Melkvoeding en vaste spijs (1)

Het nut der melkvoeding
Als we samen, zoals ik beloofde, nog eens op het verschil tussen 'melkvoeding en vaste spijs' ingaan, dan denken we eerst aan dat prachtige woord van Petrus '… en zijt zeer begerig naar de redelijke onvervalste melk'. We behoeven niet persé bij het gebruik van dit beeld te denken aan pas-bekeerden, aan mensen, die onlangs tot waarachtig geloof zijn gebracht. Ik denk, dat Petrus veel meer wil laten zien, hoe bij allen, die oprecht geloven een sterke begeerte is naar ware voeding, zoals een kleintje 'als het zijn of haar tijd is' gaat huilen en niet stil is, eer het de moedermelk of de voeding uit het flesje heeft gekregen. Deze kleinen hebben alleen in de melk hun voeding. Zo hebben ook de ware gelovigen, hetzij in de aanvang van het geestelijk leven, of ook bij de verdere doorwerking toch al wat zij nodig hebben in de Heere en Zijn getuigenis. In dat opzicht kunt ge uzelf toetsen. Is uw begeerte gedurig gericht op Gods Woord, de verklaring ervan en de bediening door de Geest. Wie eenmaal het goede Woord van God gesmaakt heeft met zijn ziel, is voor de wereld voor goed bedorven. Nog één ding: melk is voeding, waar alles in zit, 'goed voor elk', zelfs een volwassene kan er op leven. Soms is een speciale 'melkkuur' nodig. We hebben niets meer nodig dan het Woord van God, toegepast aan onze harten.

Heel bijzondere melk?
Als één van u intussen die woorden uit 1 Petrus 2 nog eens voor zich leest, zal hij of zij wel stuiten op de bijvoeglijke naamwoorden: redelijke en onvervalste melk! Niet voor niets wijst de apostel op de noodzaak van goede voeding. Er is ook verkeerde voeding. Ja zelfs, denk aan het verbijsterend bericht destijds over baby-sterfte, er komt voedselvergiftiging voor, en deze kan vooral bij kleinen fataal zijn. Maar hoeveel gevaar loopt ook het nieuwe leven der genade, door verkeerde en valse voeding in geestelijke zin. Een baby kan niet onderscheiden. Maar God maakt Zijn kinderen bijzonder 'kies-keurig', ze worden met de gave der onderscheiding bedeeld. En de melk, die de Heere Zijn kinderen geeft is van bijzondere kwaliteit.

Redelijke melk
Het eerste wat de apostel aanwijst is, dat deze melk redelijk is. Dat wil niet zeggen slechts voor het verstand van kracht, of, met wat ons verstand denkt overeenkomend. Neen, Petrus bedoelt, dat deze voeding niet-stoffelijk, niet-aards(gezind), niet-vleselijk is. Vaak kunnen we in het leven der genade gemakkelijker omschrijven wat het niet is, dan wat het wel is. Mogelijk valt het iemand op, dat Petrus hier niet van geestelijke, maar wel van redelijke melk spreekt. Toch moeten we daar geen punt van maken. In het Grieks staat 'logikon', en in dat woord zit het woord 'logos', gebruikt voor het Woord van God. Petrus wijst bij dat woord 'redelijk' eigenlijk stilzwijgend op het verband met het Woord neer te komen, waardoor en waaruit immers al de gelovigen worden herboren. Opmerkelijk, vindt u niet? De Heere doet Zijn kinderen uit en door het Woord geboren worden en tevens blijven ze er altijd mee verbonden. Datzelfde Woord, dat het nieuwe leven hen gaf, door de Heilige Geest strekt hun ook tot voeding en onderhouding. De gelovigen moeten zich daaraan houden. Hoeveel oefeningen in het geestelijk leven liggen er niet in de gehoorzaamheid des geloofs, om zich aan wat God zegt te houden. Dan vloeien ze niet door. Dan dwalen ze niet af. De bede past en klimt op in de harten van allen, die de Heere vrezen 'maak in Uw woord mijn gang en treden vast'.

Onvervalste melk
Nog een aanduiding geeft Petrus met het woord 'adolon', wat betekent 'zonder bedrog', onvervalst, in tegenstelling tot laster en liegen. Mogelijk is de combinatie 'onvervalste melk' zelfs destijds een haast staande uitdrukking geweest. Het gaat om het Woord zonder vermenging met dwaalleer. Het gaat om dp leer der waarheid zonder dat eigen, vleselijke gedachten en voorstellingen de melk onzuiver maken. Het Woord alleen is niet maar een leuze, maar een les, die de Heere gedurig Zijn kinderen bijbrengt. En wat wordt er niet vaak wat bijgemaakt. Als vleselijke mensen het Woord geestelijk moeten maken, pas dan maar dubbel op. Als eigen fantasieën gaan heersen over de Schrift, kan een betoverde schare uitroepen 'nooit zo gehoord', neen, geen wonder, het is inleg- in plaats van uitlegkunde. En onder de ware gelovigen is er vaak veel zelfbeschuldiging, omdat men nogal eens zelfde toepassing maakt bij wat de Heere spreekt. Zo vaak denken we bij voorbaat dat de Heere er die en die bedoeling mee heeft. In een gezelschap werd eens gesproken over het onvergankelijk borgwerk van de Heere Jezus als 'een hout dat niet verrotte'; maar… bij nader inzien blijkt de profeet deze woorden spottend te betrekken op… de afgodendienst.

W. Chr. H., K. a. Z.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen