Krachtig in de Heere

Is dit woord van de apostel niet grootsprakig en hoogmoedig?
Ik vermag alle dingen.
Ik ben tot alle dingen in staat.
Welk mens, die het leven kent, zal dit zeggen?
Het leven brengt ons wel iets anders aan de weet.
Is ons levenslot niet sterker, dan onze levenskracht?
In het licht van wat wij vermogen eindigt onze levensgang in het moment van totale machteloosheid.
De gouden levenslamp valt in stukken, als het zilveren koord, waaraan zij hing, wordt losgemaakt.
En zo er ooit een tijd is, waarin de mens denkt nergens voor te staan, dan brengt het leven hem al spoedig tot andere gedachten.
De levensbron droogt op.
Straks ligt de aarden kruik verbrijzeld naast de put.

Weet Paulus dan niet, wat het leven is en biedt?
Daar behoeven wij niet aan te twijfelen.
Hij heeft het in al zijn schakeringen leren kennen.
Hij is bepaald ook niet buiten schot gebleven.
Hij weet mee te praten van vernedering en voorspoed.
Hij is verzadigd geweest en heeft honger geleden.
Hij heeft overvloed gekend, maar weet ook, wat gebrek betekent.
En dat alles is niet zo maar langs hem heengegaan.
Integendeel, hij is erin onderwezen.
Hij heeft daarin juist geleerd vergenoegd te zijn.
Daarom is hij wel blij met de bijdrage en het meeleven van de Filippenzen.
De liefdegeur van hun Gode welgevallig offer verkwikt hem in zijn verdrukking.
Maar werkelijk nodig heeft hij deze ondersteuning niet.
Want levenslot en levensleed brengen hem niet in verwarring.
Zij verzwakken hem niet.
Hij vermag alle dingen.

Is deze beladen kruisdrager dan zo sterk?
Vanwaar haalt hij zijn tevredenheid temidden van zijn levensconflicten?
Met al die dingen, die hij vermag, is immers zijn levensboek gevuld.
Daar is niet gedachteloos en oppervlakkig aan voorbij te gaan.
Is hij niet een gezant in een keten, die in zijn kruis gelijkvormig is aan zijn lijdende Meester?
Wordt hij niet onophoudelijk vergezeld door de satansengel, die hem met vuisten slaat?
Spreken citaten uit zijn levensboek niet van slagen, van doodsgevaren, van steniging en van schipbreuken en geselingen?
Dit alles behoort bij die dingen, waarover hij spreekt, al zijn ook andere levensgeheimen hem niet onbekend.
Hij weet immers ook van overvloed en rijkdom.
Ook in verzadiging is de apostel ingewijd.
Maar ook daarin is hij vergenoegd.
Hij wordt daardoor evenmin beschadigd, als door gebrek en leed.
Zijn vreugde wordt niet door de overvloed gevoed en daarom door de armoede niet gedoofd.
Want hij draagt een rijkdom in zijn hart, die ruimschoots opweegt tegen alle ontbering, en die waardevoller is, dan alle overvloed.

Ik wéét vernederd te worden; ik wéét ook overvloed te hebben.
Ik vermag alle dingen, want ik weet, dat alle dingen medewerken ten goede.
Hoe is dat nu mogelijk?
Waar haalt de apostel die moed en kracht vandaan?
Wat is die verborgen schat, waar Paulus in elke situatie op teert?
Ligt het geheim in hemzelf?
Op al die vragen is maar één antwoord te geven.
Dan wijst de apostel van zichzelf af om heen te wijzen naar Hem, wiens kracht in zijn zwakheid volbracht wordt.
Ik vermag alle dingen, neen, niet vanuit mijzelf, maar… door Christus, die mij kracht gééft.

Is dat niet allereerst een belijdenis van eigen zwakheid?
En die te horen uit de mond van deze gewezen Farizeeër!
Dat toont ons de kracht der genade in het leven van Paulus.
Vroeger immers roemde hij op zichzelf.
Toen betrouwde hij in het vlees.
Maar toen God dat vlees als vija'ndschap tentoonstelde en een streep haalde door de naam van Paulus, is hij als een zwak mens ter aarde geslagen.
Toen werd zijn kracht gebroken, maar in die gebrokenheid is hem een andere Naam geopenbaard.
En in die Naam van Jezus is het geheim van Paulus' kracht onthuld.
Roemend in eigen zwakheden vermag hij alle dingen door Christus, die hem kracht geeft.
Want als hij zwak is, dan is hij machtig.
Zo is de apostel niet alleen ingewijd in het geheim van het mensenleven, maar hij is ook ingewijd in de verborgenheid van Christus' kracht.
Draagt hij daarom de schat van het Evangelie niet in een aarden vat, opdat de uitnemendheid van de kracht van God is?

Dat is inderdaad een onbegrepen geheim: zwak en toch machtig.
Het is het geheim van het geloof, dat mij alle dingen onderwerpt, omdat alle dingen Christus onderworpen zijn.
Dat geheim heeft de apostel geleerd.
Op de leerschool van de Heilige Geest is hij zijn leven lang onderwezen.
Daar leerde hij de zin van alle dingen verstaan, namelijk om Christus gelijkvormig te worden, om altijd de doding van de Heere Jezus in het lichaam om te dragen, opdat het leven van Jezus in zijn lichaam zou geopenbaard worden.
Temidden van alle dingen blijft er dan maar één ding over: te jagen naar het doelwit tot de prijs der roeping Gods, die van boven is in Christus Jezus.
Eenmaal zal Hij het vernederd lichaam veranderen, opdat het gelijkvormig worde aan Zijn heerlijk lichaam, naar de kracht, waardoor Hij ook alle dingen Zichzelf kan onderwerpen.

Daarom, mijn broeders, wordt krachtig in de Heere en in de sterkte van Zijn macht.

E. F. Vergunst, Middelharnis

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen