DE SCHRIFTUURLYKE

CHRISTUSGEBOOREN.

38Ó

De Zon, die Eeuwig, in den Hemel had gefcheenen, Doch boven onze kim der aarden nooit en ging. Brak door de wolken van 't Gefchaapen Wezen heenen, Zo dat de Wereld licht, van 't licht des levens ving. Dat was het God'Iyk Woord, dat alles had gelchapen, En nu uit liefden , om den groeten afval quam, Dat Hy 't verftrooide weer tot Heil by een zouw raapen, En 't afgedwaalde weer by Hem ter wooning nam. Doch veelen wierden blind, in 't glinft'ren van zyn ftraalen , • En veele blinden die ontfingen het gezicht j 't Vervuilde herten Oog kon daar geen voedfèl haaien. Maar daar't Eenvoudig is, vereenigd zich het licht. Hoe leid de Wysheid zo in windfelen gewonden, Van Onaanzienlykheid, verfchooven en veracht, Door geen laatdunkendheid befpeurd , noch op gevonden.' Wat zouw hy vinden , die daar wandeld in de nacht? En die 't beginfcl mift , die moet aan alles milTcn. Wyl dan de Vreeze Gods, 't begin der Wysheid is. Zo taften, alle die na hooge Wysheid vifTen, En God niet vreezen, in het flikke duifter, mis. ó Jezus.' boogfte Heil, in need'righeid gekomen, Gy quaamt tot Zaligheid, van Elk , die in zyn ziei, U , die de Wysheid zyt, met fmaak heeft aangenomen, Voor 't Wezendlyke brood , dat uit den Hemel viel.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen