Het werk van de Heilige Geest in de gemeente

De natuurlijke mens verstaat niet de dingen, die des Geestes Gods zijn. Hij heeft er geen oog voor, hij heeft er geen lust in, maar ook geen verstand van. Hoe de mens wordt verlost, hoe hij deel aan Christus krijgt, dat hij wederom geboren moet worden, 't is hem alles een vreemde zaak. Wanneer hij er van hoort, maakt hij zich er een verkeerde voorsteUing van. En, het is te begrijpen, de dingen des Geestes Gods zijn ook wonderlijk, zowel in de natuur als in de genade. Wij doorgronden het werk van de H.Geest nooit en te nimmer. De Geest van God graaft in de diepte. Hij legt een fundament. En dat is altijd een verborgen werk, onbespied van het blote oog. Trouwens, 't is niet enkele verborgen, maar ook heel klein. De beginselen van alle leven zijn gering. Denk aan de kiem in een zaadkorrel. De onzichtbare vonk, die een uitslaande brand veroorzaakt, 't Is nauwelijks waar te nemen. Welnu, zo is het nu ook met het eerste werk van de Heilige Geest. Nicodemus is wel een Schriftgeleerde, wel een belangstellende, maar hij staat nog verbaasd over hetgeen hij van Christus over deze dingen hoort. De leraar in Israël weet er niets van. Niettemin, al weten wij daarvan niets, al begrijpen wij er ook niets van, daarom is het wel mogelijk. Er zijn vaak dingen in de wereld, die wij niet doorgronden, maar die toch gebeuren. Zo is het ook met de wedergeboorte. Die gebeurt op de aarde. Maar als men dit niet vat, hoe vat men dan ooit het hemelse? Daarom gebruikt de Heere Jezus veel beelden en gelijkenissen om het zoveel mogelijk duidelijk te maken. Ditmaal door middel van de beeldspraak van de wind. Die is nu een beeld van het werk van de Heilige Geest in de gemeente. Dit werk is geheimzin-' nig, onmisbaar, heerlijk.

Geheimzinnig

Wij moeten dus eerst iets zeggen over dit geheimzinnige werk van de Heilige Geest. U weet dat Nicodemus 's nachts tot Jezus kwam. 't Wordt èen diep gesprek, 't Gaat over de wedergeboorte door de Heilige Geest. Kort gezegd komt het hierop neer, dat Nicodemus moet wederomgeboren worden. Nicodemus begrijpt er niets van. Dat weet Jezus ook wel. Vandaar dat de Heere hier een beeld gebruikt. De wind is één van de geheimzinnigste krachten, zo niet het meest verborgene in de natuur. God brengt de wind uit Zijn schatkamer voort. Nu eens waaiende naar deze kant, dan weer naar die kant; 't ene moment zacht, dan weer geweldig; ineens langdurig, dan plotseling ophoudend. Wij begrijpen het niet. Wanneer de wind nu altijd dezelfde kant uitging en met dezelfde kracht woei naar een vaste wet, zoals het water naar een vast patroon naar de laagte gaat, dan zouden wij ons niet verwonderen. Maar dat is het hem nu juist. De wind suist, loeit, buldert uit het Noordwesten, de wateren verheffen zich hoog tegen de dijk; de takken van de bomen breken af. Dagenlang duurt dat. Maar dan gaat de wind zo maar liggen. Waarom, hoe, waardoor? Wat doet hem ophouden, van koers veranderen? Oorsprong, richting uitgebreidheid van de wind is één raadsel. Wij weten er helemaal niets van af. En toch-al blijft het begin verborgen, al weten wij het gedrag van de wind niet, hij is er wel. Onzichtbaar is hij, maar wel ervaarbaar. Wij kunnen hem niet tasten, maar wij horen wel het geluid.

Persoon

Zie, zo geheimzinnig is nu ook de persoon en het werk van de Heilige Geest. Let er wel op: De Heilige Geest is geen werktuig of dommekracht, puur mechanisch instrument. Het is een persoon, een goddelijk persoon, de derde in de heilige Drieëenheid. Hij is tezamen met de Vader en de Zoon waarachtig en eeuwig God. Hij wil, hij onderzoekt, verkondigt, beveelt, maakt levend. Ook bidt Hij in ons. Hij stuwt, als God, de gemeente voort. Vandaar ook dat het Bijbelse woord voor Geest betekent: wind, adem, geblaas. De Geestvan God is dus de levensadem van God. Hij is een onbevattelijkheid, maar tevens een werkelijkheid als de wind. Onbegrijpelijk, maar wel ervaarbaar, 't Is de Geest des Vaders en de Geest des Zoons. De levensadem van de AI­ machtige. De Vader en de Zoon werken door de Geest in de natuur en de genade. Het is een grote verborgenheid. De Vader is in de Zoon, de Zoon is in en van de Vader en de Geest gaat van beiden uit. Zowel van de Vader als van de Zoon.

Van de Vader én de Zoon

Het is moeilijk, wat wij hier zeggen. Maar het is wel belangrijk. Wij kunnen de dogmatische ondergrond niet missen. De kerk heeft er een diepe twist over gevoerd of de Heilige Geest uitgaat van de Vader én van de Zoon, of dat de Heilige Geest alleen uitgaat van de Vader. U vindt dat misschien haarkloverij, maar de kerk vindt dat zo niet. De rechte leer is geweest dat de Heilige Geest uitgaat van de Vader én de Zoon.

De Oosterse kerk leert, dat de Heilige Geest alleen uitgaat van de Vader en niet van de Zoon. Daarmee wordt afbreuk gedaan aan het grote werk van onze Heere Jezus Christus. Christus zelf heeft gezegd, dat de Heilige Geest het uit het Zijne zal nemen. De band tussen Christus en de Heilige Geest wordt losgemaakt. En het gevolg is, dat de leer van de kerk wordt tot een verstening. De levende bediening van de Geest in Christus en met Christus wordt geloochend. In plaats van te putten uit de rijkdom van onze Heere Jezus Christus blijft men op eenzelfde standpunt staan. Er is wel een rechtzinnige leer, een orthodoxe belijdenis. Maar het leven uit de Christus door de Geest wordt gemist. Er is verglazing. Dode leer.

En dat slaat nu vaak over naar een andere dwaling. Het werk van de Heilige Geest wordt losgemaakt van Christus. Dan werkt de Heilige Geest los van en buiten de Zoon. De Zoon heeft het verlossingswerk wel tot stand gebracht, maar de Vader werkt nu rechtstreeks in de harten van de kinderen Gods, doch zonder de Zoon. Wij horen dan spreken over de ervaringen en leidingen van de Heilige Geest en niet over de machtige betekenis van het borgtochtelijk lijden en sterven van onze Zaligmaker. De mysticist spreekt veel meer over eigen ervaringen, over het werk des Geestes dan

over het werk van Christus. Wie ontkent dat de Heilige Geest uitgaat van Christus schrapt daarmee het verzoeningswerk van Christus niet uit de belijdenis, maar hij leeft er niet uit. Hij komt tot de handhaving van de rechte leer zonder het leven, orthodoxisme óf tot mysticisme. In de laatste dwaling acht men de prediking, het sacrament, de kerk weinig. Liever ontvangt men aparte bezoeken van de Geest dan te blijven in de gemeenschap der gemeente. Het is te vrezen, dat de Oosterse dwaling ook onder Westerlingen zijn duizenden verslaat.

Verborgenheid

Wij erkennen dat de uitgang van de Heilige Geest van de Vader en de Zoon beiden een grote verborgenheid is. Wij kunnen het alleen geloven op grond van het Woord, maar het verstaan gaat onze macht te boven.

Geheimzinnig is het werk van de Heilige Geest in de heiligmaking: de mens te wederbaren, uit Christus te doen leven en met Hem eeuwig te vervullen. Dat ging Nicodemus' verstand te hoog. Zo is het ook met het geheimzinnig waaien van de wind. Tijd, richting, kracht en snelheid zijn alleen in Gods hand. Wij horen het geluid en zien de wolken voort gedreven. Maar de kern in Gods geheim. Welnu, de wedergeborene ondergaat de werking van Gods Geest wel, maar te verklaren weet hij niets.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen