In memoriam ds. F. J. Sinke

Ds. Frits Jacobus Sinke is niet meer. In de vroege morgen van woensdag 20 september werd hij door de Heere van leven en dood uit dit leven opgeroepen, nadat hij op de vijfde van deze maand 70 jaar was geworden.

De laatste jaren van zijn leven zijn niet de gemakkelijkste geweest. Al langere tijd liet zijn gezonheid te wensen over en werden de lichamelijke vermogens minder. Vooral de laatste maanden waren zwaar. Steeds meer lichaamsfuncties lieten het afweten, zodat opname in een Revalidatiecentrum noodzakelijk was.

Toch zei mevrouw Sinke zaterdag bij de begrafenis tegen me, dat de laatste tijd ondanks alle moeite en zorg toch een fijne tijd was geweest. Want, 'hoewel de uitwendige mens verdorven werd, werd de inwendige vernieuwd van dag tot dag' (2 Cor. 4 : 16). Nadat er in het begin een korte tijd van aanvechting was, brak de volle zekerheid des geloofs zich baan, een uitweg vindend in een vrijmoedig getuigen van de hoop, die in hem was, de hoop op de vergeving der zonden en het eeuwige leven. 'Dan ga ik op tot Gods altaren’.

Frits Jacobus Sinke werd geboren en getogen in Delft en ging na het behalen van zijn gymnasiumdiploma theologie studeren in Leiden. Zijn eerste gemeente was Langerak bez. de Lek, waar hij op oe maart 1939 werd bevestigd. In 1942 volgden Meteren en Est. Hier werden de zwaarste jaren van de oorlog doorgebracht en zette hij zich in, niet alleen voor zijn gemeente, maar ook voor alle anderen, die hulp nodig hadden. O.a. hielp hij verschillende Joden onderduiken om aan wegvoering te ontkomen. (Het was een ontroerend moment toen bij de begrafenis één van hen sprak: 'Het is aan jou te danken, dat wij hier kunnen zijn om afscheid te nemen. Zonder jou zouden wij er niet meer zijn geweest'). Na de oorlog leidde de weg van het gezin Sinke naar Stavenisse (1947), Heteren (1948), Ridderkerk (1956) en ten slotte naar Besoijen (1969), waar het emeritaat werd verkregen op 10 september 1973.

Zoals uit het bovenstaande overzicht blijkt, diende ds. Sinke het langst de gemeente Ridderkerk en daarvan dan de wijkgemeente Bolnes. Daar hebben wij ruim elf jaar met elkaar mogen samenwerken op een onvergetelijk fijne wijze. De indrukken van zijn persoon en werk, die hier volgen, dateren dan ook uit die tijd.

Het eerste wat in ds. Sinke opviel was welzijn grote bescheidenheid. Hij hield er niet van op de voorgrond te staan. In alle eenvoud en rust deed hij trouw zijn werk. Altijd en overal begeerde hij dienaar van het Woord te zijn, in afhankelijkheid van zijn Zender. Een vaak voorkomende belijdenis wanneer hij b.v. op een vergadering voorging in gebed, was: 'In ons is geen kracht'. Dat was geen frase, maar doorleefde werkelijkheid. En juist omdat hij zich zo klein en zwak voelde voor de Heere, sloeg hij zijn medemensen zo hoog aan. Voor ieder stond hij klaar. En hij verstond de kunst om te luisteren. Hij was er de man niet naar om iemand direct met zijn eigen mening of oplossing het zwijgen op te leggen. Pas na eerst terdege geluisterd te hebben, gaf hij zijn weloverwogen antwoord.

In zijn prediking klonk altijd iets door van de blijdschap van het geloof. Hij voelde zich in de ware zin van het woord Evangelieprediker, prediker van de blijde boodschap van de rechtvaardiging van zondaren en de redding van verlorenen door Jezus Christus.

In de tijd dat hij de Ridderkerkse gemeente mocht dienen maakte deze een stormachtige ontwikkeling door. Zij werd in deze periode minstens verdubbeld, met alle problemen en zorgen van dien. Onder die omstandigheden een verantwoord beleid te voeren, was dikwijls moeilijk. Het is niet in de laatste plaats aan ds. Sinke te danken dat de eenheid van de gemeente bewaard bleef in die dagen en dat er rondom Woord en sacrament een samenwerking in verscheidenheid kwam, die in andere gemeenten niet haalbaar bleek. Hoe aandachtig werd er juist toen naar zijn vaderlijk wijze opmerkingen geluisterd!

Al met al mogen wij concluderen dat de Heere in ds. Sinke veel aan onze kerk en met name ook aan het Gereformeerde deel daarvan heeft geschonken. Zijn Naam moge daarvoor zijn geprezen!

Ons meeleven gaat uit naar mevr. Sinke, haar kinderen en kleinkinderen. Hij, Die in het leven van hun man, vader en grootvader zo krachtig bewezen heeft een Hulp te zijn in benauwdheid, zij hen met Zijn troost en kracht nabij!

Rest ons nog te vermelden dat in de rouwdienst in de kerk van Besoijen door ds. L. A. Klootwijk gesproken werd over 2 Corinthe 5 : 1 en dat ds. J. Ouwendijk woorden van herinnering en waardering sprak naar aanleiding van de brieven van Petrus, die ds. Sinke zo lief waren, met name het 'Wij hebben het profetische Woord, dat zeer vast is'.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen