Rust

Rust… is er een schonere zaak op aarde? Hoeveel mensen zoeken daar niet naar?
En hoevelen vinden het niet? Al slikken ze hopen 'tranquillizers'.
Heeft Augustinus niet gezegd: ons hart is onrustig in ons, totdat het rust vinde in U?
En: is er iemand in deze tijd, die niet vermoeid en belast is?
Wij zijn allemaal lastdragers.
Sommigen gaan krom onder het gewicht van hun last.
Wat drukt er al niet op de schouders van sommige mensen en wat drukt er al niet op hun hart?
Ieder huis heeft zijn kruis en ieder hart heeft zijn smart.
Tóch moeten we bij deze vermoeiden en belasten niet in de eerste plaats denken aan mensen, die gebukt gaan onder de zorgen en moeiten van het leven.
Het gaat hier over een andere 'vermoeidheid'. De Joden waren gewend om te leren, dat een mens, zodra hij zelfstandig begon te worden, het juk van de wet op zich moest nemen.
Nu werd het door deze leermeesters zó gesteld, dat ieder mens een rekening bij God heeft van verdiensten en zonden.
Zou nu het aantal zonden één meer zijn dan de verdiensten, dan is een mens verloren. Daarom was het van het grootste belang om zoveel mogelijk verdiensten bij God te boeken. En dat moesten ze zélf doen.
Geen wonder, dat er mensen waren, die doodmoe begonnen te worden.
De Heilige Geest bewerkte hen en toen zagen ze dat ze aan die rekening bij God onmogelijk konden voldoen.
Zij ontdekten hun schuld: Tegen U, U alleen heb ik gezondigd.
Zij strompelden onder de last van hun zonden en tobden zich vergeefs af om in de weg van de werken der wet vrede voor hun hart te vinden. Ze raakten al verder van huis.
Want door de werken der wet kan niemand gerechtvaardigd worden.
Vermoeiden en belasten zijn degenen, die van harte instemmen: wij maken de schuld nog dagelijks meerder… en ook na ontvangen genade… zijn we nog steeds tot alle boosheid geneigd.
Kijk en deze vermoeiden, deze getroosten… zij zijn de kinderkens naar wie het welbehagen van de Vader uitgaat.
Is u ook zo'n vermoeide en belaste?,
Hoor de stem van de Heere Jezus: Komt herwaarts tot Mij… en Ik zal u rust geven. Kom toch hierheen en leg uw lasten aan Mijn voeten neer.
Komt herwaarts… dat betekent ook: onszelf loslaten.
Van onszelf afzien!
Van onze eigengerechtigheid afzien!
Ons geheel toevertrouwen aan de Heere!
Dat is niet minder dan een capitulatie. Dat doet geen mens uit zichzelf. Dat leert de Heilige Geest.
Is u ook vermoeid en belast?
Gaat uw hart uit naar de Heere Jezus Christus? Hoor Hem noden: Hierheen tot Mij! Hij, die u roept, is getrouw, die het ook doen zal. Als er nu stond: Komt herwaarts tot Mij, die goed opgepast hebt!
Of: die nooit buiten de schreef bent gegaan! Of: die uw zonden de baas bent?
Maar dat staat er niet. Er staat: komt herwaarts tot Mij… al is u zo arm als een kerkrat, al heeft u een zwart zonden-register.
Dan zegt Hij nog: Komt tot Mij! Kan de Heere welménender en hartelijker nodigen? Waarom zou u nog langer buiten Hem om leven?
Waarom liever bezwijken onder de lasten? Gij, die God zoekt in al uw zielsverdriet, houdt aan, grijpt moed.

En: wanneer u niet vechten kunt
wanneer het leven zwaar lijkt om te dragen
wanneer u staat op 'dode' punt
wanneer uw vleugels lijken lamgeslagen…
Dan is er slechts van één kant hulp te verwachten
Wie moe is, vindt bij Jezus rust.

Want Hij zei: Ik zal rust geven… Ik zál… dat is vaste zekerheid.
Daar hoeft u niet aan te twijfelen! Ik zal ú, die geen recht hebt! U, die verdiend hebt om te komen onder de last van de toorn van God, maar die Ik getrokken heb met koorden van Liefde… Ik zal ú rust geven.
Als een geschenk, een genadegave uit de handen van Christus.
Hij heeft het verworven door Zijn bloed op Golgotha.
Het zou al groot zijn, als Hij zei: Ik kan u rust geven! Het zou nog groter zijn, als Hij zei: Ik wil u rust geven.
Maar het is nog rijker. De Heere Jezus zei: Ik zál u rust geven. Dat is Ja en Amen.
Rust… en dan in deze tijd.
Heeft u rust nodig? Rust voor uw moegetobde hart?
Hij geeft rust! Wie zal de rust beschrijven?
Dan brengt Hij tot rust in de liefde van de Vader.
Dat is de rust van de vergeving der zonden. De rust van het schuilen achter het bloed van Christus.
Mag u dat al? Buiten Zijn bloed is er geen rust. Alleen dáár wordt de rust gevonden.
De rust van de zekerheid, dat Hij het gedaan heeft en doét en doén zal.
Wat vinden we dan niet bij de Heere Jezus? Vrede die alle verstand te boven gaat. Rust… een adempauze in het strijdperk van dit leven. Rust onder het kruis. Rust om de dood tegemoet te zien. Rust om eenmaal zonder verschrikken voor Hem te verschijnen.
En dan denk ik aan die bejaarde. Hij zei: Ik zou nu boven mijn leven kunnen schrijven: Niet meer.
Mijn vrouw is er niet meer. Mijn vrienden zijn er niet meer. Mijn huis heb ik niet meer. Mijn gezondheid is niet meer zó. Allemaal: niet meer. Toen hem gevraagd werd: en verder? Toen zei hij: maar wat vergaat, Zijn Woord bestaat in eeuwigheid.

’k leg mij nu maar rustig daarop neer
Heere, op Uw genade bouw ik
op Uw liefde sterk en teer
met mijn ganse hart vertrouw ik…
'k leg mij nu maar rustig neer
Amen, ja… kom haastig. Heer’.

J. Jongerden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen