In het dagblad Trouw

In het dagblad Trouw heeft vorige week donderdag bijgaand artikel van mijn hand gestaan over 'de geestelijke achtergrond van Aantjes'. Zelden ontving ik zoveel reacties op een publicatie als in dit geval. Hefgaat kennelijk om zaken, die ons volk diep beroeren. Dat kan ook niet anders als we bedenken dat bij zaken als die hier aan de orde zijn de hele dramatische periode van de Tweede Wereldoorlog weer terug komt.

’Onze kring' is er in de commentaren en discussies helemaal bij betrokken. Genoeg om voer te zijn voor sociologen, politicologen, journalisten, opiniemakers en voor mensen die-het-altijd-al-wel-gewetenhebben. In deze dramatische dagen zal er genoeg geschreven en gezegd worden over 'onze kring', dat kant noch wal raakt, dat caricaturaal is, dat pijn zal doen, omdat het gewoon niet waar is. Er zijn reeds voorbeelden te over die bar en boos zijn. Dat alles mag evenwel niet verhinderen zelf eerlijk, christelijk te reageren, naar binnen en naar buiten. Het siert dunkt me de bevolking van Bleskensgraaf dat zij dezer dagen waardig op de gebeurtenissen heeft gereageerd. Vanuit de drang om eerlijk en openhartig te zijn is bijgaand stuk geschreven. Delezers van ons blad hebben er recht op het te lezen nu het eerst in een ander orgaan is geplaatst, temeer daar uit onze lezerskring diverse vragen binnen kwamen over hoe het nu in feite in de oorlog is geweest.

In het stuk wordt ook het Reformatorisch Dagblad genoemd. Gebleken is de laatste • week hoe velen bizonder veel moeite hebben gehad met de wijze waarop daar de dingen aan de orde zijn geweest. Er was namelijk geen uitgestoken hand. De familie Aantjes werd te kijk gezet en tenslotte werd nog eens in een laatste eindredactioneel commentaar de houding in de tweede wereldoorlog van bepaalde mensen (ook nog selectief) uit eigen kring verklaart en vergoelijkt met een beroep op hun geestelijk leven. Alsof daarover door ons te oordelen zou zijn, zowel bij de één die men in bescherming neemt als bij de ander die men onvoorwaardelijk heeft laten vallen.

Als ik zo over het R.D. geschreven heb, heb ik dat óók gedaan om eerlijk te zijn naar alle kanten. Tenslotte is wat geschreven werd en , wordt gekomen op de tafels van kamerleden en ministers, bij allen die grote verantwoordelijkheid dragen in onze samenleving. Moge onze kring, in wat we naar buiten uitdragen, dan ook kenbaar zijn aan eerlijkheid, ootmoed, bereidheid ook tot schuldbelijdenis voor eigen falen en tot opvangen van hen die 'vallen' ook als het nietje vrienden zijn in politiek of welk ander opzicht. Tenslotte leven we bij de belijdenis van de rechtvaardiging van de goddeloze en niet van de goede mens.

Als christenen zich in hun organen zich niet onderscheiden van de harde niet christelijke wereld dan is het zout smakeloos en wordt er gefaald op beslissende momenten in ons volksbestaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen