Niet sterven, maar leven

Achter deze tekst ligt de huivering en tegelijk ook de verwondering. De kinderen van Korach konden niet bogen op een brandschoon verleden. Hun familie-register is een zwarte vlek in de geschiedenis van Israël. Hun vader was een dienaar geweest in het heiligdom van de Heere. Zijn naam prijkte op de priesterlijsten van het geslacht Levi. Hij had van de Heere een plaats toegewezen gekregen in Zijn huis. Daarvoor kwam de Heere de eer toe.
Maar dat deed Korach niet. Hoewel hij zogenaamd God leek te dienen, diende hij zichzelf. Hij voelde zich niet gelukkig met de plaats, die de Heere hem gegeven had. Hij wilde hoger-op.
De oude paradijs-zonde woelde ongebroken in hem voort. Het werd in zijn leven een kankergezwel. Tot het zich uitzaaide in een brute revolutie tegen de Heere. De Schrift zegt: zij maakten gekijf tegen de Heere (Num. 26 : 9). Met andere woorden: zij pleegden machtsvergrijp.
De eer van God trokken zij naar zichzelf.
Is dat niet een droevig beeld van wat wij geworden zijn?
Eer-rovers Gods.
Zelfs in het heiligste kunnen we het niet laten, onszelf te zoeken.
In Korach zien we, waartoe een mens kan vervallen met alle weldaden en zegeningen. Om eigen eer riskeert hij het oordeel van God. Dat oordeel is dan ook losgebrand over hem en de zijnen. Op een vreselijke wijze. Korach heeft de vloek gebracht over zijn geslacht. Niet waard, dat de Heere zich ooit meer met zijn geslacht zou bemoeien.
Hij is een schande-teken.
Naar recht zou zijn naam geheel en al uitgeroeid moeten zijn van de aarde. En als je Numeri 16 leest, krijg je de indruk, dat Korach en zijn geslacht voor altijd afgekeurd zijn voor alle diensten.
Maar onze tekst laat zien, dat juist in dát geslacht Gods barmhartigheid openbaar gekomen is. Want de kinderen van Korach stierven niet. In dat geslacht heeft Hij ondanks alles weer Zijn Naam willen verheerlijken. Niet, omdat de kinderen van Korach daar enig recht op hadden. Alleen de naam van hun vader al herinnerde aan wat ze verdiend hadden. Die naam hebben ze moeten meedragen als een schande-teken. Die naam maakte hen onwaardig om ooit weer een plaats te mogen krijgen in de dienst van de Heere. Die naam deed hen net als later de tollenaar… van verre staan.
Waar dat gebeurt, vinden wonderen plaats. Daar laat de Heere zien, dat Zijn trouw niet teniet gedaan wordt door onze ontrouw.
Daar denkt Hij in Zijn toorn aan Zijn ontferming. Daar Iaat Hij het bedroefde oog oplichten door Zijn genade. Zodat we zien, dat er ondanks ons tóch uitkomsten zijn bij de Heere.
Alléén om het bloed van de verzoening. Alléén om die gezalfde Koning, die zichzelf wilde laten uitbannen uit Gods gemeenschap. Hij heeft aan het recht van God voldaan. Alle oordelen heeft Hij op Zich laten aankomen, opdat de schuld uit Gods boek zou worden gedaan. En dat voor alles-bedervers! Zelfs voor de kinderen van Korach, die naar recht uitgeroeid moesten worden. Hier schittert de liefde van God in Christus over veroordeelden. Want de Schrift zegt ons, dat de Heere in Zijn genade aan de kinderen van Korach weer een plaats en een naam gegeven heeft in Zijn huis.

En in het boek van de Psalmen komen we de kinderen van Korach tegen als tempelzangers, die in Heilige begeerte zingen: Hoe liefelijk zijn Uw woningen, O Heere der heirscharen! En in ootmoed horen we hen daar pleiten op het offer der verzoening: O, God zie en aanschouw het aangezicht van Uw gezalfde. Daar mogen ze hun schande-teken bedekt zien door het bloed. En dat geeft zo'n vreugde, dat ze het uitjubelen: Eén dag in Uw voorhoven is beter dan duizend elders. Is dat geen omkering van de dingen?
De dood verdiend, nochtans het leven ontvangen. Niet om iets van de kinderen van Korach. Maar door U, door U alleen! Omdat de Gezalfde Koning het schande-teken wilde overnemen en wegdragen naar Golgotha en hen wilde sieren met het ere-teken van Zijn genade. Zodat recht en goedertierenheid elkaar de hand geven. En degenen, die moesten sterven… mogen leven.
Kennen we iets van het wonder van de rechtvaardiging van de goddeloze in eigen leven? Van nature kind des toorns, maar door genade tot kind Gods aangenomen. Naar recht verkeren we allen onder het oordeel. We dragen allen het schande-teken mee van de zonde in Adam.
Heeft het ons onder de leiding van de Heilige Geest tot verootmoediging gebracht voor God?
Ken uw ongerechtigheid. De zonde die ons vernedert, is beter dan de plicht die ons hoogmoedig maakt (Augustinus).
Wie daarmee moet uitgaan tot de Heere en zijn hart openlegt om alles te belijden, zal het ervaren: Hij is ontfermend en weldadig… om Christus' wil. Om de overtreding van Zijn volk is de plaag op Hem geweest! Want vrije genade is de spil, waar alles om draait. De Heere Jezus heeft voor al de zijnen het schande-teken meegenomen naar de schandpaal. Opdat ieder, die als een schuldige tot Hem vlucht, zou mogen zien, dat er door Hem een plaats en een naam is in Gods gemeenschap. En zijn stem in het koor van de Korachieten gaat meezingen:
Mijn ziel bezwijkt van sterk verlangen
Mijn hart roept uit tot God, die leeft
En aan mijn ziel het leven geeft.

J. Jongerden, Zeist

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen