De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Globaal bekeken

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Globaal bekeken

5 minuten leestijd

‘Overheid subsidieert nog steeds antidemokratische Bond tegen het Vloeken', aldus een voor zichzelf sprekende kop boven een artikel in het blad Humanist, het tweewekelijks orgaan van het Humanistisch Verbond. Het Humanistisch Verbond overweegt een 'kollektieve aktie' om erop aan te werken, dat van overheidswege de Bond niet meer wordt gesteund en men roept dan ten bewijze van hoe fout deze Bond wel is in herinnering wat ds. C. Snoei op de jaarvergadering 1978 van deze Bond heeft gezegd:

‘Het openingsgebed in gemeenteraden moet hersteld worden waar het tg.v. de sekularlsatie is verdwenen; de troonrede moet weer met gebed eindigen, en – last but not least – vermaant hij: 'Gods naam wordt doodgezwegen. (…) We worden bedreigd door (…) het demokratisch (…) denken van onze tijd dat ons voorhoudt dat ieder evenveel recht heeft, dat ieder op eigen wijze tot zijn recht moet komen en dat ieder vrij dient te zijn in zijn of haar overtuiging…'

Men bedoelt met de actie geen 'kruistocht tegen het christendom' maar wel tegen deze 'antidemocratische' Bond. Als het Humanistisch Verbond deze kant op wil dan kunnen er nog heel wat acties voorzien worden. Waarom dan ook niet tegen subsidiëring van avantgardistische kunst, van 'literaire' vuilschrijverij of van maatschappelijke bewegingen, die meer anarchistisch dan democratisch zijn?
­Het Humanistisch Verbond mag intussen van ons best weten, dat wij het humanum, het menselijke het best gewaarborgd achten in het onderhouden van het gebod Gods, ook van het derde gebod.


Dezer dagen hebben de hervormde diakonieën opnieuw een schrijven ontvangen van de Generale Diakonale Raad om de renovatie van het F. D. Roosevelthuis, het vacantiecentrum voor lichamelijk gehandicapten te Doorn, mogelijk te maken. Van de benodigde 1,6 miljoen gulden moet nog ƒ 400.000,– binnenkomen om de verbouwing te voltooien. Graag willen we hieraan ook in deze rubriek aandacht geven. Ook voor het vacantiewerk t.b.v. de gehandicapten, zoals dat de laatste jaren verzorgd is door de Bond van Ned. Herv. Vrouwenverenigingen op g.g., wordt dankbaar van het Roosevelthuis gebruik gemaakt. Hier volgt een stukje uit een artikeltje van ds. Split, die een week in het Roosevelthuis meemaakte, geschreven in de Informatiekrant van het Roosevelthuis.

'In de tijd van koning David stond het Roosevelthuis in Lodebar, een plaats in het over-Jordaanse land. Het diakonaat werd daar verricht door een zekere Machir, die de invalide Mefiboseth huisvestte en in zijn bezit liet delen. (…)
Tegen Abraham wordt gezegd, dat hij een zegen zal zijn. In de Mozaïsche wetgeving wordt het volk ingeprent, dat het zijn hand wijd open zal doen voor de ellendige en arme.
In gehoorzaamheid aan dat gebod neemt koning David het diakonaat van Machir over, als hij Mefiboseth stamgast maakt in zijn paleis om aan hem 'de goedgunstigheid van God' te bewijzen.
Hierin is David een messiaanse koning, want Gods bedoeling jegens allen, die liefde tekort komen en op hulp zijn aangewezen, wordt ten volle onthuld in Jezus Christus. Die bewijst aan de arme en ellendige 'de goedgunstigheid van God' en die geeft in de voetwassing bij de paasmaaltijd zijn leerlingen aan, wat zijn navolging betekent: niet gediend worden, maar dienen.
Dat spoor volgden de eerste christenen in Jeruzalem (zie het slot van Handelingen 2 en 4). Het leven bij het woord van God kwam als vanzelf tot uiting in het dienstbetoon, het diakonaal discipelschap. (…) Als ik dit nu vertaal naar de gehandicapte naaste van nu, dan zeg ik: toen in onze tijd het vakantievieren opkwam en zich allengs over de verschillende bevolkingsgroepen uitbreidde, kwamen de gehandicapten tekort: de accommodatie was niet op hen berekend en de begeleiding onbetaalbaar, om maar een paar dingen te noemen.
Hier zette zich opnieuw, als in Handelingen 6, het diakonaat in, omdat zij bij de uitwaaiering, van recreatie-mogelijkheden verwaarloosd werden, terwijl zij het in hun veelal moeilijke levenssituatie juist extra nodig hebben. Niet alleen als 'ontvangenden'; zo'n vakantieweek is voor 'de helpers' minstens zo verrijkend!
Door de contacten, die er worden gelegd, vermenigvuldigt zich die levensverrijking soms het hele jaar door.
Diakonaat van de eerste orde, dienstbetoon aan 'gasten' en 'helpers' beiden.
Ik hoop van harte, dat onze diakenen de renovatie van het Roosevelthuis vlot en royaal realiseren!'


In ‘Kerknieuws’ van Scheps lazen we dat de dominee van de Gereformeerde Kerk van Moerdijk op de daarvoor geplande zondag geen afscheid van zijn gemeente kon nemen omdat… het kerkgebouw niet bereikbaar was wegens een te houden wielerronde. Ook op zulke zaken moest dunkt ons een 'hinderwet' van toepassing zijn. Maar ja, de kerk is – zo zegt de heer Scheps terecht – kennelijk (daar) een randverschijnsel geworden.


Twee weken geleden opende uitgeverij Kok te Kampen haar nieuwe gebouwencomplex in aanwezigheid van meer dan duizend belangstellenden (zakenrelaties, auteurs, vertegenwoordigers van organisaties). Het samenzijn kreeg bijzonder cachet door toespraken van o.a. prof. dr. H. Ridderbos en minister Albeda, die – per helicopter uit Den Haag gekomen – sprak over 'mens en rendement', met name in het midden- en klein-bedrijf. Bij de opening werd door de directeur, de heer Steunenberg toepasselijk gelezen uit het boek Prediker: 'van veel boeken te maken is geen einde, en veel lezen is vermoeiing des vleses'. En dát terwijl de volgepakte magazijnen de genodigden omringden. In die magazijnen bevinden zich intussen ook de verscheidene uitgaven, die vanwege de Gereformeerde Bond de laatste jaren bij Kok verschenen zijn.
Vanwege de goede relatie, die de afgelopen jaren is opgebouwd, is een felicitatie bij de opening van het nieuwe bedrijf hier dan ook op zijn plaats. Was Kok vroeger een bedrijf, dat zich hoofdzakelijk ophield in kerkelijk gereformeerde kring, de bakens zijn de laatste jaren bepaald uitgezet, zodat mede in de breedte van de Gereformeerde Gezindte is gewerkt. Onder de aanwezige auteurs troffen we dan ook personen uit vrijwel alle kerken aan.
Wij hopen ook uit onze kring nog menige uitgave bij Kok te mogen doen verschijnen.

v .d. G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 25 oktober 1979

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Globaal bekeken

Bekijk de hele uitgave van donderdag 25 oktober 1979

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's