Een brochure over het Communisme

Waakzaamheid
De stroom publicaties over Marx, Marxisme, Communisme, Neo-Marxisme enz. neemt nog steeds toe. Dat is geen wonder in een tijd waarin het denken van Marx en de Marxisten zich op velerlei terrein doet gevoelen, en bovendien miljoenen mensen overheerst worden door politieke systemen die deze leer al of niet gewijzigd, in hun vaandel geschreven hebben en die haar met dwang en geweld ingang zoeken te verschaffen.
Wij zullen daarbij als christenen waakzaam hebben te zijn. De bijbelse waakzaamheid is wat anders dan een onvruchtbare antihouding, die zich te buiten gaat in een ketterjacht. Bijbelse waakzaamheid betekent dat we leringen en praktijken toetsen aan de waarheid van Gods Woord, dat we ons gedurig ook zelf laten roepen tot bekering en dat we er niet blind voor zijn, dat anders denkenden vaak de vinger leggen bij schrijnende misstanden in eigen gelederen. Het 'neen' tegen de marxistische leer, tegen het atheïsme van Marx, de marxistische maatschappijvisie, geschiedbeschouwing, en ethiek zal gepaard moeten gaan met een positief leven uit de rijkdom van Gods geboden en beloften. Blijft dat achterwege, dan krijgt ons 'neen' iets onvruchtbaars, en zullen we tegen een veldwinnend Communisme ook geen dam kunnen opwerpen.
Om ons in die kritische waakzaamheid te oefenen is goede voorlichting nodig. Daarom zijn wij prof. C. Veenhof uit Kampen dankbaar voor de brochure, die hij op verzoek van de Willem de Zwijgerstichting schreef over 'Communisme – een religie'. De brochure beleefde inmiddels een tweede druk en is verkrijgbaar bij de administratie van genoemde Stichting, Postbus 642, Apeldoorn.
Graag wil ik u in dit artikel iets meer over dit uitstekende geschrift van Veenhof vertellen, en daarbij tevens gebruik maken van de gelegenheid nog eens te attenderen op het werk van de Willem de Zwijgerstichting die via de uitgave van brochures enerzijds aandacht vraagt voor de rijkdom van de Reformatorische erfenis, anderzijds de actualiteit van dit belijden juist met het oog op de moderne vragen wil laten zien.

Pseudo-religie
Prof. Veenhof heeft zich al jaren verdiept in de geschriften van Marx, Engels, Lenin, Stalin en zoveel anderen. De vrucht van deze intensieve studie is neergelegd in verschillende publicaties, waarvan de hier genoemde er een is. In het eerste hoofdstuk, getiteld 'Pseudo-religie' haakt de schrijver in op wat Paulus in Romeinen 1 schrijft over de openbaring van Gods toorn, die als een verwoestende kracht het leven van mens en mensheid binnendringt. Wij, mensen, houden Gods waarheid in ongerechtigheid ten onder. Wat gebeurt er dan? Omdat we de levende God verwerpen, maken we ons af-goden, en vervangen we de waarheid door de leugen. De leugen leeft om zo te zeggen bij de gratie van de waarheid. Maar zo is ze tegelijk de grote tegenstelling tot de waarheid. In dit alles voltrekt zich het oordeel van God. Want als verschrikkelijk gevolg van dit ten-onder-houden-van Gods waarheid voltrekt zich nu in de mensen het ergste wat zich denken laat: God geeft die mens over aan onreinheid, aan zedeloosheid, aan het verderf van zijn denken, zijn zedelijke zelfbepaling en zelfbeoordeling (Rom. 1 : 24).
Ook al is er dank zij Gods lankmoedigheid nog iets te bespeuren van menselijk leven en samenleven (zie Rom. 2 ; 14, 15), om nog iets te doen van wat Gods wet gebiedt, toch neemt dat niets weg van dat verschrikkelijke gebeuren dat wij Gods waarheid in ongerechtigheid ten onder houden, vervallen tot pseudoreligiositeit, tot verdringing van Gods waarheid.
In dit kader, van wat de Schrift ons openbaart over de pseudo-religie, de valse godsdienst met al zijn verschrikkelijke consequenties, plaatst Veenhof nu zijn uiteenzettingen over het Communisme.

Geseculariseerde heilsleer
Hij noemt dat de concrete, organisatorische gestalte van het leninistisch-Marxisme. Dat Marxisme is een ideologie, dat wil zeggen: een geheel van ideeën en opvattingen omtrent de gehele werkelijkheid, een leer die op alle vragen antwoord wil geven en die zich ontpopt als heilsleer. In een boeiende beschrijving zet Veenhof dan uiteen, wat de materialistische visie op de werkelijkheid voor gevolgen heeft voor de visie op natuur en geschiedenis; de leer van de klassenstrijd, de revolutie, de partij en de diktatuur van het proletariaat. Tot het wezen van de diktatuur behoort de terreur. Met verschillende citaten toont de schrijver aan, dat we in de terreurdaden van het Communisme maar niet te doen hebben met enkele uitwassen, maar met een leer en praktijk die direct samenhangen met de visie van Lenin op klassenstrijd, revolutie en diktatuur. En Veenhof herinnert aan een felicitatie van Brezjnev aan het adres van de K.G.B., de geheime politie, bij het zestig jarig jubileum, waarin hij haar prees voor haar 'hard, maar eervol en onmisbaar werk’.

In hoofdstuk 3 laat de schrijver zien hoe dit Communisme alle trekken draagt van een religie, een pseudo-religie. En dat ondanks de felle godsdienstkritiek van Marx en Lenin. De communistische mens gelooft rotsvast, dat de leer niet alleen goed is, maar in principe ook al-machtig, en dat de marxistische leer de weg tot de heilsstaat betekent. Ook het Marxisme voert de pretentie absolute waarheid te zijn. En Lenin moet letterlijk eens gezegd hebben: de haat van de onderdrukte en uitgebuite massa is het beginsel der wijsheid.
Via katastrofes streeft men naar een rijk van volstrekte vrijheid. In dit drama vervult het proletariaat de rol van een messias, een gezalfde heilbrenger. Aanvankelijk komt dit messiasschap toe aan het gehele proletariaat. Langzamerhand concentreert het zich in de partij. En tenslotte is het slechts een persoon: de persoon van de leider. Veenhof geeft voorbeelden van verering van Lenin en andere partijleiders.
In een slotparagraaf laat de schrijver zien hoe de Sovjet-Unie een wereldmacht geworden is die doelbewust streeft naar de wereldheerschappij. Hij laat zien hoe er een onoverbrugbare kloof is tussen het vrije Westen en de communistische staten en partijen. Ongetwijfeld weet ook Veenhof van de zonden en gebreken die ons in de vrijheid van het Westen aankleven, maar in dit kader wil hij er ons voor waarschuwen ons niet in slaap te laten wiegen door schoon klinkende leuzen van Russische politici.

Geen compromis
In dit verband citeert hij de grote schrijver Solzjenitsyn die als geen ander de situatie in de communistische wereld kent en ons onophoudelijk waarschuwt voor dit systeem.
Ik weet wel: wie op deze wijze schrijft over het Communisme, krijgt het verwijt te horen: 'U voedt de koude-oorlog-mentaliteit. U vergeet bovendien dat ook onze vrije wereld vol onrecht en gebreken zit. U bent blind voor verschuivingen in de wereld van het Marxisme.’

En nu is het natuurlijk waar dat ook onze democratie helaas op allerlei manier uitgehold en boos is. En dat het Communisme in allerlei landen zoveel greep op de massa's heeft kunnen krijgen door een wanbeheer van politici en militairen. Waar onrecht gevoed wordt, wordt de bodem rijp gemaakt voor het Communisme. Stellig heeft Marx in het opkomend industrialistisch tijdperk van de vorige eeuw dingen gezien en aangewezen waar we in de sociaal-economische bezinning niet omheen kunnen. Maar – en dat is het beslissende punt – dat geeft ons geen recht het pseudo-religieuze karakter van het Communisme als heilsleer te verwaarlozen. Met deze pseudo-religie is geen vergelijk mogelijk. Daarom vrees ik dat de dialoog met de communistische wereld ook op een mislukking uit moet lopen, omdat hun, wat betreft de christelijke kerk, getuigenis tegenover getuigenis, evangelie tegenover pseudo-evangelie staat. Met een pseudoreligie is ten diepste geen dialoog mogelijk. Dat te laten zien is de verdienste van dit instructieve boekje.
Wij willen het graag onder uw aandacht brengen. Laten onze gemeenteleden zich de moeite getroosten om er mee bezig te zijn. Ik denk aan onze mannenverenigingen, aan jongerengesprekskringen. Ik denk ook aan de middelbare, scholen. Het is niet zo eenvoudig om door de terminologie van de communistische leer heen te kijken. Maar de auteur heeft gepoogd de ideeën van Marx en Lenin zo eenvoudig mogelijk en zonder vertoon van geleerdheid weer te geven. Wie zich inderdaad de moeite getroost de schrijver te volgen, zal ontdekken dat de inspanning zijn hut heeft. Wij roepen in onze tijd om toerusting van de gemeente. Tot die toerusting behoort ook het onderkennen van de dwaalleer. Veenhof's geschrift wil u helpen in deze toerusting. Neem en lees!

A. N., Ede

C. Veenhof: Communisme – een religie; Uitgave Willem de Zwijgerstichting, Postbus 624, Apeldoorn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen