Langs oude Nederlandse kerken

Hoewel de meeste voorgaande plaatsen van deze route alle min of meer hun deel hebben gehad aan de overstromingsramp van 1953, zal de naam van deze plaats evenals van vele andere op dit eiland, voor allen die deze ramp bewust hebben meegemaakt, voor altijd verbonden zijn met het kleppen der noodklokken. Toch zijn de sporen van dit onheil aan de gebouwen niet meer zichtbaar, daar ze grotendeels door voortreffelijke restauraties zijn uitgewist.
De kerk bevindt zich hier, als eerste op deze route, op een zogenaamde kerkring: een min of meer cirkelvormig kerkhof dat eertijds door een brede gracht was omringd; hier omheen loopt de hoofdstraat van het dorp, zodat de kerk het middelpunt van de plaats vormt.
Het kerkgebouw werd in 1963-'67 gerestaureerd; het muurwerk en de kap zijn middeleeuws en de traceringen der glas-in-loodvensters nog oorspronkelijk of naar aanwezige voorbeelden ontworpen. Oud meubilair was niet voorhanden, uitgezonderd een midden-zeventiende-eeuwse kansel, zodat men vrij was het interieur geheel naar eigentijdse eisen in te richten. Hoewel uit historisch oogpunt dus niet zeer belangrijk is de ruimte aantrekkelijk.
Als aanvang der bouwgeschiedenis wordt 1499 beschouwd, het stichtingsjaar der kerk. Het koor, duidelijk herkenbaar als het oudste deel van het gebouw, stamt uit die tijd. Aan de noordzijde van het koor bevindt zich de sacristie, onmisbaar bij de uitoefening der rooms-katholieke eredienst en uit dezelfde tijd daterend, doch na de reformatie gebruikt als consistoriekamer. In het gebin der zestiende eeuw kwamen de toren en het tweebeukige schip tot stand; bij nadere beschouwing van het grondplan valt op dat de toren en het koor wel in dezelfde aslijn staan doch het schip niet. Aangenomen kan worden dat aan het huidige schip, hoewel slechts korte tijd na het koor gereedgekomen, reeds een ouder voorafging. De toren is bij de restauratie voorzien van een speelse bekroning ten behoeve van een klokkespel waartoe het uit de negentiende eeuw daterende bovendeel der romp op smaakvolle wijze werd aangepast. In afwijking van alle andere kerken op het eiland heeft deze kerk geen natuurstenen sierdelen, afgezien van venstertraceringen.
Niettemin heeft het gebouw een levendig aanzien door de afwisseling van de verschillende bouwlichamen. Jammer is het dempen van de kerkgracht, hoewel een sindsdien aangelegde beplanting met reeds vrij forse bomen veel vergoedt.

[Tekst foto: OUDE TONGE, N.H. kerk (begin zestiende eeuw). De torenbekroning werd bij de restauratie van 1967 aangebracht.]

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen