Ds. J. H. van der Wal 65 jaar predikant

Het was 18 oktober 1914 – de eerste wereldoorlog was dus nog maar net begonnen – dat candidaat J. H. van der Wal door zijn vader werd bevestigd als predikant van de Hervormde gemeente te Lopik. Dat is dus deze week precies 65 jaar geleden. 't Is een hoge uitzondering, wanneer een predikant een 65 jarig jubileum mag vieren.
Via Woubrugge en Papendrecht kwam ds. Van der Wal, die beroepen was in de vacature Verdoes Kleyn, in 1925 naar Wageningen. En daar is hij gebleven. Tot 1953 – dus 28 jaar – was hij predikant van onze gemeente. Na zijn emeritaat bleef hij Wageningen trouw tot op de huidige dag toe. Eerst bijna 50 jaar woonde hij samen met zijn vrouw in de pastorie in het Bowlespark, de laatste jaren – nu alleen – in de Nudehof.
Ook na zijn emeritaat bleef ds. Van der Wal actief. Vooral op de kansel. Nog 20 jaar mocht hij het Woord bedienen. Ook in Wageningen. En de gemeente waardeerde dat. Geen wonder! De preek was Bijbels, appellerend, diep van inhoud en tegelijk fris en actueel. Voor alles uitleg van de Heilige Schrift. Helder en logisch van opbouw. En dat kon alleen doordat ds. Van der Wal ook actief bleef in zijn studeerkamer, waar de preek biddend en studerend werd voorbereid. Uitgeschreven werd hij niet. Een papiertje met kernwoorden was al die jaren door voldoende. De preek zat in 't hoofd!
De brede belangstelling bleef ook na het emeritaat op andere terreinen. Jarenlang bijvoorbeeld was ds. Van der Wal voorzitter van het bestuur van de Vereniging voor Christelijk onderwijs te Wageningen. Het was maar goed, dat in de vijftiger jaren, toen de vereniging een periode van sterke groei meemaakte, er een voorzitter was, die tijd en aandacht had voor de vereniging, de scholen en voor de velen, die daarin werkten. Ook van het Christelijk Streekziekenhuis in Bennekom was hij vele jaren bestuurslid.
En dan bleef er ook nog tijd en ruimte voor de muziek. Wie in de gastvrije pastorie van ds. Van der Wal kwam wist dat er bijna dagelijks gemusiceerd werd. Orgel en piano stonden naast elkaar. Ook de echte belangstelling voor de gemeente, de individuele rnens bleef. Tot op vandaag toe gaat het in het gesprek eerst om en over het wel en wee van de gesprekspartner in z'n relaties. Zijn relatie tot God en de medemensen.
Ik kan me indenken – het is me tenminste altijd bij gebleven – dat een collega de jubilaris bij z'n veertigjarig ambtsjubileum karakteriseerde met het woord 'breed-gereformeerd'.
Het is nu stil geworden in de kamer van ds. Van der Wal.
Het is goed, dat er ook nu nog een kring van meelevenden rondom staat. Die met hem, z'n broer en familie meeleeft in deze dagen.
Het is goed, dat een gemeente z'n voorgangers in ere houdt.
Het is nog beter, als een gemeente het gepredikte Woord ter harte neemt en er uit leeft.
Het beste is als voorganger en gemeente samen toekomst hebben.
Als we dus ds. Van der Wal feliciteren, dan laten we onze felicitaties vergezeld gaan van goede wensen voor de nog hem gegeven tijd. Een tijd gevuld met verwachting en hoop. Hoop op de Toekomst des Heeren.
God zij u nabij.

A. van Buuren,
praeses Centrale Kerkeraad.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen