Globaal bekeken

In december werden enkele advertenties van het zogeheten 'Papoeafonds' In ons blad geplaatst. Dit fonds steunt de strijd van die Papoea's, die zich Inzetten voor een vrij bestaan los van Indonesië. Voor hen die dus In feite de souvereiniteitsoverdracht aan Indonesië niet aanvaarden.
Eenmaal verscheen – ten onrechte – de oproep om steun van het Papoeafonds niet in onze advertentierubriek maar onder de rubriek Kerknieuws. Dr. Th. van der End, als zendingspredikant voor de GZB op Jakarta werkzaam, heeft hierover in een brief een aantal zeer wezenlijke vragen gesteld. Na opgemerkt te hebben, dat de bedoelde vrijheidsstrijd soms gewapenderhand (overvallen van politieposten) wordt gevoerd, vraagt hij waarin steun aan déze bevrijdingsbeweging zich onderscheldt van steun aan bevrijdingsbewegingen in Afrika.

'Of wordt verschil gemaakt tussen de bevrijdingsbewegingen in Afrika en die in Irian omdat de laatstgenoemde geen Marxistisctie idealen, koestert en (nog) geen banden heeft met Marxistische regeringen? Maar het hoofdargument tegen de eerstgenoemde bewegingen was toch het gebruik van geweld tegen een wettige overheid? Doet het er dan toe, voor de kerk, of dit geweld komt van een linkse of een rechtse (wat dat dan ook mag betekenen) groep?

Ook tegen de wijze, waarop de oproep de situatie van de Papoea's onder woorden brengt heb ik bezwaren, en wel in twee opzichten. In de eerste plaats omdat gesuggereerd wordt, dat de Papoea's als volk worden onderdrukt. Dat is niet het geval. De tegenstelling in Irian is er één tussen (sommige) machthebbers, die onrechtvaardig handelen en onderdanen, die onrechtvaardig warden behandeld. Precies dezelfde tegenstelling is er ook b.v. op Java. Alleen wordt daar die tegenstelling niet vergezeld door een verschil in landaard, zodat daar geen separatistische verzetsbeweging zal onstaan maar een sociale. Wat op Irian gebeurt is niet anders en niet erger dan wat zich dagelijks op Java afspeelt. Maar de Waarheidsvriend zal haar kolommen toch niet openen voor een oproep tot steun aan een verzetsbeweging op Java? Waarom dan wel voor steun aan een dergelijke beweging op Irian?

In de tweede plaats heb ik bezwaren tegen de oproep omdat zij, door in één adem te spreken over armoede en 'overlevingskans', over medische zorg/schoolgeld en gevangenen, suggereert dat de armoede op Irian een gevolg is van de aanwezigheid van de Indonesiërs daar. Dat nu is niet het geval. De situatie zoals die in economisch opzicht nu geldt is niet anders dan die van vóór 1950. Nederland heeft daarna een welvaart geschapen die van buitenaf gefinancieerd werd. Het kan Indonesië niet kwalijk genomen worden dat het die Nederlandse politiek niet heeft voortgezet. Want de situatie op de andere eilanden, inclusief Java, is niet anders dan die op Irian. Ook daar gebrek aan goede medische zorg op het platteland en zelfs, voor de armen, in de steden; ook daar moeite en zorg over het schoolgeld (overigens zijn, ook op Irian, de lagere scholen gratis toegankelijk).'

Het lijkt mij zinnig deze vragen hier weer te geven, juist omdat, zoals gezegd, bij vergissing eenmaal de advertentie op de kerknieuwspagina terecht kwam. Bij de adhesiebetuigers van het 'Papoeafonds' bevinden zich prominente Nederlandse politici. Voorshands konden we daar geen duidelijkheid krijgen terzake van de vragen, die dr. Van der End stelt. Wellicht wordt van die zijde aanleiding gevonden om In deze kolommen op de reactie van dr. Van der End te reageren. Om zijn vragen kunnen we niet heen.

v. d. G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen