Bootvluchtelingen

Van vele kanten komt het verzoek hoe de bootvluchtelingen uit Vietnam adequaat kunnen worden geholpen. Het is in het algemeen nog niet zo eenvoudig om doeltreffende kanalen aan te geven. Het belangrijkste probleem is verder nog het vinden van opvangplaatsen voor deze vluchtelingen. In welke landen kunnen zij terecht?
Intussen werkt al vele jaren de Stichting Comité Hulpverlening Zuid-Oost-Azië (ZOA) voor vluchtelingen in dat werelddeel. Uit het laatstverschenen informatiebulletin neem ik over wat drs. J. J. Tigchelaar – bestuurslid van de stichting – schrijft over de bootvluchtelingen.

'Over deze bootvluchtelingen zijn reeds verschillende filmreportages gemaakt. Aan practische hulp is echter vanuit Nederland nog niet veel gedaan, behalve de steun door onze stichting. (…).
Dat anderen maar moeilijk iets aan deze problemen van de bootvluchtelingen kunnen doen, heeft zijn redenen. Te lang is in het grootste deel van onze pers de hele zaak van Zuid-Oost-Azië doodgezwegen na de val van Saigon. Was het schaamte over de vergissing van de 'bevrijding' van Vietnam en Cambodja? Omdat men zich van Zuid-Oost-Azië afkeerde ontbraken ook de ervaring en de kanalen om hulp te kunnen bieden.
Door onze samenwerking met de CAMA hebben wij ons goed op de hoogte gesteld van de mogelijkheden en moeilijkheden van steun aan deze vluchtelingen.
Herhaaldelijk is ons reeds gevraagd wat wij verder nu gaan doen. Voorop moge staan dat reeds langere tijd de bootvluchtelingen die in Thailand aankwamen, mede door ónze hulp werden geholpen. Afgezien van de politieke en strategische aspecten zijn de huidige bootvluchtelingen op de volgende manier te helpen:
1. Het helpen op zee met water, voedsel, medicijnen, brandstof, etc.
2. Het aan land brengen op daarvoor geëigende plaatsen, soms tegen de wil van de daaromwonende bevolking.
3. Verzorging van de gelande vluchtelingen op de eilandjes voor Maleisië, aan de kust van Thailand en elders. Die verzorging is moeilijk van de landkant door gebrek aan medewerking en communicatie.
4. De meer defmirieve opvang en rehabilitatie.
Het laatste is een pohtieke zaak: welk land is bereid grote aantallen vluchtelingen op te nemen? De punten 1 en 2 worden reeds gedeeltelijk gedaan door enkele Amerikaanse organisaties, die schepen voor dit doel in het gebied daar hebben varen. Uit de aard van de zaak heeft die arbeid repercussies. Men is dan niet erg welkom meer in verschillende havens. Wij menen de aandacht vooral op het derde punt te moeten richten. Dat wil zeggen naast de reeds eerder aangegane verplichtingen aan andere vluchtelingen.
Het komt er op neer dat we per schip voedsel, medische hulp, contacten en geestelijke verzorging willen geven aan groepen vluchtelingen die overal aan de kust van de landen rond Vietnam en Cambodja in uiterst moeilijke omstandigheden verblijven. Zo'n hulpschip zal dus naast bemanning en voorraden ook een groep medisch en pastoraal geschoolde mensen aan boord moeten hebben. Wanneer u dit leest hopen we dit project aan de gang te hebben.
Het gaat veel geld kosten. En we mogen de reeds bestaande hulpactie aan andere groepen vluchtelingen er niet voor afbreken. Er moet dus gewoon veel extra steun komen. Dat gebeurt de laatste weken ook, maar genoeg is het nog niet. De omvang van giften bepaalt de hoeveelheid steun die mogelijk is.
Het kost vijf tot tien duizend gulden een uitgerust schip daar een dag te laten varen, waarbij nog de voorraden komen, voedsel, drinkwater, medicijnen, etc. Wilt u deze ark laten varen?'

Een dikke streep zetten we onder wat drs. Tigchelaar over de voorhchting zet. De stemmen, die zich tijdens de Vietnamese oorlog zo veelvuldig lieten horen, zwijgen nu vaak in alle talen. Ik geef hier graag door wat ik onlangs op een bijeenkomst iemand hoorde zeggen. Tijdens de Vietnamese oorlog riep een niet onbekend predikant in Nederland uit, dat we eigenlijk uit solidariteit met de mensen in Vietnam, die temidden van de vallende bommen moesten leven, tussen hen zouden moeten gaan wonen. Waar blijft nu dezelfde oproep om zich bij de bootvluchtelingen te voegen, ook uit solidariteit?
Intussen attenderen we graag op de activiteiten van ZOA, postbus 1527 Groningen; gironummer 2914600.

v. d. G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen