Langs oude Nederlandse kerken

Een aantrekkelijk gebouwtje dat ondanks zijn sobere architectuur toch een fijnzinnig gevoel voor goede verhoudingen veraadt. Het heeft geen middeleeuwse resten, doch is in zijn geheel een schepping uit na-reformatorische tijdl uit 1647. De veranderde opvattingen betreffende de eredienst komen tot uitdrukking in de plattegrond: beide einden zijn gesloten met een gebogen eindwand, zodat het gebouw als het ware de gemeente, hier saamvergaderd rond het Woord, omvat; de positie van de toren, midden op het dak, symboliseert en onderstreept daarbij de centraliserende gedachte.
In de jaren 1961-1963 werd het gebouw gerestaureerd, waarbij enkele aanbouwsels uit latere tijd door architectonisch meer passende, werden vervangen. Het interieur is sfeervol, doch uit historisch oogpunt (afgezien van de aantrekkelijke ruimtewerking die van het geheel uitgaat) niet belangrijk. De kansel, daterend uit de stichtingstijd, bevindt zich tegen de eindwand, vermoedelijk reeds sedert het midden der vorige eeuw.

[Tekst foto: Den Bommel, N.H. kerk.
Een merkwaardig voorbeeld van kerkbouw na de reformatie uit 1646-1647.]

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen