Dit is op zichzélf prachtig, maar heeft weinig te maken met het gedenken van het lijden en sterven van onze Heere Jezus Christus, zoals dat in de lijdenstijd voor de protestanten centraal staat. Protestanten, die actief evangeliseren, worden gemakkelijk als tweedrachtszaaiers beschouwd. Men heeft respect voor dominees die volgens de Oecumene willen leven, wat vandaag overal, ook in België, in de lucht zit. Onder de predikanten zijn er heel wat die geen enkel bezwaar hebben tegen gemeenschappelijke eucharistie-vieringen met roomskatholieke parochies, terwijl men heel goed kan weten, dat deze vanuit Rome worden verboden !

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 1978

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's

Evangelisatie en Zending in België

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 1978

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's