De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Ikon en de Getuigenisdag

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ikon en de Getuigenisdag

8 minuten leestijd

Ook de Ikon was vertegenwoordigd op de Getuigenisdag, die op 23 september jl. in Arnhem werd gehouden. En 's daags daarna in een radiouitzending kwam het korhmentaar, in één woord: een vernietigend oordeel over wat op die dag in Arnhem is gehoord. In die uitzending enkele flitsen van toespraken door de heer Rippen, dr. Aalders en de heer Kits om de luisteraars wat van de sfeer te laten proeven. Een paar zinnen uit het gebed, dat werd uitgesproken door ds. Velema aan het begin van de middagvergadering. En daar tussendoor flarden van de samenzang, met een stem op de voorgrond van één van de (gehandicapte) aanwezigen, uit volle borst, maar een beetje van de wijs af. Dat alles natuurlijk bedoeld als een objektieve weergave (uiteraard een greep uit het geheel) van de Getuigenisdag. Het kommentaar van de Ikon-reporter, Bert Monsma van de VU te Amsterdam, komt in het kort op het volgende neer. De 'ingehuurde' sprekers van die dag (b.v. 'de pianofabrikant-amateurtheoloog' Rippen en de 'echte' theoloog dr. Aalders) vinden weerklank voor hun ideeën bij enkele duizenden mensen, die zijn samengekomen en die allemaal bezeten zijn door angst. Angst voor dè rode revolutie, die de wereld op zijn kop zet. Angst, omdat het gezag wegvalt, waardoor het kwade (dit kwade) nog tegengehouden zou kunnen worden. Mensen, mensen, waar gaat het met onze wereld heen! Er verandert zoveel. Alle zekerheden van vroeger zijn weg. Waar is de publieke orde, waardoor er nog een fatsoenlijk leven gevoerd kan worden? Zo komt het over bij de Ikon. De mensen van de Getuigenisdag zijn ontheemd aan de eigen maatschappij. Men houdt krampachtig vast aan een ideaal van het Nederland uit de dertiger jaren met zijn behoudende politiek. Van daaruit vult men het boek der Openbaring in: het rode paard is de rode revolutie. Een exegese, die nergens op slaat. Een Bijbelgebruik, dat verboden moest worden. Losbandig Bijbelgebruik noemt Bert Monsma het. In één woord: de 23e september was een dag, die getuigde van angst zonder uitzicht. De wereld is niet meer te verbeteren. Zij krijgt het oordeel aangezegd. En dat terwijl de Heere Jezus toch duidelijk zulk een boodschap van wereldverbetering aan Zijn volgelingen heeft meegegeven b.v. in de Bergrede. Inplaats daarvan werden op de Getuigenisdag oude burgerlijke zekerheden verdedigd en oude zonden bestreden op een ouderwetse manier. Vroeger was zonde immers vooral: de begeerlijkheid en de ongehoorzaamheid. Op de Getuigenisdag ging het vooral over dit soort zonden, zonden op sexueel terrein, zonden op het punt van het gezag. En dan maar bidden, jongens, tegen de wereld van buiten in. Bidden zonder enig woord van zelfkritiek. En dan maar zingen, mensen, zingen, dat het een lust is. En kollekteren... er werd wat afgekollekteerd. Konklusie van alles: aan zulk een vertoning van 'een paar duizend verontruste christenen' leert men het begrijpen, waarom zoveel mensen de kerk de rug hebben toegekeerd. Want zo moet het ten enen male niet.

Geplaatst!

Ziedaar de teneur van het Ikonkoramentaar'. Een analyse, waardoor op het allerscherpzinnigst zogenaamd de ballon wordt doorgeprikt. De Ikon kan de Getuigenisdag politiek meteen thuisbrengen. Naar die achtergronden wordt natuurlijk het eerst gekeken. Een behoudende politiek uit de dertiger jaren, waarvan men nog wil redden wat te redden valt. De Ikon kan de Getuigenisdag ook psychologisch meteen plaatsen. Een angstkomplex van verontruste christenen, die de wereld op zijn eind zien lopen. De Ikon kan de Getuigenisdag theologisch meteen duiden. Amateuristische theologie met een Bijbelgebruik, dat verboden moest worden (op gezag van...? ). De Ikon kan de Getuigenisdag ethisch ogenblikkelijk inkaderen. Een verouderde strijd vanuit een ouderwets zondebesef tegen de begeerlijkheid en 'de ongehoorzaamheid. Zo doen we het vandaag natuurlijk ten enen male niet meer. Als ik 'ingehuurd' werd door de Ikon om een verslag te gaan maken van een volgende Getuigenis-. dag (als die er ooit komt) en ik zou tegen die van de 23e september 1978 zo aankijken, dan zou ik daar stichtelijk voor bedanken. Ik zou er werkelijk geen liter benzine voor verrijden. Dat beloof ik u. We weten immers allang, wat het soort mensen, dat deze dagen organiseert op hét verlanglijstje hebben staan.

Ondertussen is het duidelijk, dat de Ikon geen antenne heeft voor het aangrijpende Schriftgetuigenis met betrekking tot de katastrofale gebeurtenissen van de eindtijd, die door onze wereld heengolven. Ik ben net zo hard beducht voor een losbandig invullen van het boek der Openbaring als Bert Monsma. Maar ik ben er nog veel meer voor beducht, dat we de indringende oproep van Christus om waakzaam te zijn, laten voor wat ze is en met een zwaar selectief Bijbelgebruik (een beroep op de Bergrede natuurlijk) overgaan tot de orde van de wereldverbeteraar. Vrede, vrede, geen gevaar! Van de machtige heilsverwachting, die vastligt in onze Koning Jezus Christus, Die alle machten aan het kruis te schande heeft gemaakt, en die al onze angsten stilt, hoort de Ikon op een Getuigenisdag niets, terwijl daar uitdrukkelijk en met grote klem uiting aan werd gegeven. Of beginnen wij met zo'n ouderwets geloof in onze tijd soms niets meer?

Geen wóórd!

Geen woord in het Ikon-kommentaar over wat door de Duitsers is gezegd op die dag, over wat door de oude pastor Jochums in de middagbijeenkomst werd gezegd over het verzet tegen het Nationaal Socialisme. Dat stukje 'politiek' uit het Duitsland van de dertiger jaren komt in het Ikon-kommentaar niet aan bod.

Geen woord over de rede van Prof. W. H. Velema met zijn positieve inzet. Geen woord over de verbastering van het godsdienstonderwijs op de scholen, waarbij Christus gelijk op met Boeddha en Mohammed als inspirerende profeet dienst doet. Geen woord over de verstikkende rampzaligheid van een modern sexualisme, waardoor de jeugd tot in de grond bedorven wordt en duizenden mensenlevens in huwelijk en gezin kapot worden gemaakt. In plaats daarvan wordt hautain gesproken over een ouderwets zondebesef, waarbij het natuurlijk weer gaat over begeerlijkheid en ongehoorzaamheid. Daar waren we dan zeker net een beetje overheen gekomen? ! Ja, hoewel juist uitgerekend Jakobus in zijn brief nogal behartigenswaardige dingen zegt over de zonde als begeerlijkheid. En bepaald niet alleen de Jakobusbrief. Maar die moest mensen, die zo voor een praktisch christendom heten te zijn toch wel aanspreken.

Zo doet dan de Ikon de dingen af. Men prikt er zogenaamd doorheen. Men selecteert, zoekt de zwakste plekken op in iemands betoog, neutraliseert, gooit met woorden als antirood, beschuldigt door te beweren, dat het geen wonder is, dat op deze manier mensen de kerk de rug toekeren. En dat gebeurt dan op een toon, waardoor de luisteraar de indruk krijgt, dat hier met het hoogste gezag gesproken wordt. Zo doe je een Getuigenisdag af: een dagje van bange mensen, die voor hun vastigheden vechten, en die, weet ik hoeveel keren op een dag menen té moeten bidden.

Metterdaad

Of ik dan achter iedere zin sta, die op de 23e september door de mikrofoon van de Rijnhal vloeide? Neen. Ik weet met Bert Monsma opperbest, dat je als je bezig bent over wetteloosheid te spreken, het gevaar loopt alles op één hoop te gooien en je roeping (ook politiek en maatschappelijk) uit het oog te verliezen. Daarom mag voor mij een volgende Getuigenisdag (zo die er ooit komt) best tot thema dragen: 'Christen zijn metterdaad'. Want als Jezus Christus voor ons een levende realiteit is, moet het ook kunnen lijden, dat we zeggen, hoe het in de wereld tot een echt jubeljaar komen kan. Dat vind ik ook. Met die vraag ben ik zo intens bezig geweest, dat ik ze mijn leven lang niet meer vergeten kan. En als daarom op een Getuigenisdag een protest wordt aangetekend tegen de geest van de tijd, mogen wij om Gods wil niet triomfalistisch doen. We zullen het doen met een verscheurd hart, omdat de zonden der wereld ook die van onze eigen ziel zijn. En we zullen het doen vanuit de hoop, dat het Lam van God het boek van de wereldgeschiedenis vast in de hand heeft. Maar zo, juist zo staan we op scherp. Wij hebben de strijd niet tegen vees en bloed, maar tegen de machten. En als we dat een keer invullen op een Getuigenisdag, dan deed de Ikon beter daar niet zoveel hautaine ophef over te maken. Het zou goed zijn, dat de Ikon wat aan zelfkritiek deed, zoals degenen, die op de Getuigenisdag in het gebed voorgingen naar het oordeel van Bert Monsma hadden moeten doen. Daar ben ik het mee eens. Zich stellen onder de kritiek van het Woord van God, dat stand houdt tot in eeuwigheid.

Woudenberg

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 26 oktober 1978

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's

Ikon en de Getuigenisdag

Bekijk de hele uitgave van donderdag 26 oktober 1978

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's