Boekbespreking

H. A. Visser, Er staat meer dan er staat, 160 blz. ƒ 17,50. Boekencentrum 's Gravenhage 1979
In deze gebundelde radiotoespraken van de Hoogtezon-dominee komen twee omderwerpen aan de orde, n.l. het boek Esther alsmede die bijbelgedeelten die handelen over Petrus. De keus van beide onderwerpen valt toe te juichen. Esther is een vaak vergeten hoofdstuk in prediking en bijbels onderricht. En het is te waarderen dat de schrijver Esther leest als een Paasverhaal, het plaatst in de samenhang met het boek Exodus en de unieke plaats van Israel. Deze wijze van benaderen blijkt boeiende gezichtspunten op te leveren. Het zelfde geld van het tweede onderwerp. Het is goed om de verschillende Schriftgegevens over Petrus eens op een rij te zetten en te behandelen. Toch heb ik het boek met een wat onbevredigd gevoel uit handen gelegd? Bij nadere overweging heb ik nogal wat bezwaren. Ik laat in het midden dat de auteur op ongenuanceerde wijze verschillende malen zich uitspreekt over actuele gebeurtenissen. Zijn taalgebruik is nogal provocerend en daardoor m.i. polariserend. Het barthiaanse standpunt inzake de verzoening betekent dat verschillende uitspraken tenderen in de richting van algemene verzoening. Zie b.v. biz. 68/69. Te gemakkelijk scheidt de schrijver verkondiging in historiciteit b.v. ten aanzien van Esther 9. Hier en daar overschrijdt ds. Visser m.i. de grens van de allegorese b.v. t.a.v. Ahasveros op bIz. 65. Ook heb ik vraagtekens gezet bij de wijze waarop de auteur evangelie en politiek verbindt, alsmede over de relatie tussen wet en liefde. De liefde is wel de vervullimg, maar niet de vervanging van de wet. Het lijkt me hachelijk om zoals de schrijver op blz. 48/49 doet ethische knopen te willen doorhakken. Te onkritisch worden m.i. woorden als 'Messiaanse samenzwering' gebruikt. Ook de uitspraak over 'gelovigen' op blz. 28 is nogal ongenuanceerd. Natuurlijk, geloof betekent geen lijdelijkheid. Maar dat geeft een theoloog niet het recht om te zeggen : 1% inspiratie en 99% transpiratie. Zo zou ik door kunnen gaan. Er staan anderzijds behartigenswaardige opmerkingen in. Het boekje is levendig geschreven, en uitermate boeiend. Dat wel. Maar de auteur moet het mij niet euvel duiden als ik van mening ben dat hij m.i. teveel eer bewijst aan de moderne theologie. Was het maar waar dat men in onze tijd zou kunnen volstaan met te spreken over zogenaamd rechtzinnig en zogenaamd vrijzinnig (blz. 157). Ik kan nauwelijks aannemen dat ds. Visser dat zelf gelooft….
A. N., Ede

W. H. O. Schmidt, De ontwikkeling van het kind in het perspectief van cultuur en opvoeding, Ambo-Baarn 1978 (basisboeken), 183 blz.
Het kind is nog niet zo lang voorwerp van opzettelijke en gespecialiseerde bestudering. Prof. Schmidt heeft zich echter breed georiënteerd in de wetenschappelijke gegevens over de ontwikkeling van het kind. Hij benadert zijn onderwerp op deskundige wijze vanuit verschillende invalspoorten. Mij interesseerde met name de uitvoerige behandeling van de ontwikkeling van het spreken bij het kind. Voor belangstellenden aanbevolen.
J. Hoek, Groenekan

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen