Gefeliciteerd met de Paus?

Dat de Rooms Katholieke Kerk een wereldkerk is is opnieuw overduidelijk gebleken. Welke kerk ter wereld staat ooit zo in het middelpunt van de belangstelling als de R.K. Kerk in de afgelopen weken? Een paus ging en een paus kwam en de hele wereld heeft het gehoord, gezien, geweten. Er was geen krant of ander communicatiemiddel of er werd brede aandacht aan geschonken, met name ook aan de nieuw gekozen paus. Zelfs de 'fonkellichtjes' in zijn ogen kregen aandacht. En ieder moest er direkt een mening over hebben. De man is gewogen en te licht, te zwaar, te progressief, te conservatief, te ruim, te eng. te links, te rechts bevonden of-wat in hoofdzaak het geval was - een goede man van het midden genoemd.

Ook de protestantse kerkelijke wereld heeft gereageerd. Nu kan ik mij voorstellen dat, wanneer de eerste man van een wereldkerk als de R.K. Kerk zo allerwegen in het nieuws is, de kerken ook van de partij zijn. Tenslotte is de invloed, die een paus heeft, niet te onderschatten. Maar de wijze waarop protestantse kerken zich ermee bezig houden roept intussen grote vragen op. De moderamina van de Gereformeerde Kerken en van de Hervormde Kerk voelden zich geroepen een officiële feli­ citatie uit te brengen toen de nieuwe paus gekozen was. Wat onze kerk betreft, de synodepraeses en de loco-scriba schreven in een brief aan de Nederlandse bisschoppenconferentie, dat ze met vreugde kennis namen van de snelle verkiezing van kardinaal Luciano. 'Wij wensen uw kerk geluk met het feit dat u in hem een nieuwe leider ontvangen hebt'. 'Met open verwachting zien wij uit naar een waardige vervulling van zijn pontificaat. In onze gebeden dragen wij de nieuwe paus en uw kerkgemeenschap op. In het bijzonder bidden wij dat onder dit pontificaat de relatie tussen de kerken zich zal verdiepen, dat de gelovigen zich bemoedigd weten in hun geloof, dat het oog van allen gericht mag zijn op Jezus als leidsman en voleinder des geloofs, dat wij allen van Hem uit licht mogen ontvangen in de vragen van kerk en wereld.

Al zie ik niet over het hoofd, dat in deze felicitatie geschreven wordt over Jezus als leidsman en voleinder des geloofs, zo'n felicitatie overschrijdt toch de grens van mijn begrip. In feite feliciteert het moderamen de R.K. Kerk immers met het feit, dat Christus weer een stedehouder op aarde heeft. In al deze oecumenische vriendelijkheid wordt eenvoudigweg het pausschap als zodanig buiten de discussie gehouden. Prof. dr. D. Nauta heeft terecht in het Centraal Weekblad gesteld, dat kerkelijke handelingen als die van zulk een felicitatie onderscheiden dienen te worden van burgerlijke plichtplegingen. Hij stelt eveneens terecht de vraag of de kerken aan de moderamina wel een bevoegdheid hiertoe hebben toegekend. Hij stelt dat dit trouwens bij zijn weten nu voor het eerst in de geschiedenis in zijn kerk gebeurd is. Felicitaties uitbrengen bij de keuze Van een nieuwe paus betekent 'hem zonder reserve erkennen in al zijn hoedanigheden en pretenties'. Zolang wij prijs willen stellen op de naam Gereformeerde Kerken - zegt Nauta - is een felicitatie als de onderhavige onverantwoord.

Bedenkend dat Hervormd en Gereformeerd hetzelfde betekenen zeg ik - dit prof. Nauta voor onze kerk na. Een felicitatie als deze was vanuit reformatorisch oogpunt onaanvaardbaar.

Me dunkt, dat de bisschopen hier in Nederland te feliciteren zouden zijn als deze paus de paus afschafte. Dat zou meer gereformeerd en dus hervormd zijn dan de zoetsappige oecumenische schouderklopjes waarbij de paus de paus gelaten wordt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen