Koude cijfers... Warme harten...?!

Bijbelbezit:41% 1-2 ex. 4% 2-4 ex. 2% 5 ex. 53% géén

Geloof in God:21% loopt er warm voor 38% enige interesse 41% laat me koud

Kerkgang:27% regelmatig 14% nu en dan 21% nooit

(cijfers over jongeren tussen 15-24 jaar, 1975).

U kent ze wel: die cijfers, die statistieken, die kolommen. Ze komen steeds maar weer terug. De ene keer gaat het over de gevolgen van het roken. Dan weer over de verkeersslachtoffers of..., nou ja, het rijtje is eindeloos. Ook de cijfers, de percentages over het bijbelbezit, het bijbelgebruik, de kerkgang en het geloof in God krijgen we steeds meer onder ogen. Hebt ü (nog) oog voor de koude cijfers van de statistieken?

Koude cijfers...?

’t Is heel goed mogelijk dat het lezen en horen van steeds meer cijfers u en mij steeds minder gaat zeggen. We wennen er aan. Even is er soms de schrikreaktie, bijvoorbeeld bij een grote ramp. Maar dat duurt meestal niet zolang. Je kunt je ook niet alles aantrekken, zeggen we dan... En zo gaan we over tot de 'orde' van de dag. Zo kan het gaan. Eén dode is vaak een tragedie, maar honderd doden..., dat wordt een statistiek! We benaderen het zakelijk. Als we er persoonlijk niet bij betrokken zijn, zijn aantallen vaak algemene mededelingen voor ons. 2700 miljoen mensen hebben het Evangelie nog niet gehoord. Maar de wereld is zo groot... 't Is toch onmogelijk om bewogen te zijn met het leven van zoveel miljoenen mensen...?

53% van de jongeren van 15-24 jaar heeft geen bijbel in ons land. Maar... duizenden jongeren, dat is zoveel... Zo kan ik doorgaan. U voelt het misschien al een beetje mee: het is allemaal zo groot, de aantallen zijn zo groot. En... de cijfers staan er zo koud...

Afstand-elijke cijfers...?

Daarom is het goed dat we het beeld wat dichterbij proberen te krijgen. Anders blijft het allemaal zo veraf. Zo af stand-elijk. Maakt u zelf het beeld eens kleiner. U kunt in de wereld rondkijken, maar ook: in Nederland, in uw gemeente, in uw familie, in uw eigen gezin. Zo wordt de wereld steeds kleiner. Kent u in uw eigen gemeente één jongen, die het Evangelie nog nooit gehoord heeft, oi één meisje, dat het niet méér wil horen? Eén jongen, die geen bijbel heeft, of één meisje, dat wel bij u komt, maar nooit meer in de kerk komt? Het moet wel heel bijzonder zijn als u er niet eentje kent. Misschien is het uw eigen kind wel of jouw broer of zus.

Dit is vanzelfsprekend geen pleidooi voor een klein wereldje, waarin we maar moeten leven of voor een enge blik. We zullen voor beide oog moeten hebben: voor de wereld in zijn geheel én voor 'ons wereldje'; voor de miljoenen én voor de enkeling. Omdat beide ons veel te zeggen hebben!

Sprekende cijfers...?

Wat zeggen die massale aantallen u? Al die miljoenen, die het Woord van God nog niet gehoord hebben? En wat u zegt die ene jongen en dat ene meisje u?

Statistieken! Ze staan er zo koud. Het is vastgesteld. Er zit geen beweging in al die cijfers. Het zijn harde feiten, harde aantallen. Zo kijken we er vaak tegenaan. In dit artikel wil ik u vragen om er niet tégen aan te (blijven) kijken, maar er met mij dóórhéén te kijken. Laten we eens achter die getallen kijken om te zien wat er achter zf? . Beter: wie er achter zitten. Want daar gaat het om: achter de dode cijfers zitten levende mensen! Ouderen en jongeren. 41% yan de jongeren tussen 15 en 24 jaar zei een paar jaar geleden, dat het geloof in God hen koud liet. Daar zit die zoon van u misschien ook bij. Of dat buurmeisje van u. Dat mag ons niet koud laten. 41%! Dat is niet alleen een sprekend cijfer, het is een alarmerend cijfer. Om koude rillingen van te krijgen... Zoveel jongeren die leven zonder God!

53% zonder Bijbel... Dat betekent, dat meer dan de helft van alle jongeren tussen 15-24 jaar lééft zonder Bijbel. En... onbekendheid met de Bijbel betekent toch onbekendheid met Christus?

Dit zijn-slechts een paar-harde feiten waaru en ik niet hard onder mogen blijven. Dit zijn koude cijfers, die uw en mijn hart warm moeten doen kloppen. Anders klopt er iets niet! Want wat is er verschrikkelijker dan dat iemand lééft zonder God en sterft zonder God? Schrikt u er (nog) van? Hebt u een warm kloppend, bewogen hart voor die jongeren?

Gevaarlijke cijfers...?

Het grote aantal geeft de ernst van de situatie aan. Dat moeten we steeds goed in het oog houden. Tegelijk moeten we niet blind zijn voor de enkeling. We lopen het gevaar door 'de macht van het getal' ontmoedigd te worden. Kent u dat niet: dat gevoel van moedeloosheid, van machteloosheid ook? Wanneer u hoort van een steeds groter wordend aantal mensen, dat afrekent met God, met zijn dienst? Wanneer u ziet dat steeds meer jongeren opgroeien zonder kennis van Gods Woord? Als u dat kent van u zelf, zult u dat ook beter herkennen bij anderen. Het is erg belangrijk dat we ons wapenen tegen dit gevaar. Want zit in u en mij niet de neiging, dat we meer 'geloven' in de koude cijfers, dan dat we geloven in het werk van de Heilige Geest? ! Vanuit de bijbel mogen we hoop hebben. Dat is niet: hopen tegen - beter-weten in, maar hopen, omdat we beter weten! We mogen weten, dat niet de cijfers, de statistieken het laatste woord hebben. Daarom moeten we ook steeds weer leren, dat we minder bij berekeningen moeten leven en méér bij Gods beloften. Wanneer wij niet geloven in de 'macht van het getal', of in eigen overtuigingskracht, maar in de krachtige werking van Gods Geest, zullen jongeren, die achter deze gevaarlijke cijfers zitten, ook vandaag nog gered kunnen worden.

Dat geldt voor jongeren ver-af, als wij - u en ik - ons niet van onze roeping af-maken. Als wij in gehoorzaamheid aan Gods Woord ook hen het Evangelie vertellen. Dat geldt ook voor jongeren dicht-bij, als wij biddend, met Gods Woord dichtbij hen willen zijn.

Blijde cijfers...?

Er is nog een ander gevaar. Namelijk dat we ons zo in beslag laten nemen door de negatieve cijfers, dat we daarnaast de positieve percentages niet (meer) zien. Al bedenken we, dat de situatie van ontkerstening misschien nóg ern-i stiger is dan in het getal wordt uitgedrukt, zullen we toch ook oog moeten hebben voor al die jongeren, die wél zoeken naar Gods wil in hun leven en die wél in gehoorzaamheid aan Gods Woord proberen te leven. Er zijn ook jongeren, die wél aktief deelnemen aan het jeugdwerk, die wél de katechese-uren trouw bezoeken, die er wél naar verlangen om zondags de prediking in de kerk te horen.

Zijn we daarvoor blij en dankbaar? Of vinden we dat maar heel gewoon? is dat zo gewoon? Het is goed en nodig, dat we elkaar binnen de gemeente hierop wijzen. En dat we ook déze jongeren met liefde omringen. Als het goed is, zal deze liefde dan niét verblindend werken, zodat we alleen oog hebben voor de jongeren die er zijn en dat we daarmee tevreden zijn. Dankbaarheid mag niet leiden tot vergenoegd zijn. Tot berusting en tot een verzuchting zoals: 'Bij óns is het zo erg nog niet.' Laten we oppassen, dat we ons niet verheffen boven anderen. Laten we er óók voor waken, dat we ons niet ver-kijken. We kunnen ook te vér kijken. Met het gevaar, dat we onszelf voorbij kijken. Dat we al te eenzijdig oog hebben voor die gemeenten, waar de kerkgang zo achteruit gegaan is, waar het geestelijk leven nauwelijks meer te vinden is. Dan mag er dankbaarheid zijn voor wat er in uw gemeente (nog) is. Er móet dankbaarheid zijn als er veel jongeren zijn, die (willen) meeleven, meedenken, meebidden in uw gemeente. Tegelijk is het nodig dat u zich de vraag stelt: hoeveel jongeren zouden er zondag in de kerkdienst kunnen zijn? Als ze er allemaal zouden zijn. En: waar 'zitten' die jongens en meisjes dan, die niét deelnemen aan bijvoorbeeld het jeugdwerk op de zaterdagavond, maar die er juist deze avond 'op uit trekken'. U weet waar ze niét zijn. Maar... weet u ook waar ze wél zijn?

Koude cijfers én warme harten...!

U hebt hopelijk begrepen, dat koude cijfers ons veel te zeggen hebben. Zowel positief als negatief. Waarschijnlijk nog (veel) meer dan ik in dit korte artikel heb gezegd.

Welke taal spreken ze voor u? Ik hoop dat u er niet aan voorbij zult lopen deze keer, maar dat

u er een poosje bij stil zult staan. Om daarna verder te gaan... Om ze te vertalen.

Want als deze cijfers u iets doen, dan zult u er ook iets mee gaan doen. De vraag is dan wat we als gemeente samen én u als gemeentelid persoonlijk kunt doen.

Om te beginnen: u bezinnen op de vraag, welke roeping, , welke opdracht wij hebben als gemeente om jongeren te bewaren bij het Evangelie en in aanraking te brengen met het Evangelie! Welke plaats nemen (de jongeren achter) deze cijfers in uw hart, in uw leven in? Spreekt u eens verder met elkaar over deze 'sprekende' cijfers! Met een warm, liefdevol, bewogen hart.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen