De betekenis van het gezin (1)

Leven in onze tijd is moeilijk, dat zal geen mens willen ontkennen. Er is veel dat ons vreugde schenkt, waar we van genieten mo-, gen. Maar er is ook zo ontzettend veel dat ons bedreigt en ons geluk verstoort. Naar voorbeelden behoeven we niet te zoeken; ze zijn er te over: in het wereldgebeuren, in ons land, in de steden en de dorpen en in de gezinnen. Er is geen relatie te bedenken die niet onderhevig is aan kritiek, ook niet de verhouding tussen man en vrouw binnen het huwelijk, die toch wel de meest persoonlijke binding is die men zich tussen mensen kan voorstellen. Aan elk gezag wordt getornd met inbegrip van het gezag van ouders over hun kinderen.

Het leven is moeilijk in onze samenleving. Men moet standpunten innemen en beslissen: meedoen of niet. Jongelui op school, op hun werk, op verenigingen komen in aanraking met vraagstukken als abortus, druggebruik, homoseksualiteit en feminisme. Er worden meningen gegeven, maar ook gevraagd. Zo lazen we onlangs iji dit blad, dat op een examen gevraagd werd het gezin èn de commune te vergelijken en van beide voor-en nadelen te noemen. Wat moeten we met al deze problemen?

We leven in een moeilijke tijd, waarin zekerheden wankelen en wegvallen. Veel mensen kunnen zich nauwelijks handhaven in hun dagelijks bestaan en gaan op zoek naar innerlijke rust en vrede. Zij proberen die te vinden in Indische filosofieën zoals yoga, in zelfconfrontatie met behulp van daarvoor ontworpen groepstrainingen of in transcendente meditatie, om maar een paar stromingen te noemen. Er zijn volop mogelijkheden, zo schijnt het, om de zo fel begeerde innerlijke vrede deelachtig te worden. Maar de resultaten vallen tegen. In plaats van vrede, van harmonie, worden spanningen en emotionele moeilijkheden ervaren, die de onrust nog vergroten en soms tot psychische stoornissen leiden. Een levenshouding, die maakt, dat men opgewassen is tegen de moeilijkheden van het dagelijks bestaan, leert men er niet.

Sommigen gaan de problemen uit de weg door het gebruik van alcohol, van drugs en van tabletten zoals librium en valium. Men schept zo voor zichzelf een schijnwereld waarin de moeilijkheden minder groot lijken te zijn. Maar zo gauw de verdoving uitgewerkt is, komen ze weer levensgroot terug. Het is een manier om verdriet, zorgen of spanningen tijdelijk op te heffen, maar het geeft geen blijvende oplossing.

Gevoel

Anderen zoeken het bij religieuze bewegingen, waar de naam van Jezus genoemd wordt. Zij lachen en zingen over de levensproblemen heen. Zij maken de godsdienst ondergeschikt g aan de gevoelsbeleving. Het accent ligt op de vreugde, de blijdschap. De mens staat centraal en het geloof wordt een middel om bij hem bepaalde gevoelens en emoties op te roepen. Maar het verband tussen geloof en levensgeluk is niet zo eenvoudig en direct als zij het doen voorkomen. Het is immers zoals de Pre-, diker zegt: 'enerlei lot wedervaart de rechtvaardige en de goddeloze'. Dus ook de rechtvaardige blijven de moeilijkheden niet bespaard. Al is het wel zo dat hij er niet aan ten onder zal gaan, hij kan het er moeilijk genoeg mee hebben. Bovendien heeft een mens, ook een bekeerd mens, met zijn zondige natuur te maken. Paulus zegt daarover: 'het goede dat ik wil, doe ik niet, maar het kwade, dat ik niet wil dat doe ik'. Hij roept dan ook uit: 'Ik ellendig mens, wie zal mij verlossen uit het lichaam dezes doods? ' omdat hij wordt gekweld door de tegenstelling die er bestaat tussen degene die hij behoort te zijn voor God en zijn werkelijke leven.

Verstoorde verhouding

In het paradijs was er de volkomen blijdschap, de volkomen vreugde van de mens in zijn gemeenschap met Göd. Alles was goed en heerlijk: de verhouding van Adam en Eva tot God en hun verhouding tot elkaar. Toen kwam de zondeval en daarmee kwamen ook de moeilijkheden voor Adam en Eva en het hele menselijk geslacht. De gemeenschap met God werd verbroken en hun onderlinge relatie verstoord. Dit was het einde van het volmaakte geluk van de mens op aarde en het begin van alle moeite en zorg. Het aardrijk zij om uwentwil vervloekt. Sindsdien is het leven moeilijk geweest. Maar God heeft niet alleen een vloek uitgesproken, ook een belofte: dat er Eén zal komen die machtiger is dan de duivel en Die de overwinning behalen zal. Dat is onze Heere Jezus Christus, die ons van God tot wijsheid, rechtvaardigheid, heiligmaking en tot volkomen verlossing geschonken is. De Heere Jezus is gekomen. Hij heeft het heilswerk volbracht. Eens zal het paradijs er weer zijn, het door Christus herwonnen paradijs. Zover is het echter nog niet. Maar de Heere Jezus heeft de mens bij Zijn Hemelvaart niet zonder meer achtergelaten in een leven vol moeite en strijd. Hij heeft Zijn vrede gegeven. Vrede laat Ik u, Mijnen vrede geef Ik u: niet elijkerwijs de wereld hem geeft, geef Ik hem u. Geen vrede die men probeert te bereiken door middel van verdoving of door middel van het denken of door het bewustzijn uit te schakelen. Het is geen vrede die uit de mens komt, door zijn eigen toedoen, maar een vrede van God gegeven, die alle verstand te boven gaat. Een vrede die een mens niet kan begrijpen, niet kan beredeneren, laat staan bij zichzelf te wfteg brengen. Daarbij beloofde Jezus ook Zijn Vader te bidden de Heilige Geest te zenden. De Geest der Waarheid, die Gods kinderen zal bijstaan en hen alles zal leren wat ze nodig hebben voor dit tijdelijke en voor het eeuwige leven. De Heilige Geest opent het Woord van God en geeft er geloofshouvast aan en in dat Woord kan men alles vinden om zich te weer te stellen tegen datgene wat van uit de wereld op de mens afkomt. God en Zijn Woord zijn vaste punten in het bestaan. God is van eeuwigheid tot eeuwigheid dezelfde en het Woord des Heeren blijft in der eeuwigheid. Diegenen, die door een waarachtig geloof aan Christus toebehoren staan sterk ook in deze moeilijke tijd. De Bijbel is hun leidraad. Zij leren daaruit Gods geboden en inzettingen, waaraan men de normen van de samenleving kan toetsen. Niet de maatschappij bepaalt wat goed of verkeerd is, wat wel of niet toelaatbaar is, maar Gods Woord. Ook worden ze daarin vermaand niet aan de wereld gelijkvormig te worden, dus niet maar mee te lopen, maar te zoeken naar Gods wil.

Geestelijke weerbaarheid

Te zoeken naar een christelijke levensstijl, een eigen manier van leven, die duidelijk maakt dat ze wel in de wereld zijn maar niet van de wereld. Metzo'n levensbeschouwing zijn ook de kinderen, de jongelui gebaat; sterker nog ze kunnen er niet buiten. De verleidingen zijn vaak zo groot dat er veel geestelijke kracht voor nodig is om ze te weerstaan. Paulus schrijft daarover aan de Efeziërs: 'Voorts mijne broeders, wordt krachtig in de Heere en in de sterkte Zijner macht. Doet aan de gehele wapenrusting Gods, opdat gij kunt staan tegen de listige omleidingen des duivels'. Tot die wapenrusting behoort onder meer 'het schild des geloofs, , met hetwelk gij al de vurige pijlen des bozen zult kunnen uitblussen.

Aan ouders is de taak hun kinderen op deze dingen te wijzen, hen er in voor te gaan en er hen van jongs af aan bij op te voeden. Opvoeden is niet alleen kleden en te eten geven; het is ook niet alleen het kind kennis en vaardigheden bijbrengen zodat het straks zijn plaats in de maatschappij kan innemen. Het houdt ook in dat men het kind moet wijzen op de zin en het doel van zijn bestaan en op het leven na dit leven. Ouders kunnen hun kinderen niet bekeren, niet tot het geloof brengen, datishet werk van de Heilige Geest. Maar zij kunnen wel voor hun kinderen bidden en hen de weg wijzen. Dat kan door de Bijbel een centrale plaats te geven in het gezin. Er dagelijks uit te lezen, niet als vorm of als traditie maar omdat het een bron is waaruit men alles putten kan wat men nodig heeft voor dit tijdelijke en het eeuwige leven. Met kleine kinderen kan men het beste een kinderbijbel gebruiken, die afgestemd is op het ontwikkelingsniveau van het kind. Maar men moet het doel niet uit het oog verliezen, het gaat erom te komen tot het lezen van de Bijbel. Want door Zijn Woord heeft God zich aan ons willen openbaren. De Heilige Geest is er voor nodig om het Woord te openen en het Woord toe te passen, zodat men er wat aan heeft, er rekening mee houdt in de dagelijkse praktijk van het leven. Daarom

moet er steeds weer zijn het gebed om de werking van de Heilige Geest.

Gebed

Naast het bijbellezen neemt het gebed een belangrijke plaats in in het christelijke gezin, zowel het gemeenschappelijke als het persoonlijke gebed. Het is een nauw contact tussen God en mensen; een vertrouwensrelatie, die van Gods kant nooit verbroken wordt. Dat is wat zo veel mensen nodig hebben in deze tijd: iemand op wie ze aan kunnen, iemand die niet tegenvalt, iemand die het diepste verdriet en de diepste eenzaamheid met hen delen wil. Zo iemand wil God zijn: 'Ik zal u niet begeven en Ik zal u niet verlaten'. Met deze God nu mag de mens in verbinding staan door het gebed. Maar eerst moet hef duidelijk zijn in welke verhouding God en mens staan. God is groot en hoog verheven. Men moet eerbied voor Hem hebben en diep ontzag. God is de Schepper, de mens Zijn maaksel. Deze verhouding moet ook in het gebed tot uitdrukking komen. De mensen zijn voor al hun geestelijke en lichamelijke behoeften van Hem afhankelijk , óók voor het welzijn van hun gezin. Maar bidden is niet alleen vragen. Bidden is ook Zijn Naam verheerlijken en Hem danken voor al de zegeningen die Hij schenkt. In het gebed moet ook telkens weer vergeving gevraagd worden voor de zonden en om een nieuw hart dat de Heere Jezus lief heeft. Ook de vreugden en de zorgen van het gezin mogen, in een gemeenschappelijk gebed, voor God gebracht worden. God verhoort het gebed, dat heeft Hij beloofd. Dat betekent niet dat een mens altijd krijgt wat hij vraagt. Ook Paulus niet, die tot driemaal toe de Heere gebeden heeft om de doorn uit zijn vlees weg te nemen. Dat gebeurt niet, maar hij krijgt het woord van de Heere: Mijn genade is u genoeg. En dat is bewaarheid in zijn leven.

Samenkomen

Bij de christelijke levensstijl behoren niet alleen het bijbellezen en het gebed, in de huiselijke kring en persoonlijk, maar ook het met andere gelovigen samenkomen in Gods huis. God zelf heeft de kerk geplant en zoekt de gemeente daar op met Zijn Woord. De Heilige Geest wil de prediking van het Woord gebruiken om tot geloof te brengen. Ouders horen hun kinderen er met nadruk op te wijzen dat ze gebruik moeten maken van de gelegenheid die geboden wordt om te horen van het Licht der wereld: Jezus Christus. Om te horen van de zonde die de oorzaak is van alle onrust en onvrede, maar ook van de genade door het verzoenend lijden en sterven van de Heere Jezus Christus. Daardoor is er de enige troost, het enige houvast, de enige steun beide in leven en sterven.

Wat onze jongelui nodig hebben is een gedegen kennis van de Bijbel en de belijdenisgeschriften. Om te weten wie zij zijn, om te weten wie God is én om te weten wat God van hen vraagt. De Bijbel wil een richtsnoer voor hun handelen zijn, zodat ze weten wat ze moeten doen en wat ze behoren te laten. Dan kunnen ze ook een mening geven over bepaalde zaken, die gefundeerd is in Gods Woord. Het is daarom van groot belang dat de catec"hisatie trouw bezocht wordt. Het is van onschatbare waarde samen bezig te zijn met de Bijbel ook op de jeugdvereniging. Men dient er voor te waken dat het gezelligheidselement daar niet de overhand krijgt. Het is vanzelfsprekend goed dat jongelui uit christelijke gezinnen met elkaar ontspanning zoeken, maar dat moet niet gaan ten koste van de Bijbel-en beginselstudie.

Ook de christelijke school zou genoemd moeten worden als instituut waar kinderen een christelijke levenshouding, gefundeerd op bijbelse normen, voorgeleefd en geleerd wordt. Men moet echter zeer kritisch zijn op dit punt. Het is ouders aan te raden zich goed op de hoogte te stellen hoe de christelijke beginselen op de school in praktijk gebracht worden. Helaas komt het voor dat de school, ook de school die christelijke school heet, meer afbreekt dan opbouwt.

Op de vraag wat we aan moeten met alle problemen, die in deze tijd op ons afkomen is maar één antwoord: we moeten er mee komen tot de Heere God. Indien iemand van u wijsheid ontbreekt, dat hij ze van God begere. Die een iegelijk mildelijk geeft en niet verwijt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen